Z Życia
Akademii Medycznej
w Warszawie

Spis treści:

• M. Zielonka - Nareszcie U Siebie
• Przemówienie JM Rektora
• Przemówienie Prezydenta RP
• Lista Odznaczonych przez Prezydenta RP
• M. Foryś - Ranking Szkół Wyższych tygodnika "WPROST"
• Lista działalności naukowych jednostek organizacyjnych AM za rok 1999
• M. Foryś – Uroczystość poświęcenia nowego budynku
• E. Kępska - Z Senatu
• E. Kępska - Konferencja Rektorów Uczelni Medycznych
• Uchwała Konferencji Rektorów
• A. Tokarz - Uroczystość wręczenia dyplomów na Wydziale Farmacji
• Nagrody jubileuszowe
• Program Socrates-Erasmus – Wrażenia uczestników
• Sportowe sukcesy naszych studentów
• B. Ciszek – Syllabus Medyczny, czyli jaka będziesz medycyno
• T. Kocon – Akademicki Ośrodek Krwiodawstwa
• T. Kocon – Ludwik Hirszfeld
• Komunikat
• Informacja o kredycie gotówkowym




---

• Powrót do strony głównej "Z Życia Akademii Medycznej w Warszawie"
• Powrót do stron Biblioteki Głównej AM




---

Przemówienie JM Rektora AM prof. dr hab. Janusza Piekarczyka

Wielce Szanowny Panie Prezydencie
Panie i Panowie Ministrowie
Szanowni Państwo !

        Na Wielki Jubileusz 2000 roku nakładają się w sposób szczególny rocznicowe daty nauczania medycyny i Akademii Medycznej w Warszawie. Przed 50 laty w styczniu 1950 roku powołana została w Warszawie jako samodzielna uczelnia Akademia Lekarska, która została podporządkowana Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej.
        Uczelnia ta powstała z Wydziałów Lekarskiego i Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz z Akademii Stomatologicznej. W dniu 3 marca 1950 roku Uczelni nadano nazwę Akademia Medyczna w Warszawie. W skład uczelni wchodził Wydział Lekarski z Oddziałem Stomatologicznym oraz Wydział Farmaceutyczny. Działalność Akademii określona została w jej statucie w oparciu o ówczesną Ustawę o Szkolnictwie Wyższym. Sprowadzała się ona do trzech zasadniczych kierunków: kształcenia studentów, aktywnego uczestnictwa w rozwoju nauk medycznych i farmaceutycznych, sprawowania opieki zdrowotnej, a w szczególności udzielania specjalistycznej i wysokospecjalistycznej pomocy lekarskiej, zapis ten właściwie funkcjonował przez 50 lat.
        Uczelnia od początku jej istnienia miała prawo nadawania stopni naukowych doktora nauk medycznych i doktora farmacji, a także występowania o nadanie stopnia doktora habilitowanego oraz tytułów naukowych: docenta, profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego. Rok 2000 jest więc jubileuszem 50-lecia istnienia Akademii Medycznej w Warszawie jako odrębnej, samodzielnej uczelni. Obecne obchody Jubileuszowe powiązane zostały z oddaniem do użytku tego oto nowego gmachu Uczelni. Uroczystość odbywa się po upływie dwóch i pół roku od chwili, gdy jego Ekscelencja Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski dokonał wmurowania aktu erekcyjnego pod budowę tego tak potrzebnego naszej Uczelni i tak długo – bo niemal 50 lat oczekiwanego obiektu.
        Dzisiaj cieszymy się, że inwestycja ta szczęśliwie dobiegła końca. W ten sposób ziściły się marzenia moich poprzedników, wszystkich dotychczasowych rektorów Akademii Medycznej. Niestety nieobecni są już wśród nas Panowie Rektorzy :

• Prof. dr hab. med. Franciszek Czubalski
• Prof. dr hab. med. Marcin Kacprzak
• Prof. dr hab. med. Bolesław Górnicki
• Prof. dr hab. med. Jan Nielubowicz
Cieszymy się, że są z nami dzisiaj, służą nam radą i nadal współuczestniczą w kierowaniu Uczelnią Panowie Rektorzy:
• Prof. dr hab. Szczęsny Leszek Zgliczyński
• Prof. dr hab. Jerzy Szczerbań
• Prof. dr hab. Bogdan Pruszyński
• prof. dr hab. Tadeusz Tołłoczko
• Prof. dr hab. Andrzej Górski.
Są z nami także byli dziekani wydziałów i kierownicy jednostek, którym Akademia Medyczna w Warszawie zawdzięcza swoje dotychczasowe sukcesy i obecną pozycję wśród uczelni akademickich w Polsce.
        To dzięki Państwu zebranym w tej sali podczas tego uroczystego zgromadzenia Akademia wkracza w nowe tysiąclecie wyposażona w nowoczesny gmach uczelni, na miarę Jej aspiracji i naszych potrzeb. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego sukcesu.
        Dzisiejszy jubileusz związany z 50-leciem utworzenia Akademii Medycznej w Warszawie stanowi jak gdyby kontynuację uroczystości rocznicowych rozpoczętych w przełomowym dla nas wszystkich 1989 roku. Senat Uczelni i ówczesny Rektor Prof. Bogdan Pruszyński postanowili wówczas szczególnie uroczyście uczcić 200 rocznicę powstania w Warszawie pierwszej Szkoły Chirurgicznej i 180-lecie powstania Wydziału Akademicko-Lekarskiego. Przekazujemy Państwu dzisiaj do rąk wydaną po tej uroczystości znaczącą monografię pt: "Dzieje nauczania medycyny i farmacji w Warszawie", jest to dzieło zbiorowe pod redakcją profesorów Marcina Łyskanowskiego, Andrzeja Stapińskiego i Andrzeja Śródki – bezcenna kopalnia wiedzy o historii i rozwoju nauczania medycyny w Warszawie. Niestety walory edytorskie, jakość papieru tej książki są niewątpliwie odbiciem kondycji finansowej naszej uczelni i polskich uczelni w ogóle w tym czasie. Wierzymy jednak, że okres świetności polskich uczelni i polskiej nauki mamy ciągle przed sobą.
        Powróćmy jednak do historii, która jak wiemy kołem się toczy. Autorzy wymienionego dzieła stwierdzają niebywały upadek medycyny w Polsce w końcu XVII i początku XVIII wieku, czego przyczynę za Zembrzuskim upatrują między innymi: w braku poparcia dla nauczania medycyny ze strony panujących i mężów stanu, ale i w niechęci rozleniwionej młodzieży szlacheckiej do nauki w ogóle, a w szczególności do nauki medycyny, którą w tym czasie uważano za zawód niższej kategorii ... jednym słowem podkreślają wpływ polityki na upadek medycyny.
        O czasach tych pisał także Abraham Emanuel Wolff, lekarz generalny sztabowy wojsk Augusta III cytuję: ”... stąd, iż rzecz lekarska była zupełnie z opieki i dozoru rządu wypuszczona, napełniona była Polska ze wszech stron partaczami, kuglarzami, oszustami i olejarzami, którzy wyłudzając od ludności łatwowiernej pieniądze, jeszcze ich za to niemiłosiernie mordowali." Myślę, że słowa te mogą zawsze stanowić swoiste memento dla wszystkich stanów Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.
        Na takie czasy i taki stan wiedzy nakładają się początki nauczania medycyny w Warszawie w połowie XVIII wieku. Milowymi krokami jest powstanie w 1789r. pierwszej w Warszawie Szkoły Chirurgicznej, a następnie w 1809r., powstanie akademickiej szkoły lekarsko – chirurgicznej nazwanej Wydziałem Akademicko – Lekarskim lub Akademią Lekarską.
        Daty te umieszczone zostały we wszystkich naszych materiałach jubileuszowych, jako najważniejsze, bo sięgające naszych korzeni, sięgające do najodleglejszych tradycji naszej Uczelni. Dlatego też uznaliśmy za stosowne, aby wyryć je w brązie i upamiętnić w postaci medalu jubileuszowego. Treść tego medalu nawiązuje więc zarówno do najstarszych, jak i współczesnych dat związanych z nauczaniem medycyny w Warszawie. Podkreślamy wspólną tradycję z Uniwersytetem Warszawskim, w którym Wydział Lekarski stanowił zawsze jedną z pięciu gwiazd w godle Uniwersytetu. O pozycji tego Wydziału w Uniwersytecie i medycyny w nauce polskiej w początkach XX wieku stanowili niewątpliwie ludzie, wybitni uczeni i znakomici lekarze, nie sposób wymienić nawet najwybitniejszych z nich. W b.r. przypada 85 rocznica odrodzenia Uniwersytetu Warszawskiego w 1915 roku, pierwszym rektorem odnowionego Uniwersytetu Warszawskiego był właśnie lekarz, wybitny pediatra i organizator studiów medycznych – profesor Józef Polikarp Brudziński.
        W 2000 roku przypada także 80-ta rocznica powstania w Warszawie pierwszej państwowej wyższej szkoły stomatologicznej o nazwie Państwowy Instytut Dentystyczny, przekształconej później w Akademię Stomatologiczną, która współtworzyła przed 50 laty powstającą naszą Uczelnię.
        Pragnieniem Władz Uczelni było również podkreślenie ścisłego związku Akademii Medycznej w Warszawie z naszym miastem. Wyraziliśmy ten związek przez umieszczenie w pamiątkowym medalu najbardziej warszawskich symboli. Nawiązujemy w ten sposób do nierozerwalnie zespolonej historii warszawskiej medycyny z losami stolicy. Warszawscy lekarze tak profesorowie, jak i wychowankowie tej Uczelni dzielili przecież zarówno radosne, jak i tragiczne chwile naszego miasta. Pozwolą Państwo, że nie będę mówił o obecnym stanie naszej Uczelni, jej potencjał naukowy w 2000 r. zawarliśmy w Informatorze Akademii. Nie będę roztaczał też planów na przyszłość, choć chciałbym wyrazić oczekiwania na zrozumienie naszych trudnych spraw przez wszystkich przyjaciół naszej Uczelni i polskiej medycyny w ogóle, tak licznie dzisiaj tutaj zgromadzonych.
        Państwa obecność na dzisiejszej uroczystości jest dla nas zaszczytem i honorem. W imieniu Władz Uczelni, Senatu Akademii Medycznej w Warszawie zwracam się ze szczególnie gorącym podziękowaniem do Pana Prezydenta Rzeczypospolitej za to, że zaszczycił nas swoją obecnością. Uprzejmie proszę Jego Ekscelencję o przyjęcie medalu wybitego z okazji Jubileuszu naszej Uczelni.
        W tym doniosłym dla naszej Uczelni momencie w imieniu własnym i Senatu Akademii Medycznej w Warszawie uroczyście obwieszczam, że medal ten nadaję wszystkim Państwu tutaj zgromadzonym, jako medal pamiątkowy, a zarazem jako wyraz szczególnego uznania za Państwa zasługi dla rozwoju Akademii Medycznej w Warszawie i dla rozwoju nauk medycznych. Bardzo Państwu dziękuję. Powrót do spisu treści

---

Lista pracowników Akademii Medycznej odznaczonych przez Prezydenta RP w dniu 10 maja 2000 r.

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski


• Prof. dr hab. Wojciech Noszczyk
• Prof. dr hab. Bruno Szczygieł


Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski


• Prof. dr hab. Artur Czyżyk
• Prof. dr hab. Andrzej Karwowski
• Prof. dr hab. Jerzy Kuch
• Prof. dr hab. Stefan Kruś
• Prof. dr hab. Bogdan Pruszyński
• Prof. dr hab. Jan Tatoń


Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
 

• Prof. dr hab. Andrzej Borkowski
• Prof. dr hab. Maciej Borkowski
• Prof. dr hab. Andrzej Górski
• Prof. dr hab. Roma Rokicka-Milewska
• Prof. dr hab. Waldemar Szelenberger
• Prof. nadzw. dr hab. Jan Woźniak
• Mgr inż. Jacek Żbikowski
Powrót do spisu treści

---

RANKING SZKÓŁ WYŻSZYCH 2000
tygodnika "Wprost"

Akademia Medyczna w Warszawie na pierwszym miejscu w klasyfikacji uczelni medycznych

        Redakcja poczytnego tygodnika "Wprost" (nr z 15 maja br.) opublikowała wyniki kolejnej, siódmej już edycji rankingu szkół wyższych. Wśród uczelni medycznych, AM w Warszawie zajęła pierwsze miejsce (92,25 pkt), przed Collegium Medicum UJ w Krakowie (92 pkt), oraz Akademią Medyczną w Poznaniu (91,75pkt). Organizatorzy podzielili wszystkie uczelnie według specjalności: uniwersytety, uczelnie techniczne, uczelnie ekonomiczne, wyższe szkoły pedagogiczne, etc. Uczelnie niepaństwowe klasyfikowane były osobno.
        To już drugi, po rankingu "Perspektyw" (opisaliśmy go w kwietniowym numerze naszego miesięcznika), sukces Warszawskiej AM w ogólnopolskiej klasyfikacji szkół wyższych. Celem tego zestawienia było podsumowanie ubiegłorocznych dokonań polskich uczelni, ze szczególnym uwzględnieniem potencjału intelektualnego, badawczego oraz jakości kształcenia.
        I właśnie temu wskaźnikowi - tzw. zapleczu intelektualnemu, przypisano najwyższą premię; maksymalnie mogła ona wynosić 60 pkt, na 100 możliwych.
        Wskaźnik ten obliczano na podstawie zobiektywizowanych i wymiernych czynników (w tym - ilości: obronionych prac doktorskich, habilitacyjnych, nominacji profesorskich, prac badawczych prowadzonych za granicą, przyznanych grantów, publikacji o zasięgu międzynarodowym) posługując się algorytmami.
        Po wtóre ocenie podlegał proces kształcenia (maksymalnie uzyskać można było 20 pkt), w tym między innymi: jakość programów nauczania, umiejętności dydaktyczne kadry, zaplecze informatyczno – biblioteczne, sposoby weryfikacji wiedzy (praktyki, programy własne, staże).
        Trzecim - co do wagi – kryterium były szanse przyszłej kariery zawodowej (do 15 pkt); sprawdzano popyt na absolwentów u konkretnych pracodawców, porównywano ich płace, oraz udział w konkursach na różne stanowiska i tempo awansu.
        Po czwarte – oceniano warunki socjalne studiów na poszczególnych uczelniach (do 5 pkt). W zakres oceny wchodziły: jakość i wielkość bazy materialnej, wielkość wypracowanych środków i inwestycji, system stypendiów i nagród, baza rekreacyjno – socjalna.
        Przyjęto nadrzędną zasadę - opracowania rankingu wyłącznie własnymi siłami, to jest bez pomocy którejkolwiek z uczelni, ani też instytucji z nimi stowarzyszonych. Organizatorzy chcieli w ten sposób uniknąć niebezpieczeństwa konfliktu interesów wśród oceniającego gremium.
        Uczelniom, które uzyskały co najmniej 90 punktów przyznano klasę międzynarodową, zaliczenie do tej kategorii oznacza – zdaniem organizatorów rankingu – że najlepsze szkoły publiczne byłyby również w czołówce uczelni europejskich.
        W uzupełnieniu do rankingu, redakcja "Wprost" dołączyła zestawienie uczelni, na których warto studiować poszczególne kierunki i specjalności. Pomyślane jako pomoc dla maturzystów i ich rodziców, uwzględnia ono jakość kształcenia, adekwatność kształcenia do wymagań rynku, potencjał jednostek naukowych w porównaniu z najlepszymi ośrodkami na świecie (udział w programach badawczych, innowacje, oryginalne projekty, publikacje zagraniczne, cytowania w tzw. indeksie filadelfijskim). Zestawienie to wysoko premiuje rynkową wartość dyplomu: popyt na absolwentów na rynku pracy, płace absolwentów i tempo awansu.
        W tej klasyfikacji - pierwszą pozycję, w kategorii wydziałów lekarskich uczelni medycznych, zajęły ex equo Akademia Medyczna w Poznaniu i Collegium Medicum UJ (94 pkt), nasza Akademia z 92 punktami – plasuje się na 3 miejscu.

Powrót do spisu treści

---

LISTA DZIAŁALNOŚCI NAUKOWYCH JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH AM ZA 1999 r.

        Zgodnie z opinią, że Senacka Komisja ds. Nauki powinna publikować listę szeregującą jednostki organizacyjne Akademii według liczby uzyskanych punktów poniżej przedstawiamy listę jednostek wszystkich Wydziałów Akademii według uzyskanych punktów ogółem oraz według wskaźnika na 1 pracownika naukowego.
        Pragniemy podkreślić, że ocena dotyczy tylko działalności naukowej, a nie leczniczej lub dydaktycznej.
        Poprawność wypełnienia wszystkich ankiet sprawozdawczych składanych przez poszczególne jednostki była w tym roku weryfikowana przez zespół pracowników Działu Nauki i Współpracy Naukowej z Zagranicą pod kierownictwem p. mgr Ewy Raczyckiej.
        Ankiety stanowiące oficjalne sprawozdanie z działalności jednostek nie mogą być traktowane jako poufne.
        Dlatego też, gdyby ktoś z pracowników Akademii chciał zapoznać się ze sprawozdaniami złożonymi przez poszczególne jednostki, to może przeczytać je w Dziale Nauki i Współpracy Naukowej z Zagranicą.

Prof. dr hab. S. Moskalewski

Wyniki punktacji - I Wydział Lekarski: Rok 1999
		wskaźnik	punkty
1.	1M19	=362.50	1450	Zakład Immunologii
2.	1M24	=294.33	883	Zakład Immunopatologii Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych IchZ
3.	1M9	=238.50	3339	Katedra i Zakład Farmakologii Doświadczalnej i Klinicznej
4.	1M17	=235.25	941	Zakład Transplantologii
5.	1W62	=221.75	444	Klinika Endokrynologii Ginekologicznej
6.	1M4	=209.72	3356	Katedra i Klinika Dermatologiczna
7.	1MG	=191.00	764	Zakład Immunologii Klinicznej
8.	1M15	=178.05	1781	Zakład Histologii i Embriologii
9.	1W12	=160.33	962	Zakład Radiologii Klinicznej
10.	1W33	=143.29	1003	Klinika Gastroenterologii i Żywienia Dzieci
11.	1WC	=143.25	2579	Katedra i Klinika Neurologii
12.	1W23	=142.79	1000	Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej
13.	1W21	=137.08	823	Klinika Immunoterapii i Chorób Wewnętrznych
14.	1MF	=133.50	267	Zakład Informatyki Medycznej
15.	1S112	=133.33	400	II Klinika Chirurgii Szczękowej i Twarzowej
16.	1W22	=122.50	858	Klinika Medycyny Transplantacyjnej
17.	1WW	=118.50	356	Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej i Immunologii
18.	1WT	=116.33	349	Klinika Otolaryngologii Dziecięcej
19.	1WN	=115.06	1036	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii
20.	1WP	=103.70	1037	Klinika Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych
21.	1M14	=100.08	601	Zakład Biologii Ogólnej i Parazytologii
22.	1WO	=97.81	1272	Katedra i Klinika Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii
23.	1M11	=93.32	1027	Zakład Anatomii Patologicznej
24.	1M7	=91.64	1008	Katedra i Klinika Urologiczna
25.	1WS	=88.34	1414	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego
26.	1W34.	=88.17	1058	Klinika Pneumonologii, Chorób Alergicznych i Hematologii
27.	1MH	=85.00	85	Zakład Medycyny Rodzinnej
28.	1M16	=83.33	250	Zakład Mikroskopii Elektronowej
29.	1W8	=83.29	1166	Katedra i Klinika Chirurgii Gastroenterologicznej i Żywienia
30.	1W41	=82.25	165	Klinika Patologii Noworodka
31.	1S13	=78.00	390	Klinika Chorób Wewnętrznych Instytutu Stomatologii
32.	1M8	=76.00	76	Katedra i Zakład Chemii Medycznej
33.	1MA	=75.50	1284	Katedra i Zakład Fizjologii Doświadczalnej i Klinicznej
34.	1S14	=74.50	298	Zakład Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia
35.	1S2	=74.29	520	Klinika Otolaryngologii Instytutu Stomatologii
36.	1WR	=70.75	991	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii
37.	1M20	=66.13	1058	Zakład Mikrobiologii Lekarskiej
38.	1M12	=65.47	1113	Zakład Anatomii Prawidłowej
39.	1M22	=64.31	515	Klinika Hepatologii i Nabytych Niedoborów Immunologicznych
40.	1WG	=63.86	703	Katedra i Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii
41.	1WF	=63.53	1207	Katedra i Klinika Otolaryngologii
42.	1WJ	=61.90	929	Katedra i Klinika Psychiatryczna
43.	1S111	=60.40	302	I Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej
44.	1M31	=58.50	468	Zakład Higieny
45.	1WB	=55.25	884	Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby
46.	1WA	=52.05	573	Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej i Chorób Klatki Piersiowej
47.	1S17	=50.90	509	Zakład Stomatologii Dziecięcej
48.	1WE	=48.81	635	Katedra i Klinika Ortopedyczna
49.	1WD	=48.06	433	Katedra i Klinika Okulistyki
50.	1WU	=47.46	617	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii
51.	1S18	=45.77	687	Zakład Stomatologii Zachowawczej
52.	1W44	=45.48	364	Klinika Diabetologii Dziecięcej i Wad Wrodzonych
53.	1M6	=42.17	253	Katedra i Klinika Rehabilitacji
54.	1MC	=38.50	847	Katedra Anestezjologii i Intensywnej Terapii
55.	1S12	=38.28	689	Katedra Protetyki Stomatologicznej
56.	1W9	=37.46	525	Katedra i Klinika Chirurgii Naczyń
57.	1W11	=36.80	184	I Zakład Radiologii Klinicznej
58.	1S19	=36.75	147	Zakład Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej
59.	1W51	=36.60	732	I Katedra i Klinika Położnictwa i Ginekologii
60.	1M5	=35.88	287	Katedra i Klinika Neurochirurgii
61.	1W13	=33.50	101	Zakład Medycyny Nuklearnej
62.	1WM	=32.47	520	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Nefrologii
63.	1S15	=27.30	273	Zakład Ortodoncji
64.	1M32	=26.33	79	Zakład Opieki Zdrowotnej
65.	1M21	=25.14	176	Klinika Chorób Odzwierzęcych i Tropikalnych
66.	1WI	=23.19	371	Katedra i Klinika Pediatrii i Nefrologii
67.	1W7	=20.70	207	I Katedra i Klinika Kardiochirurgii i Chirurgii Og.Dz.
68.	1S113	=17.20	258	Zakład Chirurgii Stomatologicznej
69.	1W61	=15.89	286	II Katedra i Klinika Położnictwa i Ginekologii
70.	1MB	=15.85	159	Katedra i Zakład Medycyny Sądowej
71.	1S16	=15.42	93	Zakład Propedeutyki i Profilaktyki Stomatologicznej
72.	1WH	=12.81	167	Katedra i Klinika Pediatrii i Endokrynologii
73.	1WK	=12.67	114	Katedra i Zakład Biochemii
74.	1ME	=6.50	26	Zakład Biofizyki

Wyniki Punktacji - II Wydział Lekarski: Rok 1999
		Wskaźnik	Punkty
1.	2W6	=172.39	1552	Katedra i Klinika Kardiologii
2.	2WG	=154.70	774	Klinika Ortopedyczna
3.	2M11	=149.00	1341	Instytut Wenerologii
4.	2W4	=106.00	848	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii
5.	2W1	= 90.39	814	I Katedra i Klinika Chirurgii
6.	2WH	= 88.25	353	Zakład Diagnostyki Obrazowej
7.	2M8	= 83.70	419	Zakład Epidemiologii Instytutu Medycyny Społecznej
8.	2WC	= 75,43	528	II Klinika Psychiatryczna
9.	2M7	= 70.75	425	Klinika Psychiatrii Wieku Rozwojowego
10.	2M2	= 68.90	689	Katedra i Zakład Patologii Ogólnej i Doświadczalnej
11.	2WD	= 62.43	437	III Klinika Chirurgii
12.	2WA	= 54.23	597	I Klinika Położnictwa i Ginekologii
13.	2WF	= 51.50	309	Klinika Okulistyki
14.	2M6	= 48.36	339	Klinika Kardiologii Wieku Dziecięcego
15.	2M5	= 46.57	326	Klinika Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego IChZ
16.	2MB	= 46	92	Zakład Psychologii Medycznej
17.	2M4	= 39.80	199	Klinika Chorób Zakaźnych dla Dorosłych
18.	2MD	= 31.38	251	Zakład Radiologii Pediatrycznej
19.	2W3	= 21.40	107	II Katedra i Klinika Kardiochirurgii i Chirurgii O.Dzieci
20.	2WE	= 20.50	103	Klinika Neurologii
21.	2MC	= 15.20	76	Zakład Historii Medycyny i Filozofii
22.	2W2	= 5.88	47	II Katedra i Klinika Chirurgii
23.	2W5	= 4.50	27	Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Hematologii

Wyniki Punktacji - Wydział Farmaceutyczny Rok 1999
		wskaźnik	punkty
1.	FW28	=199.81	1599	Zakład Chemii Fizycznej
2.	FW3	=109.00	436	Zakład Farmakodynamiki
3.	FW23	=95.56	860	Katedra i Zakład Chemii Nieorganicznej i Analitycznej
4.	FW14	=69.33	208	Zakład Badania Środowiska
5.	FW11	=62.04	745	Katedra i Zakład Biochemii i Chemii Klinicznej
6.	FW25	=58.00	348	Katedra i Zakład Farmakognozji
7.	FW12	=51.00	204	Katedra i Zakład Bromatologii
8.	FW24	=50.13	401	Katedra i Zakład Chemii Organicznej
9.	FW21	=41.93	294	Katedra i Zakład Biologii i Botaniki Farmaceutycznej
10.	FW27	=30.67	92	Zakład Analizy Leków
11.	FW15	=27.50	165	Zakład Mikrobiologii Farmaceutycznej
12.	FW13	=26.00	130	Katedra i Zakład Toksykologii
13.	FW22	=20.36	224	Katedra i Zakład Chemii Leków
14.	FW26	=10.94	88	Katedra i Zakład Technologii Środków Leczniczych
15.	FW29	= 8.77	114	Zakład Farmacji Stosowanej

Powrót do spisu treści

---

KONFERENCJA REKTORÓW UCZELNI MEDYCZNYCH

Mgr Ewa Kępska

9 maja 2000 r., w naszej Uczelni odbyło się kolejne posiedzenie Konferencji Rektorów Uczelni Medycznych. Wśród omawianych spraw poruszono następujące zagadnienia:

1. Szpitale kliniczne

Po raz kolejny i bardzo zdecydowany Rektorzy potwierdzili w czasie dyskusji swoje stanowisko, że szpitale muszą stanowić integralną część uczelni medycznych z uwagi na fakt zatrudniania nauczycieli akademickich. Brak powiązań między tymi podmiotami może doprowadzić nie tylko do powstania kłopotów w realizacji programu dydaktycznego, ale także zahamować rozwój nauk medycznych.
Dalsze utrzymywanie takiego stanu nie tylko utrudnia restrukturyzację, ale uniemożliwia poprawienie ich sytuacji finansowej. Do tej pory także nie zostały zrealizowane deklaracje dotyczące przekazania Rektorom niektórych uprawnień Ministra Zdrowia.
2. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej

Po dokonaniu szczegółowej analizy propozycji zmian w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej, których treść stanowi załącznik do protokółu, rektorzy wyrazili pełną akceptację i poparcie oraz konieczność modyfikacji legislacyjnych w przepisach obowiązujących w zakresie zakładów opieki zdrowotnej.
3. Komisja Akredytacyjna Uczelni Medycznych
   Przewodniczący Komisji Akredytacyjnej Uczelni Medycznych prof. M. Gembicki przedstawił zebranym propozycje zmian, jakich powinno się dokonać w statucie komisji akredytacyjnej oraz regulaminie wizyt.
   Podczas dyskusji odnosząc się do przedstawionego zagadnienia zgłoszono jeszcze następujące zmiany:
a/ akredytację przyznaje się na okres 5 i 3 lat bowiem proponowany okres 1 roku może być zbyt krótki, by usunąć niedociągnięcia i ewentualne błędy,
b/ słowo “Akademie” zamienia się na “Uczelnie” .
Prof. M. Gembicki poinformował także o :
• inicjatywie zgłoszonej przez Dziekanów Wydziałów Farmaceutycznych dotyczącej utworzenia Sekcji ds. akredytacji farmacji. Problem ten zostanie z uwagi na swoją specyfikę omówiony w terminie późniejszym /po wakacjach/,
• sympozjum dotyczącym akredytacji, które odbędzie się we Wrocławiu przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego,
• świadectwie akredytacyjnym, które będzie wręczane na centralnej inauguracji roku akademickiego. Ustalono, że w dokumencie tym Komisja dokona oceny programu nauczania medycyny i jego realizacji. W nagłówku umieści się napis: “Konferencja Rektorów Akademii Medycznych w Polsce - Komisja Akredytacyjna Uczelni Medycznych” a podpis swój złożą prof. dr hab. Maciej Gembicki - Przewodniczący Komisji i prof. dr hab. Zbigniew Puchalski – Przewodniczący Konferencji.
1. Lekarski Egzamin Państwowy

Dyskutujący omawiając sprawę egzaminu podtrzymali swoje poprzednie stanowisko oraz wyrazili gorące poparcie dla inicjatyw zgłaszanych w tym zakresie przez środowiskowe organizacje studenckie oraz Naczelną Izbę Lekarską.
2. Podwyżka wynagrodzeń

Jak wynika z informacji wzrost wynagrodzeń pracowników Akademii Medycznych związany z coroczną regulacją będzie w tym roku dość niski.
Przyłączając się do licznych protestów, rektorzy podjęli uchwałę, w której wyrazili swój sprzeciw wobec postępującej pauperyzacji środowisk akademickich. Podwyższenie wynagrodzenia o 4,9% oznacza realny spadek płac dla pracowników uczelni wyższych i może być uznany jako fakt poniżający dla tego środowiska.
Na zakończenie spotkania prof. Z. Puchalski zaprosił wszystkich obecnych na uroczystą inaugurację roku akademickiego 2000/2001, która odbędzie się 11 października 2000 r. w Akademii Medycznej w Białymstoku. Uroczystość ta zostanie połączona z 50-tą rocznicą utworzenia tej Uczelni. Powrót do spisu treści

---

Uchwała
Konferencji Rektorów Uczelni Medycznych
z dnia 9 maja 2000 roku

w sprawie szpitali klinicznych

        Rektorzy uczelni medycznych raz jeszcze zdecydowanie wyrażają i potwierdzają swoje niezmienne stanowisko, iż szpitale kliniczne muszą stanowić integralną, nierozerwalną część akademii medycznych.
        Podstawową kadrą lekarską w szpitalach klinicznych są nauczyciele akademiccy, bez których jednostki te tracą rację bytu.
        Roczne doświadczenia wykazują, że oderwanie szpitali klinicznych od uczelni zagraża rozwojowi nauk medycznych w Polsce oraz stwarza trudności w realizacji programu dydaktycznego i badawczo-naukowego. Zagrożona jest także wysokospecjalistyczna działalność diagnostyczno-lecznicza.
        Usytuowane prawne szpitali klinicznych jest w chwili obecnej sprzeczne z zasadami nowoczesnego zarządzania, a bezpośredni nadzór nad nimi ze strony Ministerstwa Zdrowia nie uchronił największych z nich od wielomilionowego zadłużenia. Utrzymywanie anormalnego stanu znacznie utrudnia restrukturyzację szpitali klinicznych i uniemożliwia poprawę ich sytuacji finansowej.
        Ponadto Konferencja Rektorów Uczelni Medycznych stwierdza, że przekazywanie niektórych uprawnień Ministra Zdrowia rektorom akademii medycznych nie jest realizowane, pomimo oficjalnych deklaracji resortu.
        Brak czytelnych ustawowych uregulowań określających warunki umów powoduje, że niektóre ośrodki akademickie dotychczas nie podpisały umów cywilno-prawnych ze szpitalami klinicznymi. Ministerstwo nie wystąpiło w tych przypadkach w roli mediatora, do czego jest ustawowo zobowiązane.
        Stanowisko rektorów akademii medycznych zyskało aprobatę m.in. Prezydenta RP, Premiera, Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, Komitetu Badań Naukowych, Polskiej Akademii Nauk, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, zarządów wielu towarzystw naukowych. Jest powszechnie akceptowane i popierane przez pracowników uczelni medycznych.
        Niepokój Konferencji Rektorów Uczelni Medycznych budzą dążenia Ministerstwa Zdrowia do oderwania szpitali klinicznych od uczelni medycznych.
        Rektorzy akademii medycznych zwracają się do Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej, Parlamentu i Władz Państwowych o przyspieszenie prac nad nową ustawą “Prawo o szkolnictwie wyższym”, której projekt zakłada, iż "W skład wyższej szkoły medycznej lub publicznej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, wchodzą szpitale kliniczne".

Powrót do spisu treści

---

NAGRODY JUBILEUSZOWE
DLA NAUCZYCIELI AKADEMICKICH
(II KWARTAŁ 2000 R.)

45 lat pracy
 

• prof. dr hab. Henryk Kowalski
• prof. dr hab. Lech Skulski


35 lat pracy
 

• prof. dr hab. Mieczysław Chmielik
• dr Maciej Grójec
• dr Andrzej Koczyński
• prof. dr hab. Jerzy Stelmachów
• dr hab. Danuta Śliwonik-Janeczko
• prof. dr hab. Maria Wąsik


30 lat pracy
 

• prof. dr hab. Anna Barańczyk-Kuźma
• dr Elżbieta Jodkowska
• dr Jadwiga Nartowska
• dr hab. Maria Nowaczyk
• dr Jolanta Zajdel-Dąbrowska


25 lat pracy
 

• dr Maciej Jakubowski
• mgr Maria Janowska
• dr Tomasz Matuszewski
• dr Elżbieta Oknińska-Hoffman


20 lat pracy
 

• mgr Izabela Maciąg
• dr Jolanta Wieczorek
Powrót do spisu treści

---

NAGRODY JUBILEUSZOWE
DLA PRACOWNIKÓW NIE BĘDĄCYCH NAUCZYCIELAMI AKADEMICKIMI
(II KWARTAŁ 2000 R.)

35 lat pracy
 

• Zofia Fijałkowska
• mgr Izabella Frącka
• Barbara Gołębiowska


30 lat pracy
 

• Stanisława Bień
• Teresa Godlewska
• mgr inż. Jacek Hajkowski
• Krystyna Monarska
• Jadwiga Wdowczyk
• Janina Wojciechowska
• mgr Magdalena Zielonka


25 lat pracy
 

• Arkadiusz Brodowski
• Jolanta Kuligowska-Augustyniak


20 lat pracy
 

• Teresa Łosiewicz
Powrót do spisu treści

---

Wrażenia pierwszych uczestników Programu SOCRATES-ERASMUS

        Wrócili już pierwsi studenci wysłani przez naszą Uczelnię do odbycia jednego semestru na Uniwersytetach Partnerskich w ramach programu SOCRATES-ERASMUS. Poprosiłam Ich o podzielenie się wrażeniami, spostrzeżeniami i uwagami na temat nauczania medycyny oraz atmosfery panującej na uczelniach, w których spędzili 5 miesięcy. Wrażenia Kolegów, którzy nie tylko odważyli się studiować w obcym języku, ale zaliczyli wszystkie zaplanowane przedmioty i dobrze zdali końcowe egzaminy są dla nas szczególnie cenne.

Uczelniany Koordynator Programu ERASMUS
Prof. nadzw. dr hab. Anna Barańczyk-Kuźma

Madryt

        "Uprzejmie zawiadamiamy, że została Pani zakwalifikowana do wyjazdu na 5-miesięczne studia do Alcala de Henares (Madryt, Hiszpania) w ramach programu SOCRATES-ERASMUS."
        Jak wiele radości, oczekiwań, ileż pytań i planów przyniosło ze sobą to niedługie zdanie. Ile zmian, w jakże krótkim czasie. Kto mógłby przypuszczać, że na szóstym roku studiów znajdę się na zupełnie nowej uczelni, oddalonej o niemal 3000 km od mojego domu, rodziny, kolegów i wieloletnich skądinąd przyzwyczajeń!
        Moje obawy przed znalezieniem się znów w roli studenta I roku - zupełnie anonimowego, w obcym mieście, wśród nieznanych ludzi - rozwiały się już pierwszego dnia zajęć na Uniwersytecie w Alcala de Henares. We właściwy Hiszpanom spontaniczny i bezpośredni sposób zostałam natychmiast przedstawiona całej grupie studentów, z którymi miałam odbyć większość zajęć. Pozwoliło mi to na nawiązanie pierwszych i zarazem bardzo trwałych kontaktów towarzyskich na uczelni. Hiszpanie okazali się ludźmi niebywale otwartymi, tak iż nie tylko wyjątkowo chętnie wprowadzili mnie w arkana uniwersyteckiego życia, ale także wśród codziennych rozmów - w świat polityki, historii i sztuki swych wielkich mistrzów pędzla i pióra. Zaskakiwało też ich ogromne zainteresowanie Polską, naszą kulturą i - czego nie można pominąć - wysoce osobliwym w ich mniemaniu językiem!
        Przystosowanie się do odmiennego systemu nauczania nie sprawiło mi większych trudności. Główna różnica tkwi w oddzieleniu zblokowanych ćwiczeń klinicznych od odbywających się przez cały semestr lub rok wykładów i seminariów. Mimo początkowych obaw, nie zwiększyło to trudności w dopasowaniu mojego programu zajęć do wymogów naszej uczelni. A mimo że 7-tygodniowa sesja była najdłuższą w moim życiu, pozwoliła mi na szczęśliwe zdanie pięciu egzaminów (z chirurgii, pediatrii, laryngologii, okulistyki i medycyny sądowej).
        Sukces szybkiego zaadoptowania się do nowego środowiska zawdzięczam w dużej mierze wyjątkowo pogodnej atmosferze zajęć “nie skażonej” wszechobecnym w większości krajów pośpiechem. Unikanie niepotrzebnego stresu wydaje się być jedną z tych cech Hiszpanów, z której zachowania są najbardziej dumni. Zasada ta nie wydaje się jednak dotyczyć zaangażowaniaw naukę i przygotowań do sesji. W styczniu i lutym biblioteka wydziałowa działa całą dobę (!), a w czytelni trudno było nawet o pojedyncze, wolne miejsce. Nagle pustoszeją bary i dyskoteki, a w uniwersyteckich kantynach błyskawicznie topnieją zapasy kawy.Hiszpańscy studenci medycyny znikają z towarzyskiego życia, by pojawić się w nim znowu w ostatni piątek sesji, podczas licznie organizowanych tej nocy “fiest”.
        Gorąco polecam wyjazd na stypendium w ramach programu SOCRATES-ERASMUS. Oprócz poszerzenia wiedzy medycznej na nieco odmiennie zorganizowanej uczelni i poznania innego systemu opieki zdrowotnej, daje on możliwość nawiązania kontaktów ze studentami z całej Europy.

Magdalena Kuźma, VI rok I Wydz. Lek.
Mediolan

        11 semestr studiów (czyli I semestr VI roku) miałyśmy przyjemność studiować reprezentując naszą uczelnię na Uniwersytecie w Mediolanie. Każdy zna uroki włoskiej kultury (słońce, włoska kuchnia, śródziemnomorskie krajobrazy). W związku z tym i nasz pobyt był po prostu przyjemnością.
        Mediolan to naprawdę międzynarodowe miasto; mam na myśli tu mi tylko rzesze klientów tutejszych wielkich kreatorów mody, kibiców Inter Milan czy miłośników muzyki klasycznej i przedstawień Teatru La Scala, ale przede wszystkim obecność licznych studentów ERASMUSA, z różnych stron świata na wielu wydziałach uniwersytetu.
        W związku z tym "opieka" nad nimi jest fachowa i solidnie potraktowana. To właśnie za pośrednictwem biura ERASMUS otrzymuje się zakwaterowanie. Możliwości są dwie: akademik bądź mieszkanie, które dzieli się z innymi studentami różnych narodowości. Ceny obu możliwości są podobne. Poza tym przez cały rok akademicki z myślą o studentach ERASMUSA organizowane są różnego typu imprezy: spotkania, kolacje międzynarodowe, wycieczki etc.
        Zajęcia dla nas, medyków, odbywały się w starym, zabytkowym Kompleksie Polikliniki, w sercu miasta. Studiuje się miło, bezstresowo, a na zajęcia składają się przede wszystkim wykłady i zajęcia teoretyczne.
        Ćwiczenia w oddziale są nieliczne. Jeśli zaś ma się ochotę na kontakt z medycyną praktyczną (jaką żeśmy wykazywały) indywidualnie, przy odrobinie silnej woli i samozaparcia można się o to postarać.
        Zajęcia uczelniane kończą się przed świętami Bożego Narodzenia, a styczeń i luty poświęcone są sesji egzaminacyjnej.
Na koniec, kilka praktycznych wskazówek dla przyszłych stypendystów:
 

1. przed wyjazdem do Włoch warto znać tamtejszy język, bowiem znikoma ilość Włochów włada angielskim,
2. należy być cierpliwym w kontaktach z biurokracją włoską; liczyć się z faktem, że gros spraw będzie załatwionych jutro,
3. Mediolan to drogie miasto,
4. korzystać jak najbardziej z uroków “dolce vita”
Joanna Jasztel (VI rok II Wydz.Lek.)
Małgorzata Zienowicz (VI rok II Wydz.Lek.)
Dűsseldorf

        W roku akademickim 1999/2000 spędziłyśmy jeden semestr w Heinrich-Meine-Universität w Düsseldorfie, w nowoczesnym kampusie studenckim.
        W dni powszednie miasto "wrzało" swoją uczelnianą pełnią, na moście uniwersyteckim ("Universitat-Brücke") mijało się mnóstwo młodych ludzi, z kantyny studenckiej dochodziły głośne rozmowy przedstawili różnych wydziałów: medycyny, historii, filozofii, prawa. Prawdziwe studenckie życie!
        Jednak w weekendy, gdy większość osób rozjeżdżała się do swoich domów wszystko zamierało. W akademiku nastawała cisza i tylko czasami słychać było głosy obcokrajowców. Wyjściem z sytuacji była wtedy wyprawa na piękną i zawsze tętniącą życiem Starówkę.
        Jednak w poniedziałek rano trzeba było na nowo rzucić się w wir nauki i zajęć w klinikach.
        System nauczania różni się od naszego, warszawskiego. Nie ma w Düsseldorfie bloków zajęciowych, natomiast kilka przedmiotów trwa równolegle przez cały semestr. Nie jest to w żadnym stopniu uciążliwe, bo wszystkie kliniki są blisko siebie (w promieniu pięciu minut spacerkiem) więc bardzo szybko szło się np. z chirurgii na pediatrię, czy z anatomii patologicznej na mikrobiologię. W samym sposobie nauczania dostrzegłyśmy tę zaletę, iż nie bombarduje się studentów nadmiarem informacji, a pobudza zainteresowanie przedmiotem. Dzięki temu z ochotą poszerzają oni swoje wiadomości korzystając z wzorowo wyposażonej biblioteki i przytulnej czytelni.
        Każdy kurs kończy się zaliczeniem w formie egzaminu (niestety wszystkie na raz pod koniec semestru), a świadectwa ukończenia poszczególnych zajęć dopuszczają do egzaminów państwowych. Niemieccy medycy planowo zdają w ciągu studiów trzy takie egzaminy, a ich wynik decyduje o możliwościach przyszłej pracy.
        Dobrze są również zorganizowane zajęcia sportowe na uniwersytecie. A jest w czym wybierać: gimnastyka, szermierka, jazda konna, wspinaczka, pływanie, piłka siatkowa.
        Heinrich-Heine-Universität prowadzi rozliczne wymiany studentów w ramach programu ERASMUS (z Francją, Hiszpanią, Włochami itp.).
        Cieszymy się, że nasza uczelnia mogła w tym programie również uczestniczyć, a my mogłyśmy ją reprezentować. Nasz wyjazd pozwolił nam na zdobycie kolejnego doświadczenia w edukacji medycznej, a także na obserwację i wejście w co nieco inny system nauczania i życie studenckie.

Magdalena Dąbrowska
3 kurs Dziekański (III rok I Wydz.Lek.)
Katarzyna Trzeciak
6 kurs Dziekański (VI rok I Wydz. Lek.)
Wiedeń

        Przed rokiem z ogromną radością dowiedziałem się, że to właśnie ja zakwalifikowałem się do udziału w programie Socrates-Erasmus i wyjazdu na jeden semestr na studia do Wiednia. I choć w miarę zbliżania się terminu wyjazdu ożywały we mnie pewne obawy - po raz pierwszy miałem wziąć udział w takim przedsięwzięciu, przygotowywałem się doń z wielkimi oczekiwaniami - perspektywa spędzenia kilku miesięcy w jednej z kulturalnych stolic Europy rodziła nadzieje na niezapomniane wrażenia.
        Już w pierwszych dniach spełniło się wiele z nich: przez cały, bardzo słoneczny październik cieszyła żywa zieleń parków, w klombach kwitły kwiaty, a wieczorami mieniły się tęczowo gejzery fontann. A kiedy już na dobre nastała jesień i potem zima, zachwycała wciąż monumentalność pałaców i urzędowych gmachów, dostojność kościołów, finezyjność kamienic, a nade wszystko różnorodność imprez kulturalnych i bogactwo zbiorów,które kryły ich wnętrza , relaksująca atmosfera kawiarni i wrzawa klubów studenckich.
        Korzystanie z wszystkich tych uroków bardzo ułatwiało to, że otrzymałem miejsce w akademiku położonym w samym sercu miasta. Na jego czterech piętrach mieszkała mieszanina studentów nie tylko z Austrii (ci nie stanowili nawet połowy mieszkańców), ale także z obu części i spoza Europy. I właśnie spośród cudzoziemców rekrutowali się w większości moi znajomi: zarówno ci, z którymi jeszcze z całą pewnością będę podtrzymywał kontakt, jak i ci, którzy pozostaną już tylko w moich wspomnieniach jako towarzysze zabaw i wieczornych wypadów.
        Równie niedaleko jak na starówkę miałem z akademika do szpitala (ponoć największego w Europie), w którym odbywają się wszystkie zajęcia kliniczne dla medyków. Już samo wejście do tego molocha robi duże wrażenie: długie na setki metrów korytarze prowadzą do labiryntu gabinetów, laboratoriów i pracowni, w których pracuje ponad 2000 lekarzy, a więc co 5 lekarz z Wiednia i co 15 z całej Austrii. Niektóre części owego kompleksu budynków, połączonych ze sobą łącznikami, mają wysokość ponad 20 kondygnacji, a znajdują się w nim obok pomieszczeń medycznych również sklepy, bank, poczta, stołówka, kawiarnia i inne placówki usługowe oraz centrum dydaktyczne z pięcioma salami wykładowymi i kilkudziesięcioma seminaryjnymi, z których korzysta 9000 studentów wydziału medycznego. Oczywiście taka struktura szpitala przynosi nie tylko ogromne korzyści, jak np. możliwość przeprowadzenia pełnej, także interdyscyplinarnej diagnostyki i terapii w jednym miejscu i stosunkowo krótkim czasie, ale również ma znaczące wady. Należy do nich jeszcze silniejsza niż gdzie indziej depersonalizacja medycyny, która dotyczy także studentów: nauczanie prowadzone jest w sposób mało praktyczny i bardzo ograniczony jest kontakt z pacjentem; asystenci na zajęciach zmieniają się nawet kilka razy dziennie, tak że praktycznie nie ma możliwości wzajemnego poznania się; ponadto ponieważ w Wiedniu nie ma grup dziekańskich, a ćwiczenia odbywają się w licznych i tworzonych przypadkowo na każdy blok grupach, również studentom brakuje okazji do zżycia się, nawiązania przyjaźni, na co narzekają także Austriacy, szczególnie ci, którzy pochodzą spoza stolicy.
        Na zakończenie chciałbym zachęcić do korzystania z możliwości wyjazdów zagranicznych, które stwarza nasza uczelnia. Poza stworzeniem okazji do poznania innych kultur, zwyczajów oraz podejść do różnych problemów medycznych, a także nawiązania nowych znajomości, pozwalają one na docenienie wszystkiego tego, co na naszej Alma Mater nauczane i zorganizowane jest niekiedy bez porównania lepiej.

Uniwersytet w Wiedniu

Powrót do spisu treści

---

Akademicki Ośrodek Krwiodawstwa
w Kole Medyków w Warszawie

Dr med. Tadeusz Kocon

        W okresie międzywojennym w Kole Medyków Stowarzyszenia Samopomocowego Studentów Medycyny U.W. powstał Akademicki Ośrodek Krwiodawstwa. Inicjatorami jego powstania byli studenci ze Szkoły Podchorążych Sanitarnych Eugeniusz Frankowski, Eugeniusz Ihnatowski-Suszyński i dobrany do współpracy Sergiusz Hornowski. Był to pierwszy zorganizowany ośrodek. Na początku skupiał tylko studentów Wydziału Lekarskiego U.W., a potem i innych wydziałów Uczelni. Do pracy w ośrodku zostali później włączeni inni członkowie Koła Medyków. Historia ośrodka opisana jest w dwu artykułach: Sergiusz Hornowski – “Wspomnienia o początkach krwiodawstwa w Warszawie” (Archiwum Historii i Filozofii Medycyny 1999, 62,3, 227-232) i Helena Amatuni – “Krwiodawstwo w działalności Koła Medyków w latach 1944-1945” (Med.Dyd.Wych. 1978, IX, 3, 257-258). Można o nim także dowiedzieć się z wydawnictwa na 15 i 20-lecie działalności Koła Medyków.
        Studenci, którzy stworzyli ośrodek pracowali społecznie. Wynajęli lokal, prowadzili w nim badania dawców, ich ewidencję, utrzymywali łączność z nimi i na prośby skierowane do ośrodka kontaktowali się z dawcami. Ośrodek otrzymywał za 1 cm³ krwi 80 gr, a później 1 złoty. Z sumy tej dawca otrzymywał 80 gr, a 20 gr szło na potrzeby ośrodka - opłatę lokalu, telefonu, zakup odczynników do badania krwi. Ośrodek był w stałej łączności z lekarzami i PZH.
        Po otwarciu Domu Medyka w 1936 r. Ośrodek przeniósł się tam do lokalu na II piętrze. Stale przebywał tam jeden ze studentów i załatwiał bieżące sprawy organizacyjne.
        W roku akademickim 1944/45 po wznowieniu działalności Koła Medyków studenci, którzy przed 1939 r. mieli kontakty z Ośrodkiem rozpoczęli działalność jeszcze na terenie szpitala na Boremlowie i potem w miarę zapotrzebowania rozszerzali swoją działalność. Po odbudowie i ponownym otwarciu Domu Medyków 22.12.1945 Ośrodek przeniósł się tam z powrotem i działał do 1950 r. W ciągu 1946 – studenci skupieni w ośrodku byli krwiodawcami dla 500 chorych z terenu Warszawy.
        Bodźcem do zorganizowania Ośrodka było ujęcie w formę organizacyjną przetaczania krwi od studentów, przygotowanie studentów do pracy w tej dziedzinie oraz chęć dostarczenia studentom dawcom krwi pewnej sumy pieniężnej do ich budżetu. Spośród studentów i lekarzy współpracujących z ośrodkiem rekrutowali się późniejsi organizatorzy służby krwi.
        Te kilka zdań adresuję do obecnych kolegów studentów, aby podsunąć im myśl w kierunku działania na tym polu i zdobycia dodatkowych funduszy na utrzymanie się na studiach.

Powrót do spisu treści

---

Lekarze patronami ulic Warszawy
LUDWIK HIRSZFELD

Dr med. Tadeusz Kocon

        Ludwik Hirszfeld, lekarz, mikrobiolog, immunolog, serolog, profesor Wolnej Wszechnicy Polskiej, Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu i Akademii Medycznej we Wrocławiu, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk.
        Urodzony 8 sierpnia 1884 r. w Warszawie, zmarł 4 marca 1954 r. we Wrocławiu. Studia medyczne odbył w Niemczech. Pracował po ukończeniu studiów w 1907 r. w Heidelbergu (1907-1911), a następnie w latach 1911-1915 w Zurychu. W latach 1915-1019 (czyli w czasie I Wojny Światowej) pracował na Bałkanach. W czasie pracy w Heidelbergu wspólnie z Emilem Dungernem stworzyli podstawy nauki o grupach krwi. Odkryli bowiem zasady dziedziczenia zróżnicowania grupowego krwi oraz wspólnie wprowadzili oznaczenie grup krwi A, B, AB i 0, które zostały przyjęte w świecie w 1928 r.
        W czasie pracy w Zurychu prowadził badania nad wolem endemicznym. W czasie I Wojny Światowej w Serbii zajmował się zwalczaniem duru plamistego i organizacją tamtejszej służby zdrowia. W tym czasie odkrył pałeczkę duru rzekomego C (nazwaną Salmonelle Hirszfeldi). W 1920 r. powrócił do kraju i rozpoczął pracę w Państwowym Zakładzie Higieny, którego był współorganizatorem i później Dyrektorem. Po wybuchu wojny Niemcy usunęli go ze stanowiska Dyrektora. Włączył się do tajnego nauczania studentów medycyny. Potem Niemcy zamknęli go w Getcie Warszawskim. W Getcie współpracował ze służbą zdrowia i rozpoczął nauczanie medycyny studentów żydowskich. Za namową Polaków wyszedł z Getta i ukrywał się w różnych miejscach, m.in. w Miłosnej pod Warszawą. Po wyzwoleniu Miłosnej spod okupacji niemieckiej udał się do Lublina i rozpoczął organizowanie Wydziału Lekarskiego w Lublinie na Uniwersytecie im. Marii Curie-Skłodowskiej.
        W 1945 r. przeniósł się do Wrocławia i tam również organizował Wydział Lekarski i został mianowany profesorem mikrobiologii. Założyciel Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej we Wrocławiu otwartego w 1954 r. Wprowadził w Polsce oznaczanie czynnika Rh. Zorganizował Ośrodek Patologii Ciąży Związanej z Grupami Krwi. Opracował metodę ratowania niemowląt zagrożonych konfliktem serologicznym.
        Jego dorobek naukowy to 394 prace. Do najważniejszych z nich należą prace związane z grupami krwi i czynnikiem Rh. Wspólnie z żoną napisali pracę dotyczącą różnic statystycznych częstości występowania grup krwi w populacjach pochodzących z różnych obszarów geograficznych, zapoczątkowali więc nową dyscyplinę – seroantrolopogię. Prace jego znalazły zastosowanie w biologii, medycynie i prawie (dochodzenie ojcostwa). Jest autorem autobiografii: "Historia jednego życia" napisanej w okresie ukrywania się.
        Ulica jego imienia znajduje się w Gminie Warszawa-Ursynów między ulicami Indiry Ghandi i Filipiny Płaskowickiej.
        Należy dodać, że był drugi Ludwik Hirszfeld (Ludwik Maurycy Hirszfeld) - profesor anatomii w Warszawie. Urodził się 3 kwietnia 1816 r. w Nadarzynie, a zmarł 10 maja 1876 w Warszawie. Jako młody chłopiec udał się w 1833 r. pieszo do Paryża zarabiając po drodze grą na skrzypcach. W Paryżu pracował jako pracownik laboratorium w Zakładzie Anatomii Prof. J. Bougery. Wybitne zdolności, a zwłaszcza umiejętność wykonywania świetnych preparatów anatomicznych umożliwiły mu przyjęcie na studia medyczne, które ukończył w 1848 r. Sławę przyniósł mu podręcznik: "“Neurologie an description et iconographique du system nerveux des organes des sens de l’homme” (1853).
        Powrócił do kraju w 1859 r., gdzie objął Katedrę Anatomii w Akademii Medyko-Chirurgicznej, a później w Szkole Głównej. Po zamknięciu Szkoły Głównej był profesorem w Uniwersytecie Warszawskim. Jego głównym dziełem w języku polskim jest dzieło “Anatomia opisowa ciała ludzkiego” t. I-IV, 1860-1870.
        Wśród “Instrukcji na życie” będących przesłaniem Dalaj Lamy na nowe Milenium znalazło się i takie :
Dziel się swoją wiedzą. To sposób na osiągnięcie nieśmiertelności.

Powrót do spisu treści

---

Komunikat

        Zarząd Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej przyznał prof. M. Jakóbisiakowi, kierownikowi Zakładu Immunologii AM trzyletnie subsydium (po 75 tys. zł rocznie) w tegorocznej edycji konkursu Fundacji “Subsydia dla uczonych”. Tegoroczna, już trzecia edycja objęła dziedzinę nauk przyrodniczych i medycznych. W konkursie wzięło udział 44 wybitnych polskich uczonych, nominowanych przez kapitułę. W rezultacie procedury kwalifikacyjnej subsydia zostały przyznane 15 uczonym, w tym prof. M. Jakóbisiakowi. Jest to olbrzymi splendor dla Warszawskiej Akademii Medycznej, tym bardziej godny podkreślenia, że pracownik żadnej innej uczelni medycznej w Polsce nie został w ten sposób nagrodzony (wszyscy pozostali uczeni, którym przyznano subsydia, pochodzą z placówek PAN-u, uniwersytetów i innych niemedycznych uczelni wyższych).
        Badania prof. M. Jakóbisiaka koncentrują się wokół nowych metod terapii nowotworów na modelach mysich ze szczególnym uwzględnienia łączenia immuno- i chemioterapii z terapią antyangiogenną i fotodynamiczną.

Powrót do spisu treści

---

• Powrót do spisu treści numeru 5/2000
• Powrót do strony głównej "Z Życia Akademii Medycznej w Warszawie"
• Powrót do stron Biblioteki Głównej AM