Z Życia
Akademii Medycznej
w Warszawie

• Rektor-elekt - prof. Janusz Piekarczyk
• Z Senatu
• Kongres Naukowy Młodych Medyków
• Sesja Naukowa Chirurgów  dedykowana prof. A. Karwowskiemu - M. Krawczyk, M. Frączek
• Nagroda naukowa im. dr J. Munweza - M. Kurpeta
• Laureat nagrody Munweza - M. Kurpeta
• Dr Jakub Munwez - dr T. Kocon
• Otwarcie Ośrodka Przeszczepiania Szpiku - W. Jędrzejczak
• Nagrody jubileuszowe
• Prof. M. Krawczyk członkiem L'Academie Nationale de Chirurgie
• Modelowa praktyka lekarza rodzinnego - K. Wardyn
• Lekarz zbiorowy i jego odpowiedzialność - J. Tatoń
• Sportowy sukces

---

REKTOR-ELEKT
Prof. dr hab. Janusz Piekarczyk

    Prof. Janusz Piekarczyk urodził się 1 sierpnia 1946 r. Jest absolwentem naszej uczelni z 1969 r. Już na studiach był aktywnym członkiem Studenckiego Koła Naukowego w Klinice Chirurgii Szczękowej kierowanej przez prof. Mariana Górskiego. Z tego okresu datują się jego pierwsze sukcesy w postaci publikacji, wystąpień na uczelnianych i krajowych konferencjach oraz pierwsze nagrody. Naturalną konsekwencją było więc zatrudnienie go w AM na stanowisku asystenta. Kolejno przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej poprzez: st.asystenta, adiunkta, docenta do profesora.
    Uzyskał specjalizację IIo z chirurgii stomatologicznej, a następnie z chirurgii szczękowej. W 1975 r. uzyskał stopień naukowy dr n. med. za pracę pt.: "Guzy olbrzymiokomórkowe szczęk, studium kliniczno-morfologiczne".
    Stopień dr hab. n. med. w zakresie chirurgii szczękowo-twarzowej uzyskał 1983 r. na podstawie rozprawy pt.: "Ocena zaawansowania raków szczęki na podstawie analizy wybranych metod diagnostycznych".
    Od 1990 r. jest Kierownikiem II Kliniki Chirurgii Szczękowo-Twarzowej oraz Prorektorem ds. Dydaktyki i Wychowania.
    W 1991 r. uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego w AM, a w 1992 r. tytuł naukowy profesora medycyny.
    Stanowisko prorektora pełni już drugą kadencję. Przedtem przez dwie kadencje pełnił funkcję Prodziekana I Wydziału Lekarskiego – Kierownika Oddziału Stomatologii. Tak więc w okresie ostatnich 12 był i jest członkiem ścisłego Kierownictwa Akademii Medycznej, tj. Kolegium Rektorskiego.
    Olbrzymie doświadczenie i znajomość funkcjonowania, jak również kierunków rozwoju Akademii zdobywał prof. Piekarczyk systematycznie będąc członkiem licznych stałych i doraźnych komisji rektorskich i senackich.
    Warto podkreślić, że w sposób nieprzerwany jest on  od 25 lat członkiem Senatu Akademii Medycznej, co pozwoliło mu na współpracę, a przez to na zdobycie dużego doświadczenia od wielu rektorów i wybitnych organizatorów naszego życia uczelnianego. Współpracował z Panami Rektorami: Leszkiem Zgliczyńskim, Janem  Nielubowiczem, Tadeuszem Tołłoczką i Andrzejem Górskim.
    Działalność naukowa prof. Janusza Piekarczyka związana jest przede wszystkim z  Akademią Medyczną, współpracą z licznymi ośrodkami klinicznymi i teoretycznymi, co zaowocowało około 300 pracami publikowanymi w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym. Większość prac dotyczy diagnostyki i leczenia nowotworów, w tym guzów zębopochodnych, leczenia następstw urazów i chirurgii rekonstrukcyjnej twarzy i części twarzowej czaszki. Część dorobku wynika ze współpracy z Uniwersytetem Karola w Pradze, Uniwersytetem w Sydney, Karolińska Institutet w Sztokholmie oraz uniwersytetami w New York i Buffalo.
    Prof. Janusz Piekarczyk jest laureatem indywidualnej oraz dwu zbiorowych nagród naukowych Ministra Zdrowia, kilkunastu nagród JM Rektora, nagrody Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Odznaczony został także Honorowym Medalem Uniwersytetu w Buffalo i Medalem Uniwersytetu w Lund.
    Jest członkiem zarządów głównych towarzystw naukowych: Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, Sekcji Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, Sekcji Chirurgii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, Sekcji Implantologii, Polskiego Towarzystwa Kriomedycznego, Polskiego Towarzystwa Chirurgii Szczękowo-Twarzowej i Jamy Ustnej. Ponadto jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej, Polskiego Towarzystwa Implantologicznego, Międzynarodowego i Europejskiego Towarzystwa Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, American Dental Association, Federation Dental Internacional (FDI).
    Był przez dwie Kadencje Przewodniczącym oddziału warszawskiego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, a od 1993 r. pełni funkcję Prezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego – jednego z największych towarzystw naukowych, ponieważ liczy ono obecnie około 12 tys. członków. Praca w zarządzie towarzystwa pozwoliła na rozwinięcie pełnych możliwości organizatorskich. Prof. Piekarczyk był organizatorem 3 wielkich kongresów z liczbą uczestników 2,5 do 3,5 tys. osób.
    Ostatni odbył się w kwietniu 1999 r. w Sali Kongresowej PKiN. Ponadto Towarzystwo kierowane od 6 lat  przez  prof. Janusza Piekarczyka jest wydawcą dwu specjalistycznych periodyków o nakładzie 12 tys. egzemplarzy. Związana z tym praca redakcyjna, wydawnicza i organizacyjna przy pełnej odpowiedzialności finansowej stwarza szansę, a zarazem zagrożenia, z których prof. Piekarczyk zawsze wychodzi z sukcesem. Podobnie  wysoko należy ocenić jego zdolności menadżerskie  przy organizacji  międzynarodowych  targów i wystaw.
    Jest członkiem kolegium redakcyjnego kilku czasopism, autorem lub współautorem 9 podręczników i monografii oraz autorem 25 filmów naukowo-dydaktycznych.
    Od 25 lat jest opiekunem studenckiego koła naukowego, które stanowi ważną i sprawdzoną drogę naboru pracowników naukowych i dydaktycznych.
    Pełnił i pełni wiele odpowiedzialnych funkcji, między innymi był w ostatniej kadencji członkiem Rady Naukowej przy Ministerstwie Zdrowia, Wiceprzewodniczącym  Zespołu Specjalistów Krajowych.
    Był i jest nadal specjalistą krajowym w zakresie chirurgii stomatologicznej i szczękowo-twarzowej. Jest konsultantem Centralnego Ośrodka Techniki Medycznej. Jest także członkiem Komisji Narządów Zmysłów Komitetu Patofizjologii Polskiej Akademii Nauk. W 1990 r. z ramienia Towarzystwa Naukowego był członkiem Komitetu założycielskiego Izb Lekarskich.
    Jest członkiem zespołu ds. opracowania nowych procedur wysokospecjalistycznych oraz członkiem nowo powstałej Rady Okręgowej Kasy Chorych. Powołany został do Komisji Oświaty i Nauki Sejmiku Mazowieckiego.
    Za dotychczasowe osiągnięcia odznaczony był  wielu odznaczeniami, z których najwyżej sobie ceni odznaczenie za Zasługi dla Warszawy, Zasłużony dla Ziemi Skierniewickiej oraz Medal Edukacji Narodowej.
    Kandydaturę rektora-elekta przedstawił prof.dr hab. J.Cianciara

Powrót do spisu treści

---

Z SENATU

    Na posiedzeniu w dniu 22 marca 1999 r. rektor AM prof. dr hab. Andrzej Górski wręczył nominację Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej na profesora zwyczajnego prof. dr hab. Jerzemu Edwardowi Kiwerskiemu – Kierownikowi Katedry i Kliniki Rehabilitacji.
    Dyrektor Administracyjny AM mgr inż. Jacek Żbikowski, przedstawił aktualny stan inwestycji „Rektorat". Do końca bieżącego roku zostaną zakończone prace budowlane, prace wykończeniowe i wyposażenie budynku potrwają do czerwca 2000 r., po czym zacznie się przeprowadzka do nowego gmachu. AM ma zaplanowaną i zagwarantowaną decyzją MZiOS kwotę, która pozwoli na dokończenie prac i rozpoczęcie postępowania przetargowego na wyposażenie.
    Rektor AM prof. A. Górski poinformował, że firma Budokor, budująca rektorat przeznaczyła 15 tys. zł na sponsorowanie działalności AM, kwota ta zostanie przeznaczona na zakup kserokopiarki dla Samorządu Studenckiego.
- Rektor zwrócił również uwagę na konieczność wyjaśnienia kwestii kompetencji i odpowiedzialności za stronę wykonawczą inwestycji „Rektorat". AM nie bierze formalnego udziału w jej ostatecznym parafowaniu.
- Poinformował również o konsultacjach z prawnikami, którzy potwierdzili konieczność sprecyzowania odpowiedzialności prawnej, w sytuacji gdy podejmowane są decyzje tak wielkiej wagi.
- Rektor zapoznał Senat z pismem przewodniczącego KBN prof. A. Wiszniewskiego, które zawiera apel o dobre obyczaje w nauce, oraz uchwałę Senatu Uniwersytetu Warszawskiego, która zawiera poparcie działań Rektora UW w sprawie trybu postępowania w przypadku uzyskania tytułu magistra lub licencjata w wyniku przedstawienia pracy stanowiącej plagiat.
    Senat UW uważa, że szkoły akademickie powinny mieć możliwość unieważnienia dyplomu w przypadku stwierdzenia plagiatu.
    Po dyskusji Senat AM jednogłośnie podjął uchwałę, w której solidaryzuje się ze stanowiskiem Senatu UW (treść uchwały wydrukowano w nr 3 biuletynu).
    Rektor AM przedstawił sprawozdanie z Konferencji Rektorów Akademii Medycznych, która odbyła się w marcu w Zakopanem (uchwały i stanowiska Konferencji wydrukowane są w nr 2 biuletynu s.17-21).
    Poinformował również, że dyskutowano sprawę kategoryzacji jednostek przez KBN. W bieżącym roku podstawa rankingu była „produktywność" jednostki w przeliczeniu na jednego pracownika. Nasza Uczelnia otrzymała kategorię A. Problem kategoryzacji jednostek wywołał ożywioną dyskusję.
    Następnie Rektor AM przypomniał kontrowersje związane z połączeniem Biblioteki Głównej AM z Główną Biblioteką Lekarską oraz poinformował o piśmie Rady Bibliotecznej, które podważa zarówno celowość połączenia obu jednostek, jak i budowy wspólnego gmachu.  Po dyskusji Rektor stwierdził, że na razie sprawa ulega zawieszeniu.
    Dyrektor Fundacji Akademii Medycznej mgr J. Tubylewicz przedstawił protokół pokontrolny rewidentów AM i sytuację Fundacji. Wystąpienie to wywołało burzliwą dyskusję.
    Reasumując prof. A. Górski stwierdził, że dopatruje się pewnych niedoskonałości w działalności Fundacji, w której nie została przeprowadzona kontrola biegłych rewidentów, a jedynie kontrola rewidentów AM. Poprosił również radcę prawnego o sprecyzowanie aktualnej roli i odpowiedzialności, jaką pełnią władze AM w stosunku do Zarządu Inwestycji i Fundacji Medycznej AM.
    Prof. J. Kossakowski -  Przewodniczący Uczelnianej Komisji Wyborczej zaprezentował propozycję podziału mandatów w najbliższych wyborach. Senat zaakceptował propozycję.
    Prof.  W. Gliński – Dziekan I WL przedstawił sylwetki kandydatów na stanowisko profesorów zwyczajnych:

• prof. dr hab. Teresę Goździk-Żołnierkiewicz z Katedry i Kliniki Otolaryngologii;
• prof. dr hab. Ewę Mayzner-Zawadzką z Katedry Anestezjologii i Intensywnej Terapii;
• prof. dr hab. Pawła Szulczyka z Katedry i Zakładu Fizjologii Doświadczalnej i Klinicznej;
• prof. dr hab. Grzegorza Opolskiego z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii;
• prof. dr hab. Andrzeja Góreckiego z Katedry i Kliniki Ortopedii.

na stanowisko profesora nadzwyczajnego

• dr hab. Kazimierza Wardyna z Zakładu Medycyny Rodzinnej.

Senat zaakceptował przedstawione kandydatury.
    Dziekan W. Gliński poinformował o toczącym się postępowaniu kwalifikacyjnym w sprawie nadania tytułu doktora honoris causa AM w Warszawie prof. dr hab. Tadeuszowi Orłowskiemu i prof. dr hab. Nicholasowi L. Tilneyowi z Uniwersytetu Harwarda. Prawdopodobnie uroczystość będzie zorganizowana 25.06.1999 r.
    Na wniosek Dziekana Senat przedłużył zatrudnienie na stanowisku Kierownika Kliniki/Zakładu następującym osobom:
 

• prof. dr hab. A. Członkowskiemu – Katedra i Zakład Farmakologii Doświadczalnej i Klinicznej ;
• prof. dr hab. A. Dubrzyńskiemu – Katedra i Zakład Medycyny Sądowej;
• prof. dr hab. A. Górskiemu – Zakład Immunologii Instytutu Transplantologii;
• prof. dr hab. J. Komenderowi – Zakład Transplantologii i Centralny Bank Tkanek Instytutu Biostruktury
• prof. dr hab. H. Kowalskiemu – Zakład Biofizyki
• prof. dr hab. W. Stodolnik-Barańskiej – Zakład Mikroskopii Elektronowej Instytutu Biostruktury.

Prof. dr hab. S. Moskalewski – Przewodniczący Senackiej Komisji ds. Nauki przedstawił propozycje do nagrody Ministra Zdrowia i OS w dziedzinie osiągnięć naukowych.

• prof. dr hab. Sławomir Majewski – za cykl prac dotyczących roli wirusów brodawczaka w onkogenezie skórnej i w patogenezie łuszczycy;
• dr n. med. Wojciech Feleszko – za cykl prac dotyczących eksperymentalnych form immuno- i chemioterapii nowotworów u myszy
• prof. dr hab. Jacek Przybylski, dr n. med. Piotr Abramczyk, mgr Aurora Lisiecka – za prace dotyczące patogenezy nadciśnienia tętniczego wywołanego zamknięciem żyły nadnerczowej u szczura.

Prof. dr hab. L. Pączek – Przewodniczący Komisji Senackiej ds. Dydaktyki przedstawił propozycje do nagrody Ministra Zdrowia i OS w dziedzinie osiągnięć dydaktycznych w zakresie:

• patofizjologii - dr Jolanta Dzierżkowska, prof. dr hab. Stanisław Gumułka, prof. dr hab. Zbigniew Kaleta, prof. dr hab. Sławomir Maśliński, dr Dariusz Szukiewicz, dr Anna Witanowska.
• chirurgii tętnic i żył obwodowych - prof. dr hab. Wojciech Noszczyk, prof. dr hab. Piotr Andziak.
• diagnostyki i terapii alergicznego nieżytu nosa - dr n. med. Bolesław Samoliński.

    Prof. A. Górski poinformował, że w związku z wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II Komenda Policji zwróciła się z prośbą o wyznaczenie osoby do kontaktów z policją w kwestii bezpieczeństwa oraz zawieszenia na czas wizyty eksterytorialności Uczelni. Rektor poprosił radcę prawnego o opinię w tej sprawie.
    Prof.  B. Gutkowska – Prorektor do spraw Kadr AM poinformowała, że w związku z reformą służby zdrowia dyrektorzy szpitali nie chcą utrzymywać niektórych niezbędnych etatów. W dyskusji poruszono problemy źródeł finansowania etatów opłacanych dotychczas przez PSK oraz umów o pracę z lekarzami akademickimi.
    Prof. A. Górecki stwierdził, że lekarz, który nie zawarł umowy z dyrektorem szpitala traci możliwość wykonywania pracy nauczyciela akademickiego w specjalności klinicznej.
    Dotychczas nie ma żadnych wiadomości dotyczących rezygnacji z podpisania umowy z nauczycielem akademickim naszej Uczelni przez dyrektora szpitala.
    Prof. S. Moskalewski podkreślił fakt, że lekarze – nauczyciele akademiccy decydują o konkurencyjności szpitala, opinię tę poparł prof. G. Opolski, który stwierdził, że CSK AM jest najtańszym szpitalem w Mazowieckiej Kasie Chorych. (M.K.)

Powrót do spisu treści

---

KONGRES NAUKOWY MŁODYCH MEDYKÓW - WARSZAWA '99

Opracowała: Agnieszka Oknińska

    W dniach 15-17 kwietnia 1999 roku odbył się po raz kolejny Kongres Naukowy Młodych Medyków. Komitet Organizacyjny Kongresu Naukowego Młodych Medyków Warszawa' 99 tworzyły następujące osoby:
    Przewodnicząca: Magdalena Golecka
    Członkowie: Agnieszka Oknińska, Piotr Oficjalski, Krystian Pawelec, Tomasz Rejmer, Michał Szałwiński, Tomasz Skajster.
    Przy organizacji Kongresu pomagały ponadto następujące osoby:
Ewa Jankowska, Anna Maria Bilkiewicz, Grzegorz Napiórkowski, , Marcin Żuk, Sebastian Stec, Jarosław Góra , Emilian Snarski, Anna Kozak, Katarzyna Rutka.
    Tym  razem Kongres został zorganizowany w profesjonalnych salach konferencyjnych Instytutu Centrum Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej Polskiej Akademii Nauk przy ul. Pawińskiego 5.
    Tegoroczny Kongres odbył się pod honorowym patronatem Polskiej Akademii Nauk, honorowy patronat nad poszczególnymi sesjami objęły liczne towarzystwa naukowe :
- Polskie Towarzystwo Ginekologiczne
- Polskie Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej
- Polskie Towarzystwo Pediatryczne
- Polskie Towarzystwo Patologii Dziecięcej
- Polskie Towarzystwo Kardiologiczne
- Polskie Towarzystwo Lekarskie
- Polskie Towarzystwo Neurologiczne
- Polskie Towarzystwo Ortopedii i Traumatologii
- Polskie Towarzystwo Psychiatryczne
- Polskie Towarzystwo Stomatologiczne
- Towarzystwo Chirurgów Polskich
- Towarzystwo Internistów Polskich.

    Polskie Towarzystwo Pediatryczne, Polskie Towarzystwo Patologii Dziecięcej, Polskie Towarzystwo Kardiologiczne, Towarzystwo Chirurgów Polskich ustanowiły nagrody pieniężne na łączną sumę 3850 PLN. Ponadto wiele spośród towarzystw ufundowało nagrody książkowe i prenumeraty czasopism specjalistycznych dla autorów najlepszych prac. Bardzo serdecznie za to dziękujemy!

    Kongres rozpoczął się  wykładem inauguracyjnym  zatytułowanym : "Serce nie sługa" wygłoszonym przez prof. dr hab. Jacka Przybylskiego.
    Podczas Kongresu zostało wygłoszonych 185 prac w 17 sesjach tematycznych. Ponad 120 prac nadesłano z naszej macierzystej uczelni, 21 z Akademii Medycznej w Poznaniu, 9 z AM w Gdańsku, po 8 z AM w Lublinie i Katowicach.
    W programie znalazły się doniesienia referatowe i sesje plakatowe. Ogółem wygłoszono 102 prace w sesjach ustnych i zaprezentowano 83 plakaty. Wiodącymi dyscyplinami były: kardiologia, chirurgia i ortopedia, stomatologia i choroby wewnętrzne.
W obradach Kongresu oraz w imprezach towarzyszących uczestniczylo blisko 1000 osób.
    W pracach jury wzięło udział wiele znamienitości ze świata medycznego. Średnio w każdej sesji jury składało się z 7 członków zaproszonych spośród grona profesorów i docentów Akademii Medycznej oraz wybitnych specjalistów i naukowców spoza uczelni.
    Doceniamy szczególne zaangażowanie i przychylność Naszych Jurorów dla rozwijania studenckiego ruchu naukowego. Wielu z Jurorów zapowiedziało swoją gotowość i zainteresowanie udziałem w kolejnych Kongresach, co jest dla organizatorów i studentów szczególnym wyróżnieniem. Mamy nadzieję, że tak liczny udział profesorów i pracowników naukowych w pracach JURY stanie się jedną z głównych zalet Kongresu Naukowego Młodych Medyków!
    Kongres zakończył się wykładem prof. dr hab. Marka Jakóbisiaka pt.: "Perspektywy terapii genowej nowotworów". Po wykładzie nastąpiło ogłoszenie wyników poszczególnych sesji oraz uroczyste wręczenie nagród.
    W tym roku podobnie jak w latach ubiegłych przyznana została Nagroda Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej.
    Nagrodę MZiOS przyznano pracy pt.: "Wzmocnienie efektu terapii fotodynamicznej przez czynnik stymulujący wzrost kolonii granulocytów".
    Autorami tej pracy są : Rafał Kamiński, Katarzyna Kozar, Anna Czajka i Jakub Gołąb.
Praca  powstała w Zakładzie Immunologii Instytutu Biostruktury, kierowanym przez prof. dr hab.  Marka Jakóbisiaka.
    Ponadto praca ta otrzymała Nagrodę Dyrektora Biblioteki Głównej Akademii Medycznej w Warszawie.
    Wszystkie nagrodzone i wyróżnione prace otrzymają nagrody JM Rektora Akademii Medycznej w Warszawie.

Wyniki w poszczególnych sesjach były następujące:

Pediatria

Nagroda
026 "OCENA SKUTECZNOŚCI PRZEZSKÓRNEGO ZAMYKANIA PRZETRWAŁEGO PRZEWODU TĘTNICZEGO SPRĘŻYNKĄ WEWNĄTRZNACZYNIOWĄ - COILEM"
Agnieszka Rudzka, Aneta Kowalska, lek.Małgorzata Gołąbek, lek. Krzysztof Godlewski

Wyróżnienie
080 "OCENA PEROKSYDACJI LIPIDÓW U DZIECI Z ZAPALENIEM WĄTROBY"
Grzegorz Oracz, Krzysztof Cieślik, Michał Sieniawski

Nagroda Polskiego  Towarzystwa Pediatrycznego - pieniężna
026 "OCENA SKUTECZNOŚCI PRZEZSKÓRNEGO ZAMYKANIA PRZETRWAŁEGO PRZEWODU TĘTNICZEGO SPRĘŻYNKĄ WEWNĄTRZNACZYNIOWĄ - COILEM"
Agnieszka Rudzka, Aneta Kowalska, lek.Małgorzata Gołąbek, lek. Krzysztof Godlewski

Nagroda Polskiego  Towarzystwa  Patologii Dziecięcej - pieniężna
081 "OCENA PEROKSYDACJI LIPIDÓW U DZIECI Z CHOLESTAZĄ"
Michał Sieniawski Krzysztof Cieślik, Grzegorz Oracz

Ginekologia

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne ufundowało dla autorów wszystkich nagrodzonych prac roczną prenumeratę  miesięcznika "Ginekologia Polska".

I Nagroda
145 "AKTYWNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA CERULOPLAZMINY, DYSMUTAZY PONADTLENKOWEJ I KATALAZY U KOBIET STOSUJĄCYCH ANTYKONCEPCJĘ HORMONALNĄ"
Anna Michałowska, Lidia Dutkiewicz, Karolina Nowak

II Nagroda
154  "ANALIZA PRZEBIEGU CIĄŻY I SPOSOBU UKOŃCZENIA PORODU U KOBIET POWYŻEJ 30 ROKU ŻYCIA"
Monika Grodzka, Małgorzata Gajewska, Barbara Suchońska, Elżbieta Wiater

II Nagroda
138 "WSPÓŁISTNIENIE INFEKCJI WIRUSEM BRODAWCZAKA LUDZKIEGO (HPV) Z POZIOMAMI NIEKTÓRYCH HORMONÓW STEROIDOWYCH U WYBRANEJ POPULACJI KOBIET Z NOWOTWORAMI  I STANAMI PRZEDRAKOWYMI NARZĄDÓW PŁCIOWYCH"
Karolina Nowak, Anna Michałowska;

Wyróżnienie
175 "OCENA SKUTECZNOŚCI STERYDOTERAPII U CIĘŻARNYCH W PROFILAKTYCE ZESPOŁU ZABURZEŃ ODDYCHANIA U NOWORODKÓW"
Joanna Kucińska , Aneta  Wróblewska

Wyróżnienie
196 "PORÓD W ZNIECZULENIU ZEWNĄTRZOPONOWYM"
Monika Niewczsas , Anna Jeznach, Iwona Szarkowska

Chirurgia - sesja ustna

Nagroda -Polskie Towarzystwo Ortopedii i Traumatologii - nagroda książkowa
178 "PORÓWNANIE STOPNIA USZKODZENIA CHRZĄSTKI STAWOWEJ KOLANA W OSTRYCH I PRZEWLEKŁYCH URAZACH WIĘZADŁA KRZYŻOWEGO PRZEDNIEGO STAWU KOLANOWEGO"
Marcin Ziółkowski, Tomasz Skrok, Łukasz Antolak

Wyróżnienie-Polskie Towarzystwo Ortopedii i Traumatologii - nagroda książkowa
002 "POWIKŁANIA PO ZABIEGU REKONSTRUKCJI WIĘZADŁA KRZYŻOWEGO PRZEDNIEGO ZA POMOCĄ 1/3 ŚRODKOWEJ CZĘŚCI WIĘZADŁA RZEPKI Z FRAGMENTAMI KOSTNYMI (METODA HERTLA)"
Radosław Górski, Filip Dąbrowski

Nagroda Towarzystwo  Chirurgów Polskich - pieniężna
068 "OCENA RYZYKA OPERACYJNEGO CHORYCH Z ŻÓŁTACZKĄ MECHANICZNĄ"
Anna Karasek, Jakub Dobruch, Małgorzata Majewska, Katarzyna Zalewska, Katarzyna Gorzelak

Nagroda
128 "OPRACOWANIE ORYGINALNEJ METODY HODOWLI CHONDROCYTÓW W CELU EWENTUALNEGO ZASTOSOWANIA DO LECZENIA USZKODZEŃ CHRZĄSTKI STAWOWEJ KRÓLIKA"
Remigiusz Lecybyl, Tomasz Trzeciak

Wyróżnienie
006 "ANTAGONISTA RECEPTORA INTERLEUKINY 1 I INTERLEUKINA 6 JAKO WSKAŹNIKI WIELKOŚCI URAZU OPERACYJNEGO"
Katarzyna Małyszka

Wyróżnienie
052 "CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA DŁUGOŚĆ PRZEŻYCIA ALLOGENNEGO PRZESZCZEPU NERKI I PRZYCZYNY GRAFTEKTOMII"
Natalia Krześniak, Inga Zastawna

Chirurgia - sesja plakatowa

Nagroda
177 "USZKODZENIA TOWARZYSZĄCE OSTRYM I PRZEWLEKŁYM URAZOM WIĘZADŁA KRZYŻOWEGO PRZEDNIEGO STAWU KOLANOWEGO"
Marcin Ziółkowski, Tomasz Skrok, Łukasz Antolak

Wyróżnienie
107 "CHARAKTERYSTYKA TYPÓW ZŁAMAŃ DALSZYCH NASAD KOŚCI PROMIENIOWYCH W ZALEŻNOŚCI OD PŁCI I WIEKU"
Maciej Bazała, Filip Dąbrowski, Radosław Górski

Wyróżnienie
009 "PRZYPADEK WRODZONEGO GUZA TRITONA U NOWORODKA PŁCI MĘSKIEJ"
Agnieszka Popielarczyk, Renata Złotorowicz, Wojciech Klimm

Choroby Wewnętrzne - sesja ustna

Nagroda
033 "HISTORIA PRZEBIEGU LECZENIA ZACHOWAWCZEGO CHORYCH Z ŁAGODNYM ROZROSTEM STERCZA ZAKWALIFIKOWANYCH DO LECZENIA OPERACYJNEGO"
Adam Marcheluk , Rafał Jedynak, Leszek Bęc, Ewa Bres, Aleksandra Sopotnicka, Bartosz Dybowski, Grzegorz Piotrowicz

Wyróżnienie
111 "ULTRASONOGRAFICZNA OCENA PRZYTARCZYC U CHORYCH  DIALIZOWANYCH"
Jolanta Kunikowska, Katarzyna Dobruch, 1)Małgorzata Kowalczyk, Małgorzata Niedźwiedzka, Małgorzata Szymańska 2)

Wyróżnienie
152 "IMMUNOFENOTYP OSTRYCH BIAŁACZEK Z ZAJĘCIEM CENTRALNEGO UKŁADU NERWOWEGO"
Sebastian Krawczyk, Rafał Gawiński, Łukasz Jakubowski, Marcin Ożga

Nagroda Polskiego Towarzystwa Lekarskiego- nagroda książkowa
033 "HISTORIA PRZEBIEGU LECZENIA ZACHOWAWCZEGO CHORYCH Z ŁAGODNYM ROZROSTEM STERCZA ZAKWALIFIKOWANYCH DO LECZENIA OPERACYJNEGO"
Adam Marcheluk , Rafał Jedynak, Leszek Bęc, Ewa Bres, Aleksandra Sopotnicka, Bartosz Dybowski, Grzegorz Piotrowicz

Choroby Wewnetrzne - sesja plakatowa

Nagroda
182 "ANALIZA CZYNNIKÓW  RYZYKA ZAPALENIA  PŁUC I ICH  WPŁYWU NA DŁUGOŚĆ HOSPITALIZACJI"
Monika Zielińska, Agnieszka Fudała, Zuzanna Wasiak

Wyróżnienie
117 "PODGIĘTY PĘCHERZYK ŻÓŁCIOWY- BŁAHOSTKA CZY PROBLEM KLINICZNY?"
Katarzyna Laskowska, Ewa Bober

Wyróżnienie
124 "ROZWÓJ PROCESU CHOROBOWEGO W PIERWOTNYM ZŁOŚLIWYM NOWOTWORZE PŁUC. ANALIZA CZASU UPŁYWAJĄCEGO OD MOMENTU WYSTAPIENIA PIERWSZYCH OBJAWÓW DO ROZPOZNANIA"
Barbara Kuźnar, Jarosław Tomiak, Monika Tuszyńska

Stomatologia - sesja ustna

Nagroda
059 "ANALIZA ZABURZEŃ IMMUNOLOGICZNYCH I PARAMETRÓW KLINICZNYCH PACJENTÓW Z PRR (RAPIDLY PROGRESIVE PERIODONTITIS ) PRZED I PO LECZENIU KOREKCYJNYM"
Agnieszka Dolegacz, Ewa Kolisz, Małgorzata Nędzi, Marek Oloś

Wyróżnienie
168 "ZALEŻNOŚĆ POMIĘDZY KRZYWĄ ZWARCIOWĄ SPEE A MIĘDZYKORONOWYM KĄTEM OTWARCIA I KĄTEM POCHYLENIA POWIERZCHNI STAWOWEJ STAWU SKRONIOWO-ŻUCHWOWEGO (SSŻ)"
Bohdan Bączkowski, Marta Pawlik, Marcin Sorbian, Aleksandra Zawadzka

Nagroda Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego - nagroda książkowa
"URAZOWE USZKODZENIA ZĘBÓW MLECZNYCH I STAŁYCH W MATERIALE ZAKŁADU ORTODONCJI INSTYTUTU STOMATOLOGII AKADEMII MEDYCZNEJ W WARSZWIE"
Renata Krzowska, Monika Lachowicz, Barbara Ludko,  Katarzyna Matuszczyk, Agnieszka Miłosz, Joanna Pytel

Nagroda firmy DeTrey
109 "OCENA SKUTECZNOŚCI DIAGNOSTYCZNEJ RADIOGRAFII CYFROWEJ W ROZPOZNANIU UBYTKÓW PRÓCHNICOWYCH"
Kornel Krasny, Anna Sałacińska, Iwona Grajowiak, Dominik Tomasik, Marcin Sorbial, Jarosław Szuta.

Stomatologia - sesja plakatowa
Nagroda
096 "BADANIA JAMY USTNEJ PACJENTÓW Z INFEKCJĄ HPV, PO PRZESZCZEPIENIU NERKI"
K. Bujakowska, M. Duszek

Wyróżnienie
005b "ANALIZA MODELI GIPSOWYCH LUKÓW ZĘBOWYCH U PACJENTÓW Z PRZODOZGRYZEM MORFOLOGICZNYM W UZĘBIENIU STAŁYM"
Agata Zejda, Monika Szlachta

Histologia, Immunologia i Onkologia - sesja ustna

Nagroda
017 "ZMNIEJSZENIE CYTOTOKSYCZNOŚCI ORAZ DAWKI TERAPEUTYCZNEJ DOKSORUBICYNY POD WPŁYWEM TERAPII W KOMBINACJI Z LOVASTATYNĄ NA WYBRANYCH LINIACH KOMÓRKOWYCH"
Izabela Młynarczuk1,2, Ewa Z Bałkowiec1, Wojciech Feleszko

Wyróżnienie
016 "ANTITUMOR EFFECT OF PROTEASOME INHIBITOR DEPENDENT ON p-53 INDUCTION AND ANGIOGENESIS INHIBITION"
Ahmad Jalili1 ,Tomasz Stokłosa1 , Jakub Gołąb1 , Cezary Wójcik2 , Adam Giermasz1, Piotr Januszko1

Wyróżnienie
098 "SELEKTYWNY INHIBITOR PROTEASOMÓW I TNF-á WYKAZUJĄ SYNERGISTYCZNY EFEKT PRZECIWNOWOTWOROWY W LECZENIU RAKA JELITA GRUBEGO U MYSZY"
Anna Czajka, Tomasz Stokłosa, Jakub Gołąb

Nagroda Polskiego Towarzystwa Lekarskiego - nagroda książkowa
018 "WZMOCNIENIE PRZECIWNOWOTWOROWEGO DZIAŁANIA INTERLEUKINY 12 (IL-12) PRZEZ  INDOMETACYNĘ"
Katarzyna Kozar, Rafał Kamiński, Jakub Gołąb

Histologia, Immunologia i Onkologia - sesja plakatowa

Nagroda
063 "ROLA SZLAKU KWASU ARACHIDONOWEGO I KASPAZ W MECHANIZMIE CYTOTOKSYCZNOŚCI TNF-a I CERAMIDU C6"
Monika Ołdak, Jarosław Jóźwiak, Anna Dąbrowska

Wyróżnienie
042 "STRUKTURY NEMALINOWE WE WŁÓKNACH MIĘŚNIOWYCH ZWIERZĄT PODDANYCH DŁUGOTRWAŁEJ  HIPOKINEZJI"
Kamil Szulborski

Wyróżnienie
089 "WPŁYW  PENTOKSYFILINY  NA  NATURALNĄ  CYTOTOKSYCZNOŚĆ  IN  VITRO"
Maciej Łazarczyk, Monika Ołdak

Biochemia i Chemia Medyczna

Nagroda
133 "BADANIE EKSPRESJI DEHYDROGENAZY 11B- HYDROKSYSTEROIDOWEJ 2 W KOMÓRKACH KORY NADNERCZY SZCZURA"
Remigiusz Lecybył

Wyróżnienie
004 "MODELOWANIE ODDZIAŁYWAŃ CYTOCHROMU P-450 Z POCHODNYMI IMIDAZOLU"
Magdalena Legat, Katarzyna Strusińska, Dorota Maciejewska

Kardiologia - sesja ustna

Nagroda
083 "PORÓWNANIE  WARTOŚCI DIAGNOSTYCZNEJ ELEKTROKARDIOGRAFICZNYCH WSKAŹNIKÓW NIEDOKRWIENIA W TEŚCIE WYSIŁKOWYM U KOBIET – ZNACZENIE ZMIAN AMPLITUDY ZAŁAMKA T W ODPROWADZENIACH PRZEDSERCOWYCH"
Sebastian Stec1, Piotr Kukla2, Karol Kamiński3, Ewa Peszek2

I Wyróżnienie
163 "AKTYWNOŚĆ CERULOPLAZMINY U CHORYCH Z ZAWAŁEM MIĘŚNIA SERCOWEGO"
Anna Michałowska, Lidia Dutkiewicz, Jaromir Furmaniuk,Tomasz Zujewski

II Wyróżnienie
160 "DYSFUNKCJA WĘZŁA ZATOKOWEGO I PRZEDSIONKOWO-KOMOROWEGO U  PACJENTÓW  Z ZESPOŁEM WAZOWAGALNYM"
Agnieszka Piątkowska, Przemysław Chmielewski, Ewa Surynt, Ewa Poniatowska, Agnieszka Dąbrowska

Nagroda Polskiego Towarzystwa Lekarskiego - nagroda książkowa
129 "POLIMORFIZM SCAL GENU PRZEDSIONKOWEGO CZYNNIKA NATRIURETYCZNEGO JEST ZWIĄZANY Z PRZEBYTYM ZAWAŁEM MIĘŚNIA SERCOWEGO U PACJENTÓW Z KORONAROGRAFICZNIE POTWIERDZONĄ MIAŻDŻYCĄ TĘTNIC WIEŃCOWYCH"
Maciej Minikowski, Adam Grzybowski, Bartosz Curyłło, Marek Wiśniewski

Kardiologia - sesja plakatowa

Nagroda
121 "WPŁYW STOPNIA ZAAWANSOWANIA CHOROBY NIEDOKRWIENNEJ NA WARTOŚĆ DYSPERSJI QT"
Rzetecka K.,  Dutkiewicz L.,  Kałmucki P., Michałowska A., Zujewski T.

I Wyróżnienie
120 "OCENA STRESU OKSYDACYJNEGO PODCZAS ZABIEGÓW REKONSTRUKCJI AORTY BRZUSZNEJ"
Zujewski T., Rzetecka K., Kałmucki P., Dutkiewicz L., Michałowska A.

II Wyróżnienie
"WPŁYW NIEDOKRWIENIA MIĘŚNIA SERCOWEGO NA WARTOŚĆ DYSPERSJI QT"
Dutkiewicz L.,  Rzetecka K., Kałmucki P.,  Michałowska A., Zujewski T.

Nagroda Okręgu Warszawskiego Polskiego Towarzystwa  Kardiologicznego - pieniężna

"OCENA POŁOŻENIA DROGI WEJŚCIA NAWROTNEGO CZĘSTOSKURCZU WĘZŁOWEGO W STOSUNKU DO PĘTLI REENTRY"
Agnieszka Dąbrowska, Ewa Turlej, Agnieszka Jankowska, Agnieszka Piątkowska, Przemysław Chmielewski

Varia - sesja ustna

Nagroda
142 "TORBIEL ŚLUZOWA OCZODOŁU POCHODZENIA ZATOKOWEGO"
Anna Szymańska , Marcin Szymański , Ewa Gołąbek.

I Wyróżnienie
045 "TRANSFERAZA GLUTATIONOWA W RAKU KRTANI"
Zwoliński J.,  Dziedzic A.

II Wyróżnienie
037 "UDZIAŁ KOMÓREK TUCZNYCH W REGULACJI  CZYNNOŚCI  GRUCZOŁU SUTKOWEGO  MYSZY – ANALIZA MORFOMETRYCZNA"
Grzegorz Szewczyk, Rajmund Zaczek, Dariusz Szukiewicz

Varia - sesja plakatowa
Nagroda + zgłoszenie do publikacji
078 "TRUDNOŚCI DIAGNOSTYKI KLINICZNEJ W LATACH : 40-tych , 60-tych  i 90-tych W ŚWIETLE MATERIAŁU ARCHIWALNEGO ZAKŁADU ANATOMII PATOLOGICZNEJ"
Małgorzata A. Maj , Artur Bartczak, Łukasz Lotek

I Wyróżnienie
086 "EKSPRESJA CYKLOOKSYGENAZY–2 ( COX–2 ) I AMYLOIDOWEGO BIAŁKA BETA (Ab) W MÓZGACH OSÓB PODDANYCH REANIMACJI"
Izabela Modelska, Anna Lipska

II Wyróżnienie
"ANATOMIA TĘTNIC UKŁADU KRĘGOWO-PODSTAWNEGO MÓZGU CZŁOWIEKA"
Jacek Kunicki

Psychiatria i Neurologia - sesja ustna

Nagroda
125 "TREŚCI RELIGIJNE W ŚWIECIE PRZEŻYĆ SCHIZOFRENICZNYCH"
Krzysztof Szwajca

Wyróżnienie
048 "OBJAWY SUGERUJĄCE WYKORZYSTYWANIE SEKSUALNE U DZIECI HOSPITALIZOWANYCH W WARSZAWSKICH SZPITALACH PEDIATRYCZNYCH"
Magdalena Rosińska, Katarzyna Walasek, Artur Wiśniewski, Barbara Bień, Anna Michalska, Anna Dwornik

Wyróżnienie
046 "OCENA ZDOLNOŚCI DO ZAHAMOWANIA AKTYWNOŚCI RUCHOWEJ W SYTUACJI TESTOWEJ U DZIECI Z ZESPOŁEM NADPOBUDLIWOŚCI PSYCHORUCHOWEJ"
Kołakowski A, Wolańczyk T, Liwska M, Lesiewicz A, Skotnicka M

Psychiatria i Neurologia - sesja plakatowa

Nagroda
051 "POSTAWA WOBEC CHOROBY A OBRAZ KLINICZNY I PRZEBIEG MOCZENIA MIMOWOLNEGO U DZIECI"
Tomasz Wolańczyk,Grzegorz Paruszkiewicz, Piotr Złotkowski, Artur Wiśniewski, Izabela Banasikowska, Benedyktyna Goszczyńska-Serwińska

Wyróżnienie
088 "HISTORIA NATURALNA 60 CHORYCH Z FENOMENEM RAYNAUDA"
Piotr Lemieszek, Tomasz Oleksiuk

Powrót do spisu treści


---

SESJA NAUKOWA CHIRURGÓW
DEDYKOWANA PROFESOROWI ANDRZEJOWI KARWOWSKIEMU

Prof. dr hab. med. Marek Krawczyk
Dr med. Mariusz Frączek

    16 marca 1999 roku odbyło się uroczyste posiedzenie Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Chirurgów Polskich. Miejscem obrad była sala wykładowa Wydziału Farmacji przy ulicy Banacha 1. Posiedzenie to, zorganizowane przez Klinikę Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby Akademii Medycznej w Warszawie, było zadedykowane wieloletniemu Kierownikowi Kliniki prof. dr hab. med. Andrzejowi Karwowskiemu. Wychodząc na przeciw podstawowym zainteresowaniom profesora Karwowskiego, wiodącym tematem zebrania była „Chirurgia przełyku".
    Wśród zaproszonych gości, oprócz członków Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Chirurgów Polskich na czele z profesorem Witoldem Rudowskim i profesorem Janem Nielubowiczem, znalazło się wielu lekarzy, profesorów, którzy przez wiele lat współpracowali z profesorem Karwowskim: prof. B.Emeryk-Szajewska, prof. B.Benendo-Kapuścińska, prof. T.Goździk-Żołnierkiewicz, prof. W.Noszczyk, prof. J.Wałaszewski, prof. J.Polański, prof. T.Tołłoczko, prof. B.Szczygieł, prof. W.Droszcz, prof. B.Pruszyński, prof. J. Bidziński, prof. M. Borkowski, doc. A.Szawłowski, doc. J.Kubiak, prof. A.Marchel, prof. W.Staszkiewicz, prof. J.Szmidt, prof. E.Stanowski, doc. M.Pastuszko, prof. A.Habior, prof. W.Bartnik, prof. M.Maruszyński, prof. B Michałowicz, doc. W.J. Krasnodębski, doc. R. Słotwiński i wielu innych.
    Oficjalną część posiedzenia rozpoczął prof. dr hab. med. Marek Krawczyk, obecny Kierownik Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby. W swoim wystąpieniu, przybliżył on sylwetkę i dokonania naukowe profesora Karwowskiego, autora ponad 150 prac w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym, ponad 100 wystąpień na zjazdach krajowych i zagranicznych oraz autora ponad 30 rozdziałów w książkach. Podkreślił olbrzymie zasługi profesora Karwowskiego dla dydaktyki zarówno studentów jak i doświadczonych lekarzy klinicystów. Jego uczniowie pamiętają zawsze przyjacielski, niezwykle życzliwy stosunek profesora i to niezależnie, czy spoglądał na nich jako wieloletni Dziekan I Wydziału Lekarskiego A.M. w Warszawie, Kierownik Kliniki, Specjalista Wojewódzki ds. Chirurgii Ogólnej, czy jako rozpoczynający w 1950 roku swoje życie zawodowe asystent w II Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej w Warszawie. Jego nauczycielami  byli: prof. Jan Mossakowski i prof. Zdzisław Łapiński. W latach 1968-1969 kształcił się w Anglii pracując w renomowanych oddziałach chirurgicznych i torakochirurgicznych w Camborne i Birmingham pod kierunkiem L.Collisa i H.V. Wingfielda. Sam wychował wiele pokoleń lekarzy, był promotorem wielu prac doktorskich i opiekunem 8 habilitacji.
    Wracając do roli jaką odegrał i odgrywa profesor A. Karwowski w życiu naszej Uczelni należy podkreślić zorganizowanie przez niego Sesji Noblowskich, poświęconych w całości laureatom Nagrody Nobla z Medycyny i Fizjologii. Pierwsze sesja odbyła się osiem lat temu i wciąż cieszy się wielkim zainteresowaniem.
    Aczkolwiek zainteresowania prof. Karwowskiego były wszechstronne, niemniej jego działalność naukowo-badawcza przez wiele lat koncentrowała się  na zagadnieniach dotyczących chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, a zwłaszcza chirurgii przełyku. Zajmował się leczeniem chirurgicznym chorób czynnościowych przełyku, w tym achalazji wpustu. Wprowadził i rozwinął metodę chirurgicznego przecięcia górnego zwieracza przełyku w odniesieniu do uchyłków przełykowo-gardłowych i zaburzeń połykania spowodowanych „górną achalazją" (achalasia cricopharyngea). Wypracował własne metody leczenia chorych ze zwężeniami przełyku, ustalił sposoby postępowania u chorych z rakiem przełyku i wpustu żołądka. Różnorodność metod rozpoznania i leczenia chorób przełyku stosowana przez profesora Andrzeja Karwowskiego doprowadziła do powstania własnej szkoły chirurgicznej, czego kolejnym wyrazem była wydana przed kilkoma dniami przez PZWL, nowa pozycja książkowa zatytułowana „Chirurgia przełyku".
 W części naukowej Posiedzenia wygłoszono referaty dotyczące problemów chirurgicznego leczenia chorób przełyku. Współautorami wszystkich wystąpień był cały zespół kliniki. Pierwszym z referujących był dr Mariusz Frączek. Przedstawił on sposoby leczenia chirurgicznego chorych z uchyłkami szyjnego odcinka przełyku. Dr M.Frączek zwrócił szczególną uwagę na etiologię uchyłków Zenkera, wynikającą z niewłaściwej funkcji górnego zwieracza przełyku. Dlatego też wykonanie miotomii (przecięcia zwieracza) usuwa przyczynę powstawania i powiększania się uchyłku. Sam uchyłek można wyciąć lub podwiesić. Decyzja zależy od rozmiarów uchyłku, wieku chorego i schorzeń towarzyszących.
    W kolejnym referacie dr Danuta Plaszczyk przedstawiła sposoby postępowania w przypadkach oparzeń chemicznych przełyku. W ostrym okresie po urazie należy zwrócić uwagę na możliwość perforacji przełyku. W pozostałych przypadkach obowiązuje postępowanie zachowawcze. W okresie przewlekłym, po utworzeniu się blizn pooparzeniowych taktyka leczenia zależy od stopnia zwężenia, jego długości i umiejscowienia. Niewielkie zwężenia pooparzeniowe mogą być leczone forsownym rozszerzaniem, ale długie, zamykające światło muszą być leczone z wykorzystaniem zasad chirurgii rekonstrukcyjnej. Najczęściej rekonstrukcje przeprowadzano za pomocą uszypułowanego odcinka jelita grubego.
    Doc. Włodzimierz Otto omówił problemy chirurgii nienowotworowych zwężeń dolnego odcinka przełyku, zwłaszcza tych, które były spowodowane zwężeniem pozapalnym w wyniku choroby refluksowej. Udokumentowano, iż często jest to grupa chorych niedożywionych, wymagająca wsparcia żywieniowego przed planowaną operacją. Preferowanym sposobem leczenia było wycięcie zwężonej części przełyku, a następnie przywrócenie ciągłości przewodu pokarmowego za pomocą wstawki z wydzielonej pętli jelita cienkiego.
    Doc. Rafał Paluszkiewicz przedstawił zasady postępowania chirurgicznego u chorych z rakiem płaskonabłonkowym przełyku piersiowego. Wybór metody leczenia uzależniono od stopnia zaawansowania nowotworu i od stanu ogólnego chorego. W klinice jako standardowe leczenie wykonuje się wycięcie przełyku piersiowego, wpustu i krzywizny mniejszej żołądka poszerzone o wycięcie węzłów chłonnych z nadbrzusza i śródpiersia. Podstawowym narządem używanym do zastąpienia przełyku jest żołądek zespalany z przełykiem szyjnym. Niezadawalajace wyniki leczenia są spowodowane przede wszystkim znacznym zaawansowaniem nowotworu u chorych kwalifikowanych do resekcji.
    Treść referatów wzbudziła duże zainteresowanie przybyłych specjalistów, co znalazło wyraz w ożywionej dyskusji. Cennymi uwagami dzielili się: prof. W. Rudowski, prof. J. Szczerbań, prof. T.Tołłoczko, prof. T. Orłowski, prof. M.  Krawczyk,  prof. B.Szczygieł,  prof. M.Maruszyński, doc. J. Kubiak.
    Ostatnią, oficjalną częścią uroczystego zebrania było odczytanie przez Prorektora prof. dr hab. med. Janusza Piekarczyka listu gratulacyjnego JM. Rektora A.M. w Warszawie prof. dr hab. med. Andrzeja Górskiego. Słowa uznania dla profesora Andrzeja Karwowskiego przesłali również Ci z zaproszonych, którzy nie mogli uczestniczyć w posiedzeniu - prof. A. Kułakowski, prof. A.Górecki, prof. E. Butruk, prof. S. Zając, prof. W. Graban, prof. W. Rowiński, prof. G. Janczewski.
    Złożoność problemów chirurgicznego leczenia chorób przełyku spowodowała, że wymiana zdań na ten temat była kontynuowana w „Zajeździe Napoleońskim", gdzie uczestnicy spotkania byli gośćmi Profesora Andrzeja Karwowskiego i Jego Małżonki.

Powrót do spisu treści


---

NAGRODA im. dr JAKUBA MUNWEZA

Mgr Mirosława Kurpeta - Biblioteka Główna AM

    Dnia 20 kwietnia w rektoracie Akademii Medycznej odbyła się uroczystość wręczenia po raz pierwszy stypendium imienia dr J. Munweza laureatowi konkursu doktorowi Pawłowi Włodarskiemu.
    Spotkanie, które miało niezwykle podniosły i wzruszający charakter, uświetnili swoją obecnością Ambasador Izraela w Polsce Pan Yigali Antebi, osobistości ze świata nauki i kultury m. in.: Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Józef Hen, Janusz Krasiński, Władysław Oszajca, władze i profesorowie naszej Uczelni.
    Zebranych powitał JM Rektor Akademii Medycznej profesor Andrzej Górski, który w swoim wystąpieniu zwrócił m.in. uwagę na wspaniały splot więzi rodzinnych ojcowsko-synowskich – na uroczystość wręczenia nagrody ufundowanej dla uczczenia pamięci Ojca profesor Moked przybył ze swoimi synami, a laureatowi towarzyszył ojciec profesor Krzysztof Włodarski pracownik naszej Uczelni. Następnie głos zabrali: Ambasador Izraela w Polsce i fundator nagrody, mieszkający w Izraelu profesor  filozofii Gabriel Moked, który podziękował władzom Akademii Medycznej za pomoc i dobrą wolę w pracach związanych z ufundowaniem nagrody.
    Profesor Moked powiedział, że od dawna myślał o uczczeniu pamięci swojego Ojca, który całe życie był związany z Warszawą, tu prowadził działalność lekarską, naukową i społeczną, tu zginął 56 lat temu.
    Dr Jakub Munwez był absolwentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, pracował w szpitalu na Czystem, a później na Gęsiej. Zginął w Getcie, w którym pozostał wraz z chorymi, mimo że mógł się uratować.
    Dr Munwez prowadził badania naukowe w zakresie hematologii, dlatego stypendium (w wysokości  czterech tysięcy dolarów) przyznawane będzie co 2 lata wyróżniającemu się absolwentowi Akademii Medycznej zajmującemu się hematologią.
    Profesor Moked podkreślił, że chciałby, aby pamiętano o jego Ojcu nie tylko jako o bohaterskim lekarzu, który pozostał w Getcie ze swoimi chorymi, ale również jako człowieku zajmującym się pracą badawczą, działalnością społeczną, pełnym energii i radości życia.

Powrót do spisu treści


---

PAWEŁ WŁODARSKI
Laureat nagrody im. dr Jakuba Munweza

mgr  Mirosława Kurpeta - Biblioteka Główna Akademii Medycznej

    Pierwszy stypendysta nagrody Munweza otrzymał ją za projekt badawczy z hematologii eksperymentalnej p.t.: „Ocena funkcji nowego genu c 13 w hematopoezie".
    Paweł Włodarski urodził się w 1967 roku w Warszawie, jest absolwentem Wydziału Lekarskiego i Oddziału Stomatologii naszej Uczelni. W czasie studiów pracował jako technik w Zakładzie Histologii i Embriologii AM, a po ich zakończeniu pozostał w Zakładzie na stanowisku asystenta.
    Praca naukowo-badawcza interesuje go od dawna, jako student uzyskał pierwszą nagrodę na Konferencji Studenckich Kół Naukowych w 1992 roku za pracę „Donaczyniowe przeszczepianie izolowanych hepacytów w modelu ostrej niewydolności wątroby u szczura". W latach 1995-1997 był stypendystą Kimmel Cancer Center na Uniwersytecie Tomasza Jeffersona w Filadelfii.
    Jest współautorem 17 publikacji drukowanych w tak prestiżowych czasopismach jak: Proceeding of the National Academy of Science of USA, Blood, Journal of the National  Cancer Institute, The Journal of Clinical Investigation. Niebawem będzie bronił pracę doktorską.
    Mimo imponującego dorobku naukowego i błyskotliwie rozwijającej się kariery naukowej, dr Włodarski ma czas na uprawianie  z przyjaciółmi turystyki i sportów wodnych.

Pomyślnych wiatrów.

Powrót do spisu treści

---

Dr JAKUB MUNWEZ

Tadeusz Kocon - Przewodniczący Stowarzyszenia Wychowanków Warszawskiej Medycyny i Farmacji

    Zachowało się niewiele zapisów dotyczących jego życia, pracy lekarskiej i kilka publikacji w czasopismach lekarskich.
    Jakub Munwes urodził się dnia 8 sierpnia 1894 r. z ojca Gabriela. Dyplom doktora wszechnauk lekarskich otrzymał 7 lutego 1925 r. na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.
    W zachowanych  dokumentach Izby Lekarskiej Warszawsko-Białostockiej jest kilka wzmianek.. Pracował w Spółce Lekarskiej przy ul. Gęsiej 57 a, która była Przychodnią dobroczynną i pobierała za poradę 1,50 zł. (Zaświadczenie z Przychodni z dnia 19.05.1937 r.). W innym zaświadczeniu wymienia się, że pracował jako asystent w Oddziale Chorób Wewnętrznych Szpitala Starozakonnych na Czystem (ul.Dworska 17) i od 01.10.1938 r. do końca 1939 r. pełnił obowiązki Ordynatora, a od 01.01.1940 r. był Ordynatorem Oddziału duru brzusznego.
    O jego zaangażowaniu w życiu lekarskim mogą świadczyć odnalezione prace drukowane w czasopismach: w 1932 r. współautorstwo opisu przypadku białaczki szpikowej subleukemicznej z przyżyciowym badaniem szpiku kostnego, i w 1933 r. współautorstwo przypadku periarteritis nodosa (obie prace drukowane  w „Medycyna"). W Kwartalniku Klinicznym Szpitala Starozakonnych są wydrukowane trzy prace - w r. 1936 i 1937 - I. Przypadek ciężkiej anemii, II. Przypadek ropnia wątroby, III. Trzy przypadki guzów przerzutowych różnego pochodzenia w kręgosłupie. Na pewno nie są to wszystkie zachowane publikacje.
    Po zamknięciu w Getcie Warszawskim pozostał nadal  lekarzem troszczącym się o swoich podopiecznych. W Kronice  Getta Warszawskiego Emmanuela Ringelbluma znajduje się następująca informacja „Wiele szumu narobiła w Getcie obrona  Dr Munwesa przeprowadzona przez Dr Schippera (historyka – przyp. autora) przed Sądem Dyscyplinarnym Gminy. Munwesowi zarzucono wydanie hektograficznego memoriału zawierającego ostrą  krytykę działalności żydowskiego szpitala. Munwes nieco odsłonił straszne antysanitarne warunki panujące w szpitalu, z którego chorzy uciekali nie mogąc tam wytrzymać. Kacykom z Gminy bardzo nie w smak było ujawnienie korupcji i demoralizacji aparatu gimnnego. Dlatego wytoczono mu proces. Dzięki miażdżącej krytyce Schippera Dr Munwez wyszedł z niego cało".

Powrót do spisu treści

---

OTWARCIE OŚRODKA PRZESZCZEPIANIA SZPIKU
im. José Carrerasa w Klinice Hematologii i Onkologii AM

Prof. dr hab. Wiesław Jedrzejczak
Kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych, Hematologii i Onkologii

    W dniu 14 kwietnia 1999 roku po trwającym cztery miesiące remoncie oddano do użytku zmodernizowany 15-łóżkowy Oddział Intesywnej Opieki Hematologicznej, w którym mieści się również 4-łóżkowy Ośrodek Przeszczepiania Szpiku im. José Carrerasa. Oddział powstał na miejscu wcześniej istniejącego Oddziału utworzonego 4 lata wcześniej przez Panią prof. Zofię Kuratowską po jego całkowitej modernizacji i podniesieniu standardu. Remont i wyposażenie Oddziału zostało dokonane wyłącznie w oparciu o źródła pozabudżetowe, z których największym był Fundusz im. Katarzyny Frank-Niemczyckiej. Środki które Fundusz zgromadził przy okazji koncertu Maestro José Carrerasa i Edyty Górniak przekazano Fundacji „Przyjaciele Szpitala przy ul. Litewskiej". Łącznie Fundusz wyasygnował do tej pory około 700 tysięcy złotych. Za te pieniądze wyremontowano sale przeszczepowe, sanitariaty, brudownik, ciągi instalacyjne i korytarz Oddziału, a także zakupiono 3 jednostki jałowe do hospitalizacji chorych po przeszczepieniu szpiku, 2 urządzenia do mycia i wyjaławiania basenów oraz meble do sal przeszczepowych i dyżurki pielęgniarek. Czwartą jednostkę jałową zakupiono za 100 tysięcy złotych uzyskanych od Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Przebudowę śluz niezbędnych do jałowego wchodzenia i wychodzenia z Oddziału oraz remont pozostałych sal chorych sfinansowały dwie fundacje działające przy Klinice: Fundacja „Polmarrow", która zebrała i ofiarowała 70 tysięcy złotych oraz  Fundacja „Krew to życie", która do tej pory przekazała na ten cel ponad 50 tysięcy złotych.
    Na uroczystości otwarcia JM Rektor  AM prof. Andrzej Górski  przekazał Pani Katarzynie Frank-Niemczyckiej specjalną okolicznościową plakietkę, a Wiceminister Zdrowia i Opieki Społecznej dr Maciej Piróg list z podziękowaniem od Ministra Zdrowia Pani Franciszki Cegielskiej. Następnie Oddział został poświęcony przez Ks. Biskupa Tadeusza Majewskiego.
 Sprawne wykonanie remontu nie byłoby możliwe bez doskonałego administrowania środkami przeznaczonymi na ten cel przez Dyrektora Wykonawczego Fundacji „Przyjaciele Szpitala przy ul. Litewskiej" prof. Adama Jelonka. Remont nie byłby także możliwy bez wszechstronnej pomocy pionu technicznego CSK oraz wsparcia jego Dyrektora dr Władysława Wójcika.
    Powstały Ośrodek Przeszczepiania Szpiku ma służyć w pierwszej kolejności chorym z dwóch Klinik: Kliniki Hematologii i Onkologii Szpitala przy ul. Banacha i Kliniki Pediatrii, Hematologii i Onkologii Szpitala przy ul. Litewskiej kierowanej przez  prof. Romę Rokicką-Milewską. W 1999 roku planowanych do wykonania jest 20 przeszczepień autologicznego szpiku i na tyle zabiegów CSK otrzymał finansowanie z Ministerstwa Zdrowia i Opieki  Społecznej.
    Ponadto  Oddział   będzie   zajmował  się   leczeniem  indukującym   remisję w ostrych białaczkach oraz immunoablacyjnym leczeniem aplazji szpiku (na tę procedurę również podpisano umowę z MZiOS). W chwili obecnej w Oddziale są najlepsze warunki hospitalizacji dla tego typu chorych w nowym województwie mazowieckim.

Powrót do spisu treści

---

Prof. dr hab. MAREK KRAWCZYK
CZŁONKIEM L’ACADÉMIE  NATIONALE DE CHIRURGIE

    Dnia 20 stycznia 1999 roku francuska Narodowa Akademia Chirurgiczna na swym uroczystym posiedzeniu nadała prof. dr hab. med. Markowi Krawczykowi, Kierownikowi Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby Akademii Medycznej w Warszawie tytuł członka stowarzyszonego. Do chwili obecnej tą cenną przynależnością do renomowanego w skali europejskiej i światowej Towarzystwa wyróżniono pięciu znakomitych polskich chirurgów: prof. Wiktora Degę (25.06.1958 r.), prof. Adama Grucę (25.06.1958 r.), prof.  Jana Nielubowicza (30.10.1985 r.), prof. Witolda Rudowskiego (14.01.1976 r.) i prof. Stefana Wesołowskiego (29.11.1961 R.). Członkostwo Akademii przyznawane jest za wyjątkowe osiągnięcie w dziedzinie chirurgii. Przyjmując profesora Marka Krawczyka do grona członków Akademii uznano jego wielki wkład w rozwój chirurgii wątroby w Polsce, jak również wdrożenie i prowadzenie programu przeszczepiania wątroby u dorosłych w naszym kraju.
    Profesor Marek Krawczyk przyczynił się również do rozwoju współpracy i ożywienia wymiany naukowej pomiędzy chirurgami polskimi i francuskimi, nawiązując stałą współpracę z tak znanymi chirurgami francuskimi, jak: prof. Henri Bismuth (Centre Hepato-Biliare, Hôpital Paul Brousse, Paryż), prof. Daniel Jaeck (Hôpital de Hautepierre, Uniwersytet im. Ludwika Pasteura, Strasbourg), prof. Olivier Farges (Hôpital Beaujon, Clichy), prof. Karim Boudjema (Rennes) czy  prof. Jean Saric (Hôpital St. Andre, Bordeaux),  prof. Stanislas Lucas (Briey).
    Dziekan I Wydziału Lekarskiego,  prof. Wiesław Gliński podczas obrad Rady Wydziału w dniu 24 marca br. W imieniu Rady i swoim własnym złożył profesorowi Markowi  Krawczykowi gratulacje.

Powrót do spisu treści

---

MODELOWA PRAKTYKA LEKARZA RODZINNEGO
PRZY AM W WARSZAWIE OTWARTA

Prof. dr hab. Kazimierz Wardyn
Kierownik Zakładu Medycyny Rodzinnej AM

    W dniu 13 marca br. na terenie Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego przy ul.Banacha odbyła się skromna, ale warta odnotowania uroczystość otwarcia modelowej praktyki lekarza rodzinnego. Symbolicznego przecięcia wstęgi za pomocą skalpela – dokonali Minister Zdrowia i Opieki Społecznej Pan Wojciech Maksymowicz  oraz Dyrektor placówki dr Piotr Olędzki.
    Potrzeba tworzenia modelowych praktyk lekarza rodzinnego przy uczelniach medycznych została wyartykułowana już w pierwszej fazie wdrażania tego modelu opieki zdrowotnej, tj. w połowie lat 90-tych. Praktyki takie są bowiem uznawane we wszystkich krajach stosujących system medycyny rodzinnej jako niezbędne ogniwo uzupełniające szkolenie lekarzy w klinikach i zakładach teoretycznych. W ramach Programu PHARE wspierającego finansowo restrukturyzację opieki zdrowotnej wydzielone były środki na remonty i adaptację pomieszczeń dla uczelnianych praktyk lekarza rodzinnego. W roku 1994 władze Akademii Medycznej w Warszawie podjęły starania o zagospodarowanie na cele medycyny rodzinnej, będącego w fazie wykończeniowej, obiektu szkoleniowo-hotelowego przy ul.Dickensa. Z pomocą Funduszu PHARE było możliwe zaadoptowanie części pomieszczeń tego obiektu na cele usługowe, tj. stworzenie modelowej poradni medycyny rodzinnej. Niestety, ani Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, ani tym bardziej Akademia Medyczna nie mogły zagwarantować środków na funkcjonowanie obiektu. W obowiązującym w tamtym czasie systemie budżetowym finansowania opieki zdrowotnej nie było możliwe zastosowanie rozwiązań komercyjnych w skali umożliwiającej samofinansowanie przedsięwzięcia.
    Brak własnej bazy był poważnym utrudnieniem w prowadzeniu od roku 1991 praktycznego szkolenia studentów II Wydziału Lekarskiego a od roku 1994 – szkolenia lekarzy w tej dziedzinie. Szkolenie to z konieczności odbywało się w realizujących tradycyjny model opieki przychodniach rejonowych i wiejskich ośrodkach zdrowia na terenie Warszawy i województwa stołecznego warszawskiego.
    Nowe warunki do uruchomienia modelowej praktyki zaistniały wraz z wdrożeniem z początkiem tego roku reformy systemu opieki zdrowotnej. Najistotniejsze dla omawianej sprawy elementy reformy to przyjęcie medycyny rodzinnej jako modelu organizacyjnego podstawowej opieki zdrowotnej oraz równouprawnienie podmiotów świadczących opiekę zdrowotną w dostępie do środków finansowych kas ubezpieczenia zdrowotnego. W tej sytuacji opracowana przez środowisko lekarzy rodzinnych skupionych wokół Zakładu Medycyny Rodzinnej, koncepcja zagospodarowania części nowego budynku Centralnego Szpitala Klinicznego na potrzeby modelowej praktyki miała dużą szansę powodzenia. Poparły ją zdecydowanie Władze Uczelni. Podobne stanowisko, mając do wyboru także inne oferty, zajął oficjalnie Minister Zdrowia i Opieki Społecznej. Występując na omawianej uroczystości Minister Zdrowia wskazał na konieczność odbioru preferencji dla medycyny rodzinnej jako konsekwencji polityki ochrony zdrowia i realizacji założeń reformy.
    System organizacyjno-finansowy otwartej w SP CSK modelowej praktyki lekarza rodzinnego jest oparty na akceptowanym przez Ministra Zdrowia porozumieniu trzech niezależnych podmiotów, tj. Akademii Medycznej, Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego oraz Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej nr 1146 stanowi efektowne i nowoczesne rozwiązanie. Zapewnia on wymierne korzyści:
•  dla  Akademii Medycznej w postaci bazy szkoleniowej dla studentów oraz lekarzy specjalizujących się, bez ponoszenia żadnych kosztów utrzymania tej bazy Szpitala w formie dochodów z tytułu wynajmu powierzchni na cele opieki zdrowotnej dla Niepublicznego ZOZ w postaci patronatu i nadzoru fachowego Zakładu Medycyny Rodzinnej.
    Należy dodać, że na terenie modelowej praktyki lekarza rodzinnego możliwe jest także uruchamianie praktyk przez lekarzy specjalistów pracowników AM.
    Uroczystość otwarcia prowadził profesor AM w Warszawie, dr hab. Kazimierz Wardyn. W krótkim wystąpieniu przedstawił on trudności towarzyszące wprowadzaniu nowej specjalności oraz osiągnięte sukcesy, do których zaliczyć można m.in. uzyskanie specjalizacji przez kilkudziesięciu lekarzy czy planowane wprowadzenie od najbliższego roku akademickiego nauczania medycyny rodzinnej na I Wydziale Lekarskim. Głos zabrali także zaproszeni goście. Profesor Tadeusz  Tołłoczko, pełniący w połowie lat 90-tych funkcję Rektora naszej Uczelni, przypomniał tło i  warunki wprowadzania medycyny rodzinnej oraz powołania w roku 1993 Zakładu Medycyny Rodzinnej. Dr Jarosław Pinkas, jako v-Prezes Mazowieckiej Kasy Chorych a jednocześnie Prezes Kolegium Lekarzy Rodzinnych wyraził uznanie dla zrealizowanego przedsięwzięcia podkreślając korzyści płynące z połączenia funkcji usługowych i szkoleniowych. Prorektor AM, Prof. Janusz Piekarczyk życzył powodzenia zrealizowanej inicjatywie i zapewnił o zrozumieniu Władz Uczelni dla idei rozwoju medycyny rodzinnej.
    Poświęcenia praktyki dokonał Wikariusz Biskupi Archidiecezji Warszawskiej - ksiądz infułat Zdzisław Król. Uroczystość zaszczycili także swoją obecnością: Specjalista Krajowy w  Dziedzinie Medycyny Rodzinnej – dr Jacek R.Łuczak, Dyrektorzy Akademii Medycznej – mgr inż. Jacek R.Żbikowski i Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego – dr Władysław Wójcik, a także wielu Kierowników Klinik i Zakładów Akademii.
    Sympatycznym elementem otwarcia praktyki było wręczenie przez Ministra Zdrowia dyplomów dla 24 lekarzy rodzinnych, którzy uzyskali tę specjalizację w ostatnim cyklu szkoleniowym w naszej Uczelni.
    Po części oficjalnej, dalsza część uroczystości sponsorowana przez Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne PLIVA KRAKÓW miała charakter towarzyskiego spotkania osób związanych z medycyną rodzinną.

Powrót do spisu treści

---

„LEKARZ ZBIOROWY I JEGO ODPOWIEDZIALNOŚĆ"
Etyka lekarska dla nie-medyków

Prof. dr hab. Jan Tatoń
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii AM w Warszawie

    Dzieje każdego chorego uczą tych, którzy planują i wykonują leczenie, świadczą opiekę. W naszych czasach jest to często lekarz zbiorowy instytucjonalny, który w dużej mierze określa to, co może czynić lekarz indywidualny. Tak więc każdy chory – jego cierpienie i jego dzieje powinny być nauką dla tych instytucji, które podejmują się roli zbiorowego lekarza i regulują zakres działań lekarza indywidualnego.

Lekarz zbiorowy – zespoły i instytucje leczące

Każda kultura oczekuje od lekarza, że będzie działał na wielu poziomach. Są to:

1. Poziom kompetencji technicznej – umacnianie zdrowia oraz rozpoznawanie i  leczenie chorób w sposób najbardziej sprawny i skuteczny.
2. Poziom uczuciowy i psychologiczny – działania i wpływy lekarskie, mające na celu zwiększenie subiektywnego poczucia zdrowia, usunięcie lub ograniczenie subiektywnych  skutków choroby dla samego chorego i jego najbliższych oraz psychologiczne przystosowanie tych ostatnich do skutków choroby, których medycyna nie może kontrolować.
3. Poziom społeczny – przeprowadzenie racjonalnej krytyki jakości życia społecznego z punktu widzenia medycyny, ocena problemów zbiorowych i populacyjnych, jak np. zagrożenia środowiskowe, nadużywania leków, zaburzeń zdrowia, wynikających ze społecznej dezorganizacji lub też optymalne wykorzystywanie środków ekonomicznych, przeznaczonych na cele medyczne.
    Byłoby absurdem sądzić, że można przygotować indywidualnego lekarza do wypełnienia wszystkich tych zadań. Kształcąc się we wszystkich kierunkach jednocześnie, utraciłby kompetencje. We współczesnych społeczeństwach przygotowuje się więc lekarzy, funkcjonujących tylko na jednym z tych poziomów. Całość osobowych i technicznych świadczeń, jakich oczekuje każdy pacjent, może być wtedy dostarczona przez zespoły lekarzy i innych pracowników ochrony zdrowia.
    Skuteczność w spełnianiu oczekiwań ludzi zależy wtedy od sprawnej organizacji, w której ograniczenia każdego z lekarzy będą uzupełniane przez kompetencję innych.
Instytucjonalizacja wszystkich dziedzin medycyny jest faktem dawno dokonanym. W obrębie każdej instytucji jakość opieki zdrowotnej i społeczny klimat, w jakim się ona dokonuje, decydują o obliczu instytucji i praktyce medycyny. Współpracują w tym zakresie lekarze, inny biały personel medycyny oraz personel niemedyczny, wspólnie dążąc do świadczenia usług na możliwie najwyższym poziomie.
    W warunkach zespołu trudniej jest zapewnić pacjentowi tak ważne subiektywnie, tak istotne dla odbioru medycyny wrażenie stabilnej kompetencji, a więc wytworzyć zaufanie, zachować integralność osoby, troszczyć się o nienaruszalność  jego indywidualnych wartości. Sprzyja temu dodatkowo fakt, że różni specjaliści i pracownicy wchodzą z chorym w różne rodzaje kontaktów. Kontakty te mogą być  pełne – stałe lub przelotne – wyrywkowe.
Żaden właściwie z istniejących obecnie kodeksów nie określa w sposób wystarczająco  pełny i praktyczny, jak zapewnić opiekę nad jednostką w sytuacji, kiedy odpowiedzialność ulega  rozproszeniu na cały zespół i instytucję. Żaden z zawodów medycznych nie może wytworzyć samodzielnie takiego kodeksu etyki zespołowej. Właściwie potrzebne są tutaj nowe etyczne zasady, umożliwiające stosowanie moralnych i etycznych norm postępowania, które by praktycznie chroniły pacjentów, podlegających opiece całej grupy zawodowej lub dużej instytucji medycznej.
    W normalnej odpowiedzialności instytucji wobec chorego musi uczestniczyć personel niemedyczny, ponieważ tworzy on warunki do pracy bezpośrednio leczniczej. Tak więc najbardziej delikatna część odpowiedzialności lekarza – opieka nad dobrem pacjenta – spada na pracowników spoza kręgu medycyny, staje się bardziej złożona, trudniejsza do obserwacji i ocen.
We współczesnych szpitalach – niezależnie od tego, gdzie się znajdują i jak są bogate – cierpi się na obsesję dotyczącą bezwzględnego lub względnego niedostatku środków oraz ludzkiego sensu działań. Instytucje te są często w społecznym odczuciu podejrzane; uważa się, że łatwiej mogą się one alienować od celów ludzkich, aniżeli tak łatwo widoczny i zrozumiały dla pacjentów indywidualny lekarz.
    Szpital już przez sam fakt swego istnienia deklaruje, że udziela chorym opieki medycznej na najwyższym, możliwym poziomie, wykorzystując do tego celu publiczne źródła utrzymania. Szpital deklaruje również, że jest dostępny wszystkim w sposób równy i demokratyczny, że nie będzie korzystał z sytuacji ograniczających pacjentów, oraz że interes szpitala jako instytucji jest identyczny z interesem człowieka i służby społecznej.
    Wynika stąd na przykład, że szpital musi mieć dobrze utrwalone programy i kompetencje, działać tylko dla dobra pacjenta, stosować się do zasady primum non nocere, strzec tajemnicy lekarskiej, traktować chorych uczciwie, troskliwie, z pełnym uznaniem ich ludzkich wartości i oczekiwań. Te obowiązki z kolei szpital jako instytucja rozdziela na swoje działy, jednostki organizacyjne i w końcu na indywidualnych lekarzy oraz na pozostały personel szpitalny. Występuje tu lekarz zbiorowy, który w istocie ma taką samą moralną odpowiedzialność wobec pacjenta, co dawniej lekarz indywidualny, powiększoną  jednak o nowe składniki.
    Ten lekarz zbiorowy musi dopracować się nowych postaw. Lekarz od wieków był jedyną i autorytatywną postacią w opiece nad pacjentem. Podtrzymywała go tradycyjna etyka. W warunkach przypadków nagłych jest on dalej w tej dominującej pozycji nie zagrożony także w szpitalu, ponieważ jest najlepiej wykształcony i przygotowany do wydawania w sytuacjach wątpliwych szybkich decyzji. Nie jest on jednak dobrze etycznie przygotowany do roli uczestnika zespołu leczącego, negocjacji, analiz, kompromisów, które stanowią przecież podstawę większości wysiłków grupowych w sytuacjach zwykłych. Konieczne staje się wprowadzenie nowego stylu pracy klinicznej, który lekarz przygotowany do pracy w sposób tradycyjny akceptuje niekiedy z trudnością. A jednak jest to konieczne, jeśli pacjent ma mieć lepszy pożytek ze współczesnych możliwości technologicznych i organicznych opieki zdrowotnej.

Podział ról

    Wewnątrz szpitala istnieje ostry podział ról. Jakościowo inne role przypadają administracji, obsłudze technicznej, inne lekarzom i pielęgniarkom. Priorytet moralnej odpowiedzialności należy przyznać osobom, które bezpośrednio pracują z chorym. Inne grupy pracownicze są nią jednak równie obciążone i winny sprawnie służyć i tworzyć w sposób godny zaufania i niezawodny warunki dla powodzenia pracy zespołu medycznego. Odpowiedzialność moralna i prawna obciążą więc absolutnie wszystkich; szpital jest obecnie mechanizmem uzależniającym organizacyjne i merytorycznie  wszystkie jednostki i grupy pracownicze.
    Etyka instytucji i zespołów medycznych jest względnie nową dziedziną, wykazuje dużo luk i stawia wiele problemów, na które brak ciągle odpowiedzi: Jak kształtuje się odpowiedzialność szpitala wobec całej społeczności? Jak podzielić odpowiedzialność między różnych lekarzy, np. klinicystów i pracowników laboratoriów, personel średni, administrację, obsługę techniczną itd.? Jak dokonywać moralnej oceny pracy zespołowej? Jak rozwiązywać konflikt wartości i zasad wśród jednostek tworzących zespół i instytucję? Czy szpital winien deklarować, i do jakiego stopnia, specyficzny system wartości? Jak uzgadniać w zespole prawne i etyczne wartości decyzji instytucjonalnych? Czy etyka ma wyprzedzać prawo, czy szpital może zajmować stanowisko etyczne w przypadkach, kiedy nie ma jeszcze regulacji prawnej? Jakie są istotne bliższe i dalsze cele szpitala?

Przysięga Hipokratesa także dla instytucji – Kas Chorych, urzędów?

    Szpitale, zespoły, organizowana, wielostopniowa opieka nad chorym człowiekiem – to zbyt skomplikowana działalność, aby łatwo przekonać ludzi o moralności celów i perspektyw. Instytucje muszą się więcej starać, aby to udowodnić i pokazać społeczeństwom i jednostkom swoje hipokratejskie oblicze. O metodach tego ruchu i jego skuteczności winny mówić zarówno nowe kodeksy etyczne, jak i ustawy o ochronie zdrowia; winny decydować zarówno przedstawicielskie instancje zawodu lekarskiego, jak towarzystwa i opinia o charakterze społecznym.
    Wiele instytucji administracyjnych, finansowych i przemysłowych jak Kasy Chorych, urzędy państwowe i samorządowe, ogniwa władzy zaangażowały się głęboko w proces leczenia chorych. Modelują warunki, penetrują wykonywanie leczenia, dokonują ocen, wpływają na kształcenie lekarza. Ponoszą więc tym samym bardzo dużo odpowiedzialności. Powinna obowiązywać reguła: tyle  wpływów, tyle władzy ile  odpowiedzialności.
    Nasuwa się nieodparcie logiczny wniosek.
    Indywidualni lekarze składają przysięgę zobowiązując się do poddania się rygorom najlepszej, bardzo wymagającej etyki. Jest to przysięga oparta na zasadach Hipokratesa i także współczesnych wartościach kultury europejskiej. Dzieje się już tak przez ponad 2,5 tysiąca lat i aby tak pozostało w przyszłości. Sądzę, że identyczne zasady etyczne i moralne powinny obecnie w pełni  obowiązywać instytucje  kształtujące lecznictwo angażujące osoby, które nie są lekarzami.
Logiczne i potrzebne jest, aby Kasy Chorych, urzędy, ogniwa władzy kreujące proces leczenia tak samo jak indywidualnych lekarzy obowiązywały zasady etyczne i moralne przysięgi Hipokratesa oraz kodeksu etyki zawodowej.
    Kasy Chorych, urzędy, ogniwa władzy kształtujące proces leczenia powinny ślubować przysięgę Hipokratesa taką samą, jak indywidualni lekarze. Wtedy będą, obydwie te strony, lepiej się rozumieć – dla dobra chorych.


Nota bibliograficzna

1. Fried Ch.: Right and health care – beyond equity and efficiency, New Eng. J.Med., 1975,293,241
2. Illich I.D.: Medical Nemesis, The Expropriation of Health, Pantheon, N.York, 1975
3. Juszczyk J.: Esej o medycynie pisany w roku 1983, Pol.Tyg.Lek.,  1983,38, 1023
4. Kantrowitz A.:  Controlling technology democratically American Scientist, 1975, 63, 505
5. Müldner-Nieckowski P.: Nowa deontologia lekarska? Pol.Tyg.Lek., 1983,38,1055
6. Pellegrino H.D.: Hospitals as Moral Agents, Humanism and Medicine,
7. E.D.Pellegrino (red.), The University of Tennessee Press, Knoxville, 1979
Powrót do spisu treści

---

Sportowy sukces studentów

    Studenci naszej uczelni wywalczyli w Lublinie tytuł piłkarskich wicemistrzów Polski Akademii Medycznych. W plebiscycie trenerów najlepszym bramkarzem wybrano Łukasza Antolaka z Warszawy.
    Mecz o I miejsce po dramatycznej, pasjonującej walce, w obecności około 200 widzów, warszawscy studenci przegrali z zespołem Szczecina 1:2, który dzień wcześniej pokonali w eliminacjach  3:1. Mecz finałowy w opinii obserwatorów uznano za najlepszy w turnieju.
Pozostałe wyniki naszych studentów: z AM Gdańsk 8:0, z AM Łódź 2:0, z AM Kraków 1:1, z AM Białystok (w półfinale) 5:3. W Mistrzostwach startowało 10 uczelni.
    Skład naszego zespołu: Łukasz Antolak – kapitan zespołu /VI/Wydz.Lek./, Dominik Odrobina /III Lek./, Krzysztof Ćwikła – strzelec 8 bramek /IV Lek./, Wojciech Woroniecki /IV Fa/, Krzysztof Kurowski /IV Fa/, Maciej Sosnowski /IV Fa/, Paweł Radomski /II Fa/, Kamil Lewandowski /III Fa/, Tomasz Skrok /VI/II Wydz. Lek./, Artur Lewandowski /IV Stom./, Tomasz Kowalczyk /III Fa/.
    Trenerem zespołu jest mgr Jerzy Rudzik. Pod jego wodzą piłkarze Akademii Medycznej wywalczyli dotychczas 6 tytułów Mistrzów Polski.

Powrót do spisu treści

---

26 kwietnia 1999 roku zmarła prof. dr hab. med.  KRYSTYNA CEGLECKA-TOMASZEWSKA Wybitny pediatria, specjalista w dziedzinie pneumonologii dziecięcej, nauczyciel wielu pokoleń lekarzy

---

Dnia 16 kwietnia 1999 roku zmarła dr med.  EMILIA PADEREWSKA-CHROŚCICKA 1911-1999 były pracownik Kliniki Ginekologii i Położnictwa AM przy Pl. Starynkiewicza

• Powrót do spisu treści numeru 4/99
• Powrót do strony głównej "Z Życia Akademii Medycznej w Warszawie"
• Powrót do stron Biblioteki Głównej AM

---