Z Życia
Akademii Medycznej
w Warszawie

• Prorektorzy 1999-2002
• prof. Leszek Pączek
• prof. Mieczysław Szostek
• prof. Józef Sawicki
• prof. Andrzej Członkowski
• Z Senatu
• Informacje Rektora
• Konferencja rektorów
• List dyrektorów i kwestorów
• Z Życia uczelni
• A. Barańczyk-Kuźma – AM uczestnikiem programu Sokrates-Erasmus
• A. Tokarz – Uroczystość wręczenia dyplomów absolwentom Wydziału Farmacji
• Wystąpienie absolwenta Wydziału Farmaceutycznego mgr Marcina Batorego
• T. Bączkowski – Sesja stomatologicza Kongresu Młodych Medyków
• A. Barańczyk-Kuźma – Spotkanie z przedstawicielami świata medycznego Norwegii
• Zaproszenia dla Mariosa Luokasa do Harvard Medical School
• A. Barańczyk-Kuźma – Kurs „Emergency Medicine”
• Sukces studentów-piłkarzy
• Wspomnienia
• Prof. dr hab. Krzysztof Czubalski (1934-1999)

---

PROREKTORZY W KADENCJI 1999-2002

Prorektor ds. Dydaktyczno-Wychowawczych – prof. dr hab. Leszek Pączek

        Urodził się 16.01.1956 r. w Warszawie. Ukończył II Wydział Lekarski w 1980 r. otrzymując dyplom z wyróżnieniem. W 1984 r. obronił pracę doktorską „Poliklonalna odpowiedź limfocytów B w odpowiedzi na alloprzeszczep”, a w 1992 r. pracę habilitacyjną „Aktywność proteolityczna izolowanych kłębków nerkowych w wybranych modelach doświadczalnych białkomoczu i nadciśnienia tętniczego”. W 1997 r. uzyskał tytuł profesora, a w 1998 r. profesora nadzwyczajnego w AM.
        Posiada specjalizację I i II 0 z chorób wewnętrznych i II 0 z nefrologii. W latach 1988-1991 przebywał jako stypendysta na Uniwersytecie w Wuerzburgu (Niemcy) .
        Od 1993 r. jest zastępcą ordynatora Kliniki Immunoterapii Instytutu Transplantologii, od 1997 r. zastępcą dyrektora Instytutu Transplantologii.
        Opublikował 138 prac naukowych, w pismach anglojęzycznych 82, z tego 52 w pismach zamieszczonych w Current Contens, W piśmiennictwie polskim 56, z czego 20 prac oryginalnych, 23 poglądowe i 13 rozdziałów w książkach i skryptach.
        Komunikaty zjazdowe: ogółem 90 (zagranicznych 61, krajowych 29). Promotor 4 ukończonych doktoratów.
        Za główne osiągnięcia zawodowe uznaje pracę w zespole przeszczepiającym nerkę i trzustkę u ludzi, udział w pracach zespołu klinicznego przeszczepiającego wątrobę u ludzi, opracowanie i wprowadzenie nowych metod immunosupresji do praktyki klinicznej, wprowadzenie metod oznaczania przemian białek macierzy zewnątrzkomórkowej i badania nad udziałem układu immunologicznego w rozwoju chorób nerek i wątroby.
        Opiekun Studenckiego Koła Naukowego przy Klinice Immunoterapii.
        Redaktor skryptu „Postępy nefrologii” (CMKP, 1994 r.).
        Zastępca przewodniczącego Komisji Akredytacyjnej Uczelni Medycznych w kadencji 1997-2002 .
        Przewodniczący Senackiej Komisji ds. Dydaktyki w latach 1996-1999.
        Kierownik 2 grantów KBN, główny wykonawca 3 grantów KBN.
        Kilkakrotnie uzyskiwał nagrodę JM Rektora AM (1985, 1986, 1992, 1994), dwukrotnie nagrodę Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, medal Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego, medal Nils-Alwalla Niemieckiego Towarzystwa Nefrologicznego, nagrodę Wydziałową PAN.
        Członek wielu Towarzystw Naukowych: Komisji Nefrologicznej Komitetu Patofizjologii PAN, Polskiego Towarzystwa Immunologicznego, Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego, Polskiego Towarzystwa Transplantologicznego (członek zarządu), Towarzystwa Internistów Polskich i Niemieckiego Towarzystwa Nefrologicznego (członek zagraniczny).
        Jest członkiem rad redakcyjnych czasopism naukowych: Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej (zastępca Redaktora Naczelnego), Transplantation Proceedings (Guest Editor w 1997 i 1999 r.), Annals of Transplantation (członek Rady Naukowej) i Nefrologia i Dializoterapia Polska (członek Rady Naukowej).

Powrót do spisu treści

---

Prorektor ds. Klinicznych, Inwestycji i Współpracy z Regionem – prof. dr hab. Mieczysław Szostek

        Mieczysław Szostek urodził się 20.09.1933 r w Legionowie, gdzie zamieszkiwał do 3.09.1939 r. Ojciec jako oficer pozostał w Obronie Warszawy, translokując całą rodzinę w okolice Siedlec. Tu ukończył szkołę podstawową i średnią. Studia w Akademii Medycznej odbył w latach 1952-1958. Pracę zawodową rozpoczął w I Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej, kierowanej przez prof. dr Jana Nielubowicza. Do chwili obecnej nadal jest zatrudniony w Akademii Medycznej w Warszawie.
        W 1963 r. uzyskał specjalizację I stopnia  z chirurgii ogólnej, a II stopnia w 1967 r. na podstawie rozprawy „Rekanalizacja zakrzepów żylnych” uzyskał tytuł dr medycyny.
        W 1975 r. na podstawie pracy „Chirurgiczne leczenie zespołu pozakrzepowego” uzyskał tytuł doktora habilitowanego.
        Od 1980 r. jest Kierownikiem Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Klatki Piersiowej.
        W latach 1964-1965 był stypendystą British Medical Council i odbył szkolenie w Wielkiej Brytanii. W 1984 r. przebywał na trzymiesięcznym szkoleniu w Szwecji w Lund oraz w 1985 w RFN.
        W latach 1985–1986 był konsultantem WHO ds. chirurgii naczyniowej i prowadził kursy szkoleniowe w Indiach, Chinach, Korei.
        Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgów, Polskiego Towarzystwa Angiologów, Europejskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych, Międzynarodowego Towarzystwa Angiologicznego, Centralnego Europejskiego Forum Angiologów.
        W latach 1991-1993 był Prezydentem Europejskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych i organizatorem Europejskiego Zjazdu tego Towarzystwa w Warszawie. Obecnie jest nadal członkiem zarządu tego Towarzystwa.
         Jest promotorem dziesięciu przewodów doktorskich i opiekunem trzech prac habilitacyjnych w tym jednego zakończonego, a habilitant uzyskał tytuł profesora.
        Opublikował 160 prac w czasopismach polskich i zagranicznych, wygłosił 96 referatów na zjazdach i konferencjach jako Invited Speaker.
        Klinika, którą kieruje zajmuje się szeroką problematyką chirurgiczną wynikającą z obowiązku Kliniki jako oddziału rejonowego a ponadto:

• chorobami naczyń obwodowych, a zwłaszcza niedokrwieniem mózgu i nerek,
• chorobami tarczycy i nadnerczy,
• zwężeniami tchawicy.
        W Klinice kierowanej przez Profesora wykonano największą w Polsce liczbę operacji u chorych z guzem chromochłonnym.
        Klinika należy do pionierów, którzy rozpoczęli i kontynuują chirurgię endowaskularną w chorobie tętnic.

Powrót do spisu treści

---

Prorektor ds. Kadr – prof. dr hab. Józef Sawicki

        Józef Sawicki urodził się 2 kwietnia 1946 r. Ukończył III LO im. Gen. Sowińskiego w Warszawie w 1964, a w 1970 r. uzyskał stopień mgr farmacji jako absolwent Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej  w Warszawie. Stopień doktora nauk farmaceutycznych uzyskał w 1976 r. a stopień doktora habilitowanego w 1985 roku.
        Zatrudniony w AM  początkowo w Zakładzie Bromatologii, a następnie  od 1978 r. w Zakładzie Badania Środowiska jako adiunkt, od 1986 jako docent i od 1990 jako  profesor nadzwyczajny. Od października 1983 r. pełnił obowiązki kierownika  a w 1986 r. został mianowany kierownikiem Zakładu Badania Środowiska.
        W latach 1985-1987 był zastępcą dyrektora Instytutu Biofarmacji.
        W latach 1987-1993 pełnił funkcję Prodziekana ds. naukowych Wydziału Farmaceutycznego, a od 1993 do chwili obecnej jest Dziekanem Wydziału Farmaceutycznego.
        Dorobek naukowy prof. dr hab. J. Sawickiego obejmuje około 100 pozycji, w tym ponad 40 oryginalnych prac doświadczalnych.
        W latach 1980 –1981  odbył roczny staż naukowy w oddziale National Cancer Institute we Frederick (USA) jako stypendysta Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem.
        W okresie swojej pracy w Akademii Medycznej wielokrotnie był i jest członkiem ciał kolegialnych i różnorodnych komisji:

• w latach 1976 – 1984 był przedstawicielem  asystentów i adiunktów w Radzie Wydziału Farmaceutycznego,
• od 1990 r. jest członkiem Senatu AM, początkowo do 1993 r. jako przedstawiciel samodzielnych pracowników naukowych,
• w latach 1978-1980 był członkiem Wydziałowej Komisji  Rekrutacyjnej, a od 1988 r. do chwili obecnej  jest przewodniczącym tej komisji,
• od 1987 r. jest członkiem Rektorskiej Komisji ds. Wyjazdów Zagranicznych,
• od 1990 jest członkiem Senackiej Komisji ds. Nauki, a od 1993 r. Senackiej Komisji ds. Rozwoju Kadry.
• w latach 1985 –1986 był członkiem Senackiej Komisji ds. Statutu AM, a w latach 1987-1990 Senackiej Komisji ds. Organizacji i Rozwoju AM.
Za osiągnięcia w pracy naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej był wielokrotnie  wyróżniany nagrodami rektorskimi, a także indywidualną i zespołową nagrodą naukową Ministra Zdrowia.

Powrót do spisu treści

---

Prorektor ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą – prof. dr hab. Andrzej Członkowski

        Urodził się 3.02.1943 r w Lublinie. W 1960 r. uzyskał maturę w liceum  im. T. Rejtana, a w 1966 r. dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim AM w Warszawie.
        Od 1969 r. zatrudniony w Zakładzie Farmakologii AM w Warszawie jako wolontariusz, doktorant, asystent, adiunkt, docent, profesor nadzwyczajny.; od 1991 r. kierownik. Stopień doktora n. med. uzyskał  w 1974 r., dr hab.- 1983 r., prof. n. med. – 1998 r.
        Pełnił i pełni wiele funkcji we Władzach Uczelni:

• prorektor ds. nauki i współpracy z zagranicą AM w Warszawie od 1996 r.,
• członek Senatu AM od 1993 r.
• przewodniczący Senackiej Komisji ds. Dydaktyki 1993-1996,
• przewodniczący Senackiej Podkomisji Etycznej do Badań Naukowych na Zwierzętach.
• przewodniczący Komisji Farmakologii Komitetu Nauk Fizjologicznych PAN od 1996 r.,
• członek Komitetu Terapii PAN od 1996 r.,
• członek Rady Naukowej Instytutu  Farmakologii PAN w Krakowie od 1996 r.,
• konsultant krajowy w dziedzinie farmakologii klinicznej od 1998 r.,
• członek Komisji Rejestracji Środków farmaceutycznych i Materiałów Medycznych od 1997 r.,
• Rada Naukowa przy MZiOS (sekretarz naukowy 1983-88, członek Zespołu ds. Kształcenia 1996-98).
• Członek korespondent Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
• Wiceprzewodniczący Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego.
• Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego.
• Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Farmakologii Klinicznej i Terapii.
• Członek International Brain Research Organization.
• Członek Deutsche Gesellschaft fur Klinische Pharmakologie und Therapie.
• Ekspert Komisji ds. Farmakologii Naczelnej Rady Lekarskiej.
• Ekspert Komisji Farmakologicznej Naczelnej Rady Aptekarskiej.
• Członek Rady Społecznej Szpitala Klinicznego im. Ks. Anny Mazowieckiej  (ul. Karowa 2).
        Stypendysta Max-Planck-Gesellschaft w latach 1976-1995 pobyty długo i krótkoterminowe (łącznie ponad 4,5 roku) w Instytucie Psychiatrycznym Maxa Plancka w Monachium i Martinsried (24 wspólne publikacje).
Był stypendystą NIH ( 1994 r. – pobyty krótkoterminowe w uniwersytetach i instytucjach naukowych USA).
W latach 1978-99 krótkie pobyty naukowe w uniwersytetach i instytutach USA, Francji, Holandii, Niemiec, Rosji, Włoch, Izraela, Kanady, Indii i Japonii.
        Opiekun Studenckiego Towarzystwa Naukowego (1991-96); tytuł członka honorowego i Złota Odznaka STN.
        Współredaktor i współautor 3 książek.
        Publikacje:110 w czasopismach i monografiach (w większości w międzynarodowych).
        Komunikaty naukowe: ponad 70 na konferencjach międzynarodowych.
        Opiekun 2 habilitacji, promotor 3 doktoratów ( 2 z wyróżnieniem); 2 przewody w toku, recenzent 6 prac habilitacyjnych i 25 doktorskich.
        Zakład Farmakologii, którym kieruje, utrzymuje kat. A; ostatnio  na 4 pozycji w AM na 1 pracownika naukowego i na 1 w ogólnej ilości zebranych punktów.

Powrót do spisu treści

---

Z SENATU

        Na posiedzeniu w dniu 19 kwietnia br. rektor AM prof. dr hab. Andrzej Górski wręczył nominacje Ministerstwa Zdrowia na stanowisko profesorów zwyczajnych:

• prof. dr hab. Andrzejowi Langnerowi,
• prof. dr hab. Ryszardowi Paruszewskiemu.
Kwestor AM mgr Halina Biernacka przedstawiła informację o stanie finansowym Uczelni.
        Działalność dydaktyczna AM za rok 1998 przyniosła straty. Bilans za 1998 rok przekazano do MZiOS. Niedługo nastąpi weryfikacja przez biegłego rewidenta. W roku bieżącym działalność dydaktyczna przynosi deficyt, działalność naukowo-badawcza rozliczana jest po kosztach własnych, a pozostałe przychody finansowane są mniej więcej na poziomie zeszłego roku. Płynność finansowa Uczelni jest zachowana.
        Na wniosek p. Kwestor Senat przyjął uchwałę o utworzeniu Funduszu Stypendialnego od darowizny prof. G.Mokeda. Z Funduszu, zgodnie z wolą darczyńcy, będzie wypłacana nagroda im. Dr Jakuba Munweza.
        Senat zatwierdził opinię naszej Uczelni opracowaną przez prof. W.Droszcza o osiągnięciach i dorobku naukowym w dziedzinie interny i immunofarmakologii prof. S.Holgate` a. Opinię sporządzono na prośbę Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego.
        Dziekan I WL prof. W. Gliński poinformował o wszczęciu procedury nadania tytułu dr honoris causa AM w Warszawie wybitnemu interniście Śląskiej AM prof. Franciszkowi Kokotowi. Senat zaaprobował propozycję zwrócenia się o opinię do Senatu AM w Poznaniu i  Uniwersytetu Jagiellońskiego.
        Senat zatwierdził przedstawione przez Dziekana I WL prof. W.Glińskiego kandydatury na stanowiska kierownicze:
• dr hab. R. Górskiej – Kierownika Zakładu Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia Instytutu Stomatologi,
• prof. dr hab. J. Janeczko - Dyrektora Instytutu Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych


Prorektor ds. Dydaktycznych prof. J. Piekarczyk zaproponował pozostawienie dotychczasowych zasad ustalania  pensum dydaktycznego na rok akademicki 1999/200.
        Po dyskusji Senat przyjął  propozycję.
        Senat dyskutował również o zniesieniu pensum, przewidywanym w projekcie nowej ustawy o szkolnictwie wyższym.
        Rozważana była również sprawa powołania w AM Oddziału Szkolenia Podyplomowego i związanych z tym zmian w Statucie Uczelni.
        Dyskutowano również nad sprawą przekazania Szpitali Klinicznych Akademiom Medycznym.
        Prof. J. Piekarczyk - Prorektor ds. Dydaktycznych przedstawił opracowane wspólnie z dziekanami propozycje zmian w English Division.
        Stwierdził, że problemy English Division wymagają precyzyjnego określenia kompetencji i odpowiedzialności, szczegółowo powinno być uregulowane postępowanie rekrutacyjne, kompetencje Prodziekana ds. Oddziału Angielskojęzycznego, który powinien decydować o przyjęciu na studia, zawieszania w prawach studenta, skreślania z listy studentów. Studenci powinni mieć prawo odwoływania się do Prorektora ds. Dydaktyczno-Wychowawczych.
        Prof. Piekarczyk stwierdził, że Oddział Angielskojęzyczny powinien działać na zasadzie międzywydziałowości. Oddział powinien posiadać własny dziekanat, którego kierownik będzie odpowiadać za prawidłowe prowadzenie dokumentacji toku studiów i terminowości wpłat czesnego. Wystąpienie wywołało długą, ożywioną dyskusję. Ostatecznie rektor prof. A. Górski zarządził głosowanie w sprawie utworzenia Oddziału Anglojęzycznego przy II Wydziale Lekarskim.
        W głosowaniu Senat poparł ideę utworzenia Oddziału Nauczania w Języku Angielskim przy II WL.

(M.K)

Powrót do spisu treści

---

List dyrektorów i kwestorów uczelni medycznych

J.M.Rektorzy
Akademii Medycznych
w Polsce

        W dniach  20-24 kwietnia 1999 roku odbyła się w Warszawie konferencja Stowarzyszenia Dyrektorów Szpitali Klinicznych.
        Zebrani przekazali na ręce Pani Minister Franciszki Cegielskiej wnioski – (postulaty?) dotyczące funkcjonowania szpitali klinicznych. Postulaty te przewidują całkowite wyłączenie szpitali ze struktury Uczelni, a także odebranie wszelkich kompetencji Rektorom w odniesieniu do szpitali klinicznych. Zebrani wnioskują także o przekazanie szpitalom gruntów i budynków w wieczyste użytkowanie.
        Dyrektorzy i kwestorzy akademii medycznych stwierdzają, iż działania Dyrektorów szpitali nie służą wyeliminowaniu niewątpliwych problemów, jakie występują w służbie zdrowia, ani też nie mają na celu usprawnienia działalności dydaktycznej, ani naukowej szkół medycznych.
        Wprowadzona od 01.01.1999 r. reforma w ochronie zdrowia zyskała pełne poparcie środowiska akademickiego. Podjęte przez część Dyrektorów szpitali działania restrukturyzacyjne są popierane przez władze Uczelni. Nie znajdujemy więc powodu do tak dramatycznego i jednoznacznego wystąpienia do Pani Minister. Przyjęta przez Sejm nowelizacja ustawy w niewielkim tylko stopniu nadała uprawnienia Rektorom w możliwości zarządzania szpitalami. Uprawnienia te w żadnym stopniu nie ograniczają możliwości decyzyjnych dyrektorów. Do chwili wprowadzenia art.43b w Ustawie – Dyrektorzy szpitali byli bezpośrednio podległymi Ministrowi Zdrowia.
        Nie znane są nam przypadki, aby Dyrektorzy szpitali postulowali i wnioskowali do Ministerstwa o zmiany personalne, dotyczące liczby nauczycieli akademickich, czy też występowali o zmiany systemowe lub organizacyjne.
        Na terenie wielu szpitali zgromadzony jest majątek Uczelni o olbrzymiej wartości materialnej, bez którego działalność lecznicza jest niemożliwa. Majątek ten uzyskiwano dzięki staraniom Uczelni, dzięki tej pozycji zarówno w zakresie jakości usług zdrowotnych, jak też nauki i dydaktyki. Akademie ponosiły i ponoszą z tego tytułu olbrzymie koszty finansowe. Unormowanie przez Uczelnie praw własności do terenów odbyło się dzięki olbrzymiemu wysiłkowi Akademii, zarówno organizacyjnemu jak i finansowemu. Nie znane są nam przypadki pomocy w tym zakresie Dyrektorów szpitali.
        „Zamachu” konferencji dyrektorów szpitali klinicznych na niezbywalne prawa własnościowe uczelni nic nie uzasadnia. I źle się stało, że dyrektorzy szpitali klinicznych nawołują do łamania prawa. Przeciwstawiamy się temu z całą stanowczością i oświadczamy, że użyjemy wszystkich środków prawnych, by nie dopuścić do pauperyzacji, a w skrajnym  przypadku być może do upadku akademii medycznych jako autonomicznej publicznej szkoły wyższej na skutek zawłaszczenia jej majątku.
        Wydaje się, iż inicjatywa Dyrektorów szpitali klinicznych wynika z faktu, że były to dotychczas jednostki budżetowe, które mimo wielu przestróg ciągle się zadłużały, a skarb Państwa i tak pokrywał straty.
Uczelnie medyczne nie będące jednostkami budżetowymi mimo trudnego problemu pogodzenia braku środków finansowych z akademickością niewątpliwie dawały sobie radę. Być może rzeczywistym problemem, z jakim nie mogą sobie poradzić Dyrektorzy szpitali jest przejście z sytuacji budżetu do gospodarki rynkowej.
        Na koniec należy zauważyć, iż status szpitala klinicznego można uzyskać jedynie przy współpracy z uczelnią. Być może nie wszystkie szpitale kliniczne taki status muszą posiadać.

W imieniu wszystkich Dyrektorów i Kwestorów Akademii Medycznych w Polsce

Przewodniczący Rady Dyrektorów i Kwestorów Akademii Medycznych
Mgr Bogdan Poniedziałek

Powrót do spisu treści

---

AM uczestnikiem programu SOKRATES-ERASMUS !

Prof. dr hab. Anna Barańczyk-Kuźma - Uczelniany Koordynator Programu SOKRATES -ERASMUS

        Jako Uczelniany Koordynator Programu SOKRATES-ERASMUS z przyjemnością informuję Społeczność Akademicką i Studencką naszej Uczelni, że Komisja Europejska w Brukseli zatwierdziła przedstawiony przez nas Kontrakt Uczelniany, w którym zgłosiliśmy chęć uczestniczenia w w/w programie, poczynając od roku akademickiego 1999/2000.
        Zanim przejdę do szczegółów naszego Kontraktu Uczelnianego, chciałabym przypomnieć krótko, co to jest program SOKRATES-ERASMUS oraz jakie korzyści i zobowiązania wynikają z racji uczestniczenia w nim.
 Program ERASMUS jest jedną z siedmiu części dużego programu Unii Europejskiej o nazwie SOKRATES mającego na celu rozszerzanie współpracy europejskiej w dziedzinie edukacji, w aspekcie przystosowywania się do nowych warunków społecznych i ekonomicznych jednoczącej się Europy. Poszczególne części programu SOKRATES obejmują nauczanie na różnym poziomie, poczynając od przedszkola, a kończąc na wieku dojrzałym.
        Program ERASMUS dotyczy integracji nauczania na poziomie uniwersyteckim.
Pomimo, że programu SOKRATES działa w Europie od 1992 roku, Polska uzyskała zgodę na uczestniczenie w nim dopiero poczynając od  roku szkolnego1997/98 (jako kraj stowarzyszony z Unią Europejską). Zgodnie z zasadą programu SOKRATES-ERASMUS mogą w nim uczestniczyć uczelnie, natomiast nie mogą uczestniczyć poszczególne zakłady/jednostki uczelni (jak to np. miało miejsce w programie TEMPUS). Uczelnia pragnąca należeć do programu ERASMUS musi spełniać określone kryteria oraz przedłożyć Komisji Europejskiej do zaakceptowania tzw. Kontrakt Uczelniany (wielkości sporego podręcznika). Fundusze przekazywane uczelniom przez Komisję Europejską z Brukseli, poprzez Biuro Krajowe (obecnie działające jako Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji) na subsydiowanie programu SOKRATES-ERASMUS, pochodzą z pieniędzy wpłaconych przez każdy z krajów uczestniczących w Programie. W przypadku Polski, w minionym roku była to kwota około 10 mln ECU (na cały program SOKRATES), z czego najwięcej (około 55%) przeznaczono na program ERASMUS. Z wysokością tej kwoty oraz ilością zaakceptowanych przez Brukselę uczelni polskich związana jest np. wysokość stypendiów dla wysyłanych na studia zagraniczne studentów. Ponieważ z reguły jest to kwota niska, zgodnie z założeniem Programu powinna być ona uzupełniona przez uczelnię (np. poprzez stypendia), rodziców lub sponsorów. Pomimo, iż program SOKRATES nie zapewnia istotnych dotacji finansowych (np. takich jak TEMPUS), jednak korzyści wynikające chociażby z możliwości zdobywania przez studentów części wiedzy na innych uczelniach, z pewnością rekompensują ten mankament.
        Przyjęcie uczelni do Programiu SOKRATES-ERASMUS jest znacznym wyróżnieniem świadczącym o wysokim poziomie nauczania i prowadzonych w niej badań naukowych.
        Przedstawiony przez naszą Uczelnię do Komisji Europejskiej w Brukseli Kontrakt Uczelniany zawierał:

1. priorytety nauczania,
2. plan rozwoju Uczelni w najbliższych latach,
3. wybór tzw. akcji realizowanych w ramach Programu ERASMUS,
4. listę uniwersytetów europejskich, czyli partnerów z którymi zawarliśmy tzw. „cooperation agreement”
5. deklarację wydzielenia części budżetu z przeznaczeniem na cele programu ERASMUS.


        Spośród sześciu możliwych do realizacji w ramach Programu akcji (pkt.3), ze względu na największe prawdopodobieństwo akceptacji oraz dofinansowania wybraliśmy trzy, a mianowicie: tzw. OMS, czyli  wysyłanie/przyjmowanie studentów (94% pozytywnie rozpatrzonych wniosków w latach ubiegłych), TS - wyjazdy/przyjazdy nauczycieli, wykładowców (88%) i ECTS, czyli tzw. European Credit Transfer System (72%), natomiast na razie nie wystąpiliśmy o trzy pozostałe oznaczone jako: IP - intensywne kursy (26% pozytywnie rozpatrzonych wniosków w latach ubiegłych), ETF - wyjazdy wybitnych profesorów (21%) i CDJ, czyli opracowanie nowych programów (~ 18%).
        Na pierwszy rok realizacji Programu, zgodnie z zaleceniami władz Uczelni oraz w oparciu o programy dydaktyczne, podpisaliśmy „cooperation agreements” z ośmioma uniwersytatami europejskimi (w Kolonii, Berlinie, Düsseldorfie, Wiedniu, Perugii, Mediolanie, Lleidzie i Alcali /Hiszpania/) na wymianę jednego lub dwóch studentów, na okres jednego lub dwóch semestrów oraz jednego nauczyciela akademickiego na okres jednego lub dwóch tygodni.
        Pismem z dnia 5 maja br., wysłanym na moje ręce przez Pana Witolda Sienkiewicza, dyrektora Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, zostaliśmy poinformowani, że z naszej uczelni w ramach Kontraktu Uczelnianego OMS, na rok akademicki 1999/2000 zakwalifikowano na wyjazd na studia 21 studentów na łączny okres 151 miesięcy.
        Ogółem w programie ERASMUS w roku 1999/00 weźmie udział 79 polskich uczelni, z czego 73 będą wysyłały studentów. Ogółem wyjedzie 3192 studentów na łączną liczbę 18357 miesięcy studiów. Całkowita kwota przyznana na stypendia wynosi 4,6 mln Euro, a więc przewidywana wysokość stypendium wyniesie średnio ok. 245 Euro miesięcznie. Jest to około połowa sumy, którą powinien dysponować wyjeżdżający student. Niskość kwoty wynika, według dyrektora Sienkiewicza, ze znacznej ilości zgłoszeń, przy niezmiennej wysokości budżetu Programu.
        Uczelnia ma pełną swobodę w dysponowaniu otrzymaną kwotą na realizację wyjazdów studentów, w tym również do ograniczania ilości liczby wyjazdów lub skracania okresu studiów za granicą.
        Wysyłając studenta na studia za granicę jesteśmy zobowiązani opracować i uzgodnić z uczelnią przyjmującą program przedmiotów, na które będzie on uczęszczał, a także rodzaj zaliczenia, które musi następnie być zaakceptowane przez władze dziekańskie (wpisem do indeksu przez dziekana). Musimy też zaakceptować program studentów przyjeżdżających, którzy zgodnie z wcześniejszymi uzgodnieniami z koordynatorami uczelni partnerskich, w większości przypadków będą studiowali w języku angielskim.
        Posiadanie English Division  jest w tym przypadku ogromnym atutem naszej Uczelni. W tym celu opracowaliśmy program oceny punktowej poszczególnych przedmiotów (tzw. ECTS) uwzględniający ilość godzin danego przedmiotu oraz czas poświęcany na jego opanowanie przez studentów (na podstawie ankiety przeprowadzonej wśród studentów English Division).
        Na zakończenie pragnę dodać, że zainteresowanie studentów wyjazdami na studia zagraniczne jest bardzo duże, ale różne w zależności od kraju, co przede wszystkim związane jest ze znajomością języka (nasi studenci będą studiowali w języku kraju do którego pojadą). Najwięcej chętnych zgłosiło się do krajów niemieckojęzycznych, najmniej do Włoch i Hiszpanii. Żałuję, że ze względu na bardzo duże różnice programowe, nie udało nam się nawiązać kontaktów z uniwersytetami w Anglii.
        W nadchodzącym roku akademickim będziemy czwartą w Polsce Akademią Medyczną uczestniczącą w programie ERASMUS (obok AM w Gdańsku, Wrocławiu i Łodzi) - jest to zaszczyt, ale i wyzwanie. Mam nadzieję, że w ciągu tego pierwszego roku nabierzemy doświadczenia umożliwiającego nam poszerzenie liczby nie tylko wysyłanych, ale i przyjmowanych przez naszą Uczelnię studentów. Musimy pamiętać, że program ERASMUS to przede wszystkim wymiana studentów. Uczelnia musi więc stworzyć przyjeżdżającym studentom takie warunki nauki, życia i spędzania wolnego czasu, aby chcieli do nas przyjeżdżać. Taka działalność wymaga ścisłej współpracy władz, nauczycieli akademickich oraz studentów, i na taką współpracę musimy być przygotowani.

Powrót do spisu treści

---

UROCZYSTOŚĆ WRĘCZANIA DYPLOMÓW
ABSOLWENTOM WYDZIAŁU FARMACEUTYCZNEGO

Dr hab. Andrzej Tokarz – Prodziekan Wydziału Farmaceutycznego

        15 maja 1999 r. odbyła się  uroczystość wręczania dyplomów absolwentom Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Warszawie w pięknej sali Muzeum im. Jana Pawła II, Fundacji Caroll-Porczyńskich.
Spotkaniu przewodniczył Dziekan Wydziału Farmaceutycznego prof. dr hab. Józef Sawicki.
        Zanim jednak zostały wręczone dyplomy 139 magistrom farmacji, prodziekan ds. studentów dr hab. Andrzej Tokarz złożył absolwentom gratulacje i życzył dalszych sukcesów na drodze zawodowej, oraz odebrał przyrzeczenie.
        Promocja młodych farmaceutów połączona była z wręczaniem  dyplomów doktorskich i habilitacyjnych osobom, którym stopnie te nadała Rada Wydziału Farmaceutycznego w roku akademickim 1998/99.
        Dyplomy doktora habilitowanego wręczane przez  Prorektor ds. Kadr prof. dr hab. Bożennę Gutkowską otrzymali: dr hab. Nina Maria Sadlej-Sosnowska i dr hab. Elżbieta Stanisława Wojtecka-Łukasik.
        Dyplomy doktora nauk farmaceutycznych wręczane przez Dziekana prof. dr hab. Józefa Sawickiego otrzymali: dr Dorota Marszałek  i dr Anna Zofia Zadrożna.
        W imieniu doktorów podziękowała dr hab. Nina Sadlej-Sosnowska.
        Mgr Marcin Batory, przedstawiciel absolwentów, podziękował w swoim  wystąpieniu Władzom Uczelni i nauczycielom akademickim (tekst w załączeniu).
        Pani mgr Elżbieta Góralczyk Prezes Rady Aptekarskiej gratulowała sukcesu życiowego młodym magistrom, natomiast pani mgr Danuta Wojnicka-Szuba, wice- prezes  Fundacji wspierającej Warszawski Wydział Farmaceutyczny, przedstawiła wyniki ankiety przeprowadzonej wśród studentów  IV i V roku  na najbardziej cenionych przez młodzież nauczycieli akademickich. Zwycięzcą został pan prof. dr hab. Witold Gumułka. Wśród najczęściej pozytywnie wymienianych nauczycieli znaleźli się : mgr Mirosław Rewekant, dr Maria Niemyjska, mgr  Piotr Tomaszewski, dr Zofia Świstun, mgr Anna Kryska, dr Jan Malinowski, dr Krzysztof Kłaczkow, prof. dr hab. Jacek Brzeziński, dr Maria Ciszewska.
        Prezes Stowarzyszenia Wychowanków Warszawskiej Medycyny i Farmacji dr Tadeusz Kocon przypomniał o istnieniu tej organizacji i zapraszał kolegów do wstępowania w jej szeregi.
        Uroczystość uświetnił  krótki koncert chóru akademii Medycznej pod dyrekcją mgr Alicji Gładyszewskiej.

Pani Rektor, Panie Dziekanie, Wysoka Rado, Szanowni Goście, Dostojni doktorzy i doktorzy habilitowani oraz Drogie Koleżanki i Koledzy, Absolwenci Warszawskiego Wydziału Farmaceutycznego!

        Tradycją naszego Wydziału stało się, że od kilku lat spotykamy się w tej pięknej sali na szczególnej uroczystości – uroczystości wręczania dyplomów magistra farmacji oraz dyplomów doktora i doktora  habilitowanego nauk farmaceutycznych. Pragnę wyrazić wdzięczność  dyrekcji Muzeum  im. Jana Pawła II,  Fundacji Caroll-Porczyńskich za umożliwienie odbycia naszego spotkania  w tych dostojnych murach, które były i są świadkami jakże wielu ważnych wydarzeń w życiu kulturalnym, naukowym i politycznym Warszawy i Polski.
        Dziękuję za przybycie na naszą uroczystość wszystkim zaproszonym gościom. Swoją obecnością potwierdzacie Państwo wagę i znaczenie dzisiejszego wydarzenia, jakim jest przekazanie przez Wydział Farmaceutyczny Akademii Medycznej w Warszawie w służbę społeczeństwu 139 magistrów farmacji. Oby jak najwięcej spośród nich poświęciło swe lata zawodowe pracy dla kraju.

Szanowni i Drodzy Absolwenci!

        W tak uroczystym nastroju i w tak licznym gronie akademickim spotykacie się po raz drugi w czasie odbytych studiów. Po raz pierwszy miało to miejsce 5 lat temu, kiedy  rozpoczynaliście swoje studia na naszym Wydziale. Aż 5 lat, a raczej chyba  tylko 5 lat dzieli Was od chwili, kiedy pełni euforii z powodu sukcesu zdanego egzaminu wstępnego i przyjęcia na studia odbieraliście z rąk Dziekana indeksy, od pierwszych zachwytów farmacją i pierwszych nią rozczarowań. Byli niestety, wśród Was i tacy, którym rozmaite trudności i  rozczarowania studiami farmaceutycznymi nie pozwoliły na ich ukończenie. Widząc jednak tu w tej sali  tak liczne grono absolwentów, którym za chwilę wręczone zostaną dyplomy magistra, cieszymy się wszyscy, że wytrwaliście w podjętym przed laty postanowieniu i dziś finalizujecie ten etap swojego życia.
        Myślę, że w tak znaczącym dla Was dniu dacie również świadectwo wdzięczności Waszym Rodzicom i Opiekunom. Dzień  dzisiejszy jest bowiem dla nich co najmniej tak samo ważnym i tak samo wyjątkowym jak dla Was samych. Przez wiele lat, dzięki nie tylko Waszej pracy, ale także dzięki ich wyrzeczeniom  i oddaniu  sprawie Waszej przyszłości mogliście dojść do godności absolwenta szkoły wyższej – magistra farmacji. Zapewne i niestety byli wśród  Waszych bliskich i tacy, którym zły los nie dał możliwości uczestniczenia w dzisiejszej Waszej  radości. Miejcie szacunek dla wspomnienia o nich. Ja w imieniu władz dziekańskich i całej społeczności akademickiej Wydziału wszystkim rodzicom i opiekunom tegorocznych absolwentów składam wyrazy szacunku i gratuluję – jest to bowiem nasz wspólny sukces.

Drodzy Państwo!

        Uroczystość Waszej promocji magisterskiej odbywa się w szczególnym miejscu. Oto bowiem z galerii portretów  otaczających salę  spoglądają na nas całe wieki, spogląda historia minionych epok. Dodaje to nie tylko splendoru dzisiejszemu spotkaniu, ale dostarcza wielu wzruszeń i pobudza do refleksji. Możemy bowiem w tym roku odnotować fakt 73-lecia działalności Warszawskiego Wydziału Farmaceutycznego. Wydział nasz powstał jak mówił jego pierwszy Dziekan, prof. Władysław Mazurkiewicz „ bez oglądania się na skarb Państwa, przy wybitnej a godnej uznania pomocy całego zawodu farmaceutycznego”. Nawiasem mówiąc, dzisiaj po zatoczeniu  dużego koła historii Wydział nasz znowu może czuć się wspomagany przez środowisko farmaceutyczne. Ale w tej zgodnej współpracy zawodu w Wydziałem, zapoczątkowanej przez 73-ma laty wystąpiły różne zakręty i okresy, które los poddał szczególnej próbie. Insygnia  dziekańskie  zaginęły podczas wojny, berła, dotychczas nie odtworzono, ogniwa nowego powojennego łańcucha dziekańskiego pozbawiono symboli aptek, bogaty dorobek organizacyjny zawodu farmaceutycznego i jego związki z Wydziałem zostały przerwane. Jedynie żarliwemu przekazywaniu wiedzy i prawdy, a także olbrzymiej mądrości życiowej i nieustraszonemu stanowisku nauczycieli akademickich Wydziału wspartych w tej działalności przez Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, nota bene obchodzące w tym roku 52 lata swego istnienia, zawdzięczać możemy, że ocalało to, co jest najważniejsze dla naszego zawodu.
        Ale na szczęście mamy już ze sobą okres niedoceniania roli i znaczenia niezależnych i samorządnych organizacji i stowarzyszeń  zawodowych związanych z farmacją i obecnie powracamy ponownie do sprawdzonych w przeszłości form ich działania. W środowisku zawodowym farmaceutów – praktyków bardzo ważne znaczenie odgrywać będą reaktywowane stosunkowo niedawno Okręgowe Izby Aptekarskie, w tym również Okręgowa Izba Aptekarska w Warszawie oraz powołana przez nią Fundacja Rozwoju Warszawskiego Wydziału Farmaceutycznego, a funkcję integracyjną wszystkich absolwentów naszego Wydziału, niezależnie od charakteru wykonywanej przez nich pracy spełniać powinno Stowarzyszenie  Wychowanków Warszawskiej Medycyny i Farmacji.
        Sądzę, że Wy Szanowne Koleżanki i Koledzy otrzymujący dziś dyplom magistra farmacji, doceniając wagę różnorodnych  problemów związanych z Waszym zawodem jak i przyszłością kształcenia nowych pokoleń farmaceutów zasilicie niebawem szeregi tych organizacji i stowarzyszeń.
        Wypełniając zaś do końca rolę nauczyciela pragnę zwrócić Państwa uwagę na fakt, że słowo, które tu i teraz tak często pada mianowicie „farmaceuta” ma relatywnie krótką historię. O ile bowiem, pierwszych śladów aptekarstwa w Polsce poszukujemy w Krakowie łącząc je z dominikaninem Mikołajem, wychowankiem fakultetu medycznego w Montpellier i jego powrotem do Polski w 1278 roku, kiedy to objął obowiązki lekarza-aptekarza u księcia  Leszka Czarnego na Wawelu, to dopiero powołanie dwuletniego studium  uniwersyteckiego przez Komisję Edukacji Narodowej pod nazwą „Schola Pharmaceutica” w 1783 r. w Krakowie, stworzyło możliwości, aby magistrowie farmacji ( bo takie już tytuły otrzymywali absolwenci) mogli podejmować poza apteką nowe społeczno-zawodowe funkcje, jako rzeczoznawcy w analizie toksykologiczno-sądowej, w analizie  środków spożywczych, w przemyśle, szkolnictwie wyższym i administracji państwowej. Krótko mówiąc, w roku 1783 zrodziły się w Polsce dwa nowe pojęcia i terminy „farmacja” i „farmaceuta” obejmujące znaczeniem szerszy, formalny i merytoryczny zakres kompetencji społeczno-zawodowych.

Drodzy nasi Absolwenci!

        Opuszczacie mury uczelni i rozpoczynacie pracę zawodową w okresie szczególnym, w okresie głębokich przemian dokonujących się zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. Zawód Wasz jednak, niezależnie od okresu historycznego i modelu ochrony zdrowia zawsze będzie wymagał ścisłego zespolenia rozumu z sercem, myśli z uczuciem, wiary z głęboko pojętym poczuciem odpowiedzialności. Jakże często słyszy się obecnie, że rynek i tylko rynek , jest jedynym, cudownym lekarstwem na nasze kłopoty, natomiast w tej wrzawie zagłuszone zostały prawa człowieka, a zwłaszcza chorego, starego lub chociażby cierpiącego „tylko” na samotność. ( Nota bene, pragnę przypomnieć Państwu, że WHO – Światowa Organizacja  Zdrowia , rok obecny obecny ogłosiła rokiem seniora.
 Tak więc, chcielibyśmy, my Wasi wychowawcy, abyście postępowali zgodnie ze wskazaniem Ludwika Pasteura, że „ moja filozofia ma swoje źródło w sercu, a nie w mózgu”. Nie możecie stać się tylko funkcjonariuszami farmacji.
        Albowiem to Wy, Drogie Koleżanki i Koledzy musicie być siłą sprawczą zarówno klimatu moralnego, jak i postępu naukowego i ekonomicznego. To Wy, będziecie propagatorami postępu w dziedzinie farmacji. To na Was spoczywać będzie obowiązek zwalczania przesądów „ światło ćmiących”, bo społeczeństwo nasze, mimo że stoi u progu XXI wieku, nierzadko jeszcze podchodzi do spraw lecznictwa w sposób lekkomyślny i nieodpowiedzialny. Dlatego Drogie Koleżanki i Koledzy, kiedy dopełniane będą ostatecznie formalności, których wymaga prawo i akademicka tradycja, kiedy powtarzać będziecie słowa przyrzeczenia magistra farmacji, zastanówcie się proszę nad sensem tego wszystkiego, co deklarujecie. Jest to bowiem swego rodzaju intercyza ślubna z zawodem, któremu należy pozostać wiernym aż do końca swoich dni. Nie można bowiem zgubić tego, co jest sensem zawodu farmaceuty, na mianowicie zasady „ salus aegroti suprema lex esto”(zdrowie chorego jest najwyższym prawem).

Szanowni Państwo!

        Uroczysta promocja młodych farmaceutów połączona jest już tradycyjnie z wręczaniem dyplomów doktorskich i habilitacyjnych osobom, którym stopnie te nadała nasza Rada Wydziału. Z tej okazji w imieniu całej społeczności akademickiej, składam naszym Doktorantom szczere gratulacje oraz serdeczne życzenia dalszych sukcesów naukowych i zawodowych. Pozwolą Państwo, że również serdecznie podziękuję promotorom prac doktorskich, za aktywny udział w rozwoju kadry naukowej Wydziału i innych instytucji.

Drogie Koleżanki i Koledzy, Absolwenci naszego Wydziału!

        Po zakończeniu dzisiejszej uroczystości  rozstaniemy się, rozejdziecie się, Nasi Drodzy, do różnych, często bardzo odległych miejscowości. W tym gronie być może już się nigdy nie spotkamy. Ścisłe więzy łączące Was dotąd z Uczelnią ulegną powoli rozluźnieniu. Tylko niektórzy z Was zwiążą się z Wydziałem na całe swoje życie zawodowe. Za kilka czy kilkanaście lat z nutą szczerej sympatii i nostalgią (mam nadzieję) będziecie wspominać własne lata studenckie i tych wszystkich, co czuwali nad waszymi krokami.
        Ze swej strony pragnę Was zapewnić, że bramy Uczelni i Wydziału są nadal dla wszystkich szeroko otwarte, a w miarę posiadanych możliwości jesteśmy gotowi służyć Wam pomocą i wsparciem. Zapraszamy zatem Was do uczestnictwa w szkoleniu podyplomowym organizowanym na naszym Wydziale, a nade wszystko do uzyskiwania coraz wyższych stopni naukowych.
        Czego należy Wam jeszcze dzisiaj życzyć, jakich możemy udzielić Wam rad my, Wasi nauczyciele. Otóż, możemy Wam dać jedna radę, radę uniwersalną, której autorem jest Adam Mickiewicz. Poeta napisał:

„W jednym tylko przypadku rada nie zawadzi,
W jakim – gdy Pokora u Mądrości radzi”.
Ponadto życzymy Wam – przede wszystkim zdrowia. Być może zdrowie nie jest wszystkim, ale wszystko jest niczym bez zdrowia. Życzymy Wam odporności, hartu ducha niezbędnego dla przebrnięcia przez wszystkie lata Waszego farmaceutycznego życia – oby tych lat było jak najwięcej. Życzymy, aby wykonywanie zawodu potwierdziło, że Wasz wybór studiów był wyborem właściwym.
        Raz jeszcze wyrażając radość i dumę z powodu waszego wielkiego życiowego sukcesu życzę Wam wszystkiego najlepszego.

Powrót do spisu treści

---

Wystąpienie absolwenta Wydziału Farmaceutycznego mgr Marcina Batorego

Pani Rektor, Panie Dziekanie, Wysoka Rado, Panie, Panowie, Koleżanki, Koledzy, Przyjaciele!

        Poproszono mnie, abym zabrał głos w imieniu tegorocznych absolwentów naszego wydziału. Jest to dla mnie wielki honor, móc w tak uroczystym dniu, przemawiać do tak dostojnego grona. Postaram się z tego miłego obowiązku wywiązywać jak najlepiej.
        Cechą natury ludzkiej jest dążenie do nieśmiertelności. Historia zna tego niezliczone przykłady. W imię tej idei wznoszono pałace, pomniki, toczono wojny i tworzono niezapomniane dzieła sztuki.
        Jednak ponad wszystkie rzeczy materialne  - twory wyobraźni i rąk ludzkich, o wiele trwalsza okazuje się pamięć. To dzięki niej przetrwały do dziś nieśmiertelne eposy Homera, które powstały w czasach, gdy starożytni Grecy nie znali jeszcze dobrze pisma. Ich obecność i trwanie w kulturze europejskiej jest żywym dowodem triumfu ludzkiej pamięci.
        Nie każdy z nas jest Homerem, ale każdy może pozostawić swój ślad na Ziemi, w pamięci potomnych.
        Zwracam się tu, do obecnych i nieobecnych w tej sali, naszych  profesorów, nauczycieli, asystentów i wszystkich tych, którzy towarzyszyli nam podczas studiów  w Alma Mater  pharmaceutarum. Wznieśliście sobie trwały pomnik w naszej pamięci, który okazał się mocniejszy od spiżu. Dowodem na to niech będzie niezapomniana sława dawno odeszłych profesorów: Koskowskiego, Bukowieckiego, Derynga, Krauzego, czy ostatnio zmarłego profesora Binieckiego, oraz wielu innych, których cienie, jak czasem mi się zdawało, z życzliwym uśmiechem przyglądały się naszym starciom z materią nauk farmaceutycznych. Ich miejsce przy nas zajęliście Wy – nasi nauczyciele. Dzięki wam zdobyliśmy nie tylko wiedzę, dyplomy, ale i poczucie dumy z tego, co wspólnym wysiłkiem osiągnęliśmy.
        Z serca wam za to dziękujemy.
        Od wieków życie ludzkie jest porównywane do podążania drogą. Droga ta wydaje się raz grząska, innym razem kręta, chwilami biegnie pod górę, czasem przewali się gdzieś bokiem parowóz dziejów. Kamienie milowe znaczą zaś chwile ważne w naszym życiu. Dzisiejszy dzień jest takim kamieniem milowym – jest ich tylko kilka, dlatego chciałbym zwrócić się tu do naszych rodziców. Zatrzymajmy się na chwilę i popatrzmy wstecz, jaką drogę przeszliśmy od tego jesiennego poranka, kiedy po raz pierwszy zaprowadziliście nas do szkoły podstawowej. Tak zaczęła się nasza edukacja. Każde z nas niesie za sobą, bagaż wspomnień z tych lat – dobrych i złych, porażek, sukcesów. Teraz świętujemy jak mi się zdaje, największe, jak dotąd zwycięstwo na polu nauki. Nieodwołalnie i ostatecznie przestaliśmy być uczniami, studentami. Dzisiejszy dzień spina jak klamra okres kilkunastu lat od tamtego jesiennego poranka. Nie byłoby tego dnia, gdyby nie wasze poświęcenie, rady, wsparcie i miłość.
        Z serca wam za to dziękujemy.
        Koleżanki i koledzy, skończyło się. Po raz ostatni jesteśmy tu razem jako od tej chwili „były” piąty rok farmacji. Niektórzy powiedzą  nareszcie! i za chwilę wyjdą stąd w szeroki świat, by w końcu rozwinąć skrzydła, życzymy im mocnych wiatrów. Inni po prostu, od poniedziałku wrócą do pracy – życzymy im, by była dla nich źródłem satysfakcji, aż do tłustej emerytury. Jedni i drudzy wyjdą stąd jako dyplomowani, zaprzysiężeni magistrowie farmacji. Dużo to czy mało? Na pewno bardzo dużo, ale każdy odpowie sobie sam, czy to, co osiągnął stanowi kres jego ambicji. Wierzę, że są wśród nas tacy, którzy pozostaną w murach uczelni, nie tylko po tytuły i granty, ale po nieprzemijającą sławę dobroczyńców ludzkości. Nie śmiejcie się! Dobroczyńcą ludzkości można być w różnych wymiarach – dużych i małych, pamiętajmy, że najsłynniejszy symbol kultury masowej XX wieku – Coca-Cola jest wynalazkiem trzech amerykańskich aptekarzy.
        Dziś prawdopodobnie ostatni raz  widzimy się tu wszyscy. Nie zginiemy sobie jednak z oczu na zawsze. Jest piękną cechą zawodu farmaceuty, że niezależnie od tego, czy podejmuje on pracę aptekarza, pracownika laboratorium, czy wielkiej fabryki, bądź reprezentanta handlowego, nadal  pozostaje on w środowisku. Jeszcze nie raz spotkamy się w Izbie Aptekarskiej, Ministerstwie, na prezentacjach, czy w murach naszej szacownej Uczelni. Oby te spotkania były dla nas wszystkich miłe i oby przyjaźnie, które zawarliśmy podczas studiów, przetrwały próbę czasu. Tego nam wszystkim życzę.
        Na koniec, pragnę podziękować za cierpliwość i złożyć serdeczne gratulacje wszystkim, którzy otrzymali dziś dyplom doktora habilitowanego, doktora nauk farmaceutycznych i magistra farmacji.
        Parafrazując starą formułę Senatu rzymskiego, kończę słowami:
Quod ad maiorem Pharmaciae Gloriam, Bonum, Felix, Faustum, Fortunatumque Sit.

Powrót do spisu treści

---

Kongres Naukowy Młodych Medyków - Warszawa`99 - Sesja Stomatologiczna

Prof. dr hab. Tadeusz Bączkowski – prodziekan ds. Oddziału Stomatologicznego

        W dniach 15 - 17 kwietnia 1999 r. odbył się w Warszawie Kongres Naukowy Młodych Medyków zorganizowany przez Studenckie Towarzystwo Naukowe. Patronat Honorowy nad Kongresem objęła Polska Akademia Nauk.
        Uroczystość otwarcia odbyła się w Anatomicum wykładem inauguracyjnym prof. Jacka Przybylskiego zatytułowanym "Serce nie sługa". W godzinach wieczornych uczestnicy Kongresu spotkali się na Bankiecie Powitalnym w restauracji węgierskiej "Cristal".
        Obrady odbywały się w salach Polskiej Akademii Nauk przy ul. Pawińskiego 5. Poszczególne sesje Kongresu odbywały się pod patronatem honorowym Towarzystw Naukowych.
        Kongres stanowił okazję do podsumowania rocznej pracy studentów w licznych kołach naukowych naszej Uczelni i wielu innych Akademii Medycznych.
        W sesji stomatologicznej wygłoszono 12 referatów i przedstawiono 11 plakatów z dziesięciu Kół Naukowych istniejących przy Klinikach i Zakładach stołecznego Oddziału Stomatologii.
        W skład konkursowej komisji wchodzili profesorzy: A. Budkiewicz, G. Krzymański, L. Kryst, dr H. Markiewicz, dr B. Siemińska-Piekarczyk, prof. M. Szpringer-Nodzak i prof. Jan Trykowski jako jej przewodniczący. Komisja oceniała wartość merytoryczną pracy (0 - 10 pkt.), sposób prezentacji (0 - 5 pkt.) oraz umiejętność dyskusji - samodzielność (0 - 5 pkt.). Na ocenę końcową składała się suma uzyskanych punktów.
 W sesji referatowej pierwsza nagrodę uzyskała praca zespołu A. Dolegacz, E. Kolisz, M. Nędzi, M. Oloś pod tytułem "Analiza zaburzeń immunologicznych i parametrów klinicznych pacjentów z PRR (Rapidly Progresive Periodontitis) przed i po leczeniu korekcyjnym" z Koło Naukowego przy Zakładzie Chorób Błony Śluzowej Przyzębia opiekun Koła lek. stom. A. Perendyk.
        Wyróżnienie przyznano pracy autorów B. Bączkowski, M. Pawlik, M. Sorbian, A. Zawadzka zatytułowanej "Zależność pomiędzy krzywą zwarciową spee a międzykoronowym kątem otwarcia i kątem pochylenia powierzchni stawowej stawu skroniowo-żuchwowego (ssż)” z Koła przy Zakładzie Propedeutyki i Profilaktyki Stomatologicznej - opiekun Koła lek. stom. W. Michalski.
        Nagrodę Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego uzyskała praca zespołu: R. Krzowska, M. Lachowicz, B. Ludko, K. Matuszczyk, A. Miłosz, J. Pytel tytuł: "Urazowe uszkodzenia zębów mlecznych stałych w materiale Zakładu Ortodoncji Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie" z Koła przy Zakładzie Ortodoncji - opiekun Koła dr M.Zadurska.
        Nagrodę sponsora sesji referatowej Dentsply De Trey-DeDent otrzymał zespół: K. Krasny, A. Sałacińska, I. Grajkowiak, D. Tomasik, M. Sorbial, J. Szuta za pracę "Ocena skuteczności diagnostycznej radiografii cyfrowej w rozpoznaniu ubytków próchnicowych” z Koła przy Zakładzie Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej - opiekun Koła dr H. Markiewicz.
        W sesji plakatowej, której sponsorem była firma OMS Polska Ltd Sp. z o.o. nagrodę uzyskała praca K. Bujakowskiej, M. Duszek „Badania jamy ustnej pacjentów z infekcją HPV, po przeszczepieniu nerki” z Koła przy Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej i Klinice Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej – opiekunowie Koła: lek. stom. D. Mateńko i P. Wychowański.  Wyróżnienie uzyskała praca zespołu A. Zejda, M. Szlachta ”Analiza modeli gipsowych łuków zębowych u pacjentów z przodozgryzem morfologicznym w uzębieniu stałym” z Koła przy Zakładzie Ortodoncji – opiekun Koła dr M.Zadurska.
        Komisja konkursowa wysoko oceniła prezentowane prace w obydwu sesjach. Zdaniem niektórych wiele prac mogłoby z powodzeniem znaleźć się w programach posiedzeń naukowych sekcji specjalistycznych Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.
        Z uznaniem należy podkreślić dojrzałość i styl  prezentacji referatowych, znakomite przygotowanie edytorskie i wizualizacyjne oraz trudną sztukę prowadzenia dyskusji i argumentacji stanowisk.
        Ze swej strony znakomitej większości prezenterów wystawiłbym oceny najwyższe z najlepszymi życzeniami dalszego naukowego rozwoju.
        Rozdanie dyplomów i nagród oraz znakomity wykład prof. Marka Jakóbisiaka zatytułowany „Perspektywy terapii genowej nowotworów” zakończyły to wspaniale zorganizowane wydarzenie studenckiego środowiska naukowego.

Powrót do spisu treści

---

Spotkanie z przedstawicielami świata medycznego Norwegii

Prof. dr hab. Anna Barańczyk-Kuźma - prodziekan II Wydz. Lek. d/s English Division
 

        W dniu 5 maja br. odbyło się spotkanie przedstawicieli władz i nauczycieli akademickich naszej Uczelni, z przedstawicielami władz wydziałów medycznych uniwersytetów w Oslo i Trondheim, Ministerstwa Zdrowia (Ministry of Health and Social Affairs) oraz przedstawicieli Izby Lekarskiej Norwegii (Board for Temporary Licensing and Supplementary Training for Foreign Medical Doctors). Wzięli w nim udział również przedstawiciele studentów norweskich studiujących na naszym English Division.
        Spotkanie miało na celu przedyskutowanie problemów związanych z podejmowaniem pracy w Norwegii przez obecnych studentów, a wkrótce absolwentów English Division. Jak napisała w swoim piśmie prof. Borghild Roald, prodziekan Uniwersytetu w Oslo „we want to discuss possible ways to easy their (norwegien students) way into Norwegian medicine after their completed medical education in Poland”.
        Zanim przejdę do krótkiego omówienia spotkania, chciałabym zwrócić uwagę na fakt, że w chwili obecnej na wszystkich sześciu latach studiów English Division studiuje 55 studentów z Norwegii (na całkowitą liczbę 140 studentów ED), z czego jeden na roku szóstym i dziewięciu na roku piątym. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Norwegii, wszyscy studenci medycyny, bez względu na to gdzie studiują (w jakim państwie) już po piątym roku mogą przystępować do egzaminu upoważniającego ich do otrzymania czasowej zgody na wykonywanie zawodu lekarza (temporary license, wydawanego przez Board for Temporary Licensing and Supplementary Training for Foreign Medical Doctors), która po uzyskaniu dyplomu jest zamieniana na licencję stałą (permanent license). Takie postępowanie władz norweskich związane jest z dużymi niedoborami lekarzy w tym kraju (np. brakuje 700 psychiatrów).
        Po oficjalnym powitaniu i przedstawieniu przybyłych gości, oddałam głos Dziekanowi Wydziału Medycznego Uniwersytetu w Oslo, prof. Evensenowi, który wyraził ogromne zadowolenie z faktu, iż studenci norwescy mogą studiować na naszej Uczelni i równocześnie wyraził ubolewanie, że Norwegia nie posiada wystarczającego zaplecza akademickiego dla kształcenia lekarzy. Brak lekarzy stwarza konieczność kształcenia ich za granicą, w tym w Polsce. Władze norweskie przewidują, że ilość młodych Norwegów studiujących medycynę w Polsce będzie w najbliższych latach rosła. Poza najwyższym uznaniem dla naszej Akademii, wyrażonym przez prof. Evensena w imieniu swoim oraz towarzyszącym Mu osób, z przyjemnością usłyszeliśmy również przekazaną nam przez Pana Dziekana bardzo pozytywną opinię naszych norweskich studentów, wyrażoną podczas wcześniejszego spotkania Gości z przedstawicielami wszystkich studentów norweskich w Polsce.
        Trwająca ponad dwie godziny dyskusja dotyczyła sposobu (nie programu) nauczania przede wszystkim przedmiotów klinicznych, a w szczególności psychiatrii, neurologii, interny i medycyny rodzinnej. Podobnie jak i my, przedstawiciele władz lekarskich Norwegii niepokoją się o umiejętności wykształconych poza granicami ich kraju młodych lekarzy, w komunikowaniu się z pacjentami, tym bardziej, że ze względu na specyficzny charakter Norwegii wielu z nich podejmie pracę w rejonach odległych od miast.
        Duże zainteresowanie i aprobatę Gości uzyskał nasz system kół naukowych i grantów studenckich. Wyrazili chęć subsydiowania stypendiów przeznaczonych na prace badawcze studentów. Uznanie zyskało przystąpienie naszej Uczelni do europejskiego programu SOKRATES-ERASMUS, w którym Norwegia, pomimo iż nie jest członkiem Unii Europejskiej, od dawna uczestniczy.
        Po zakończeniu owocnej dla obu stron dyskusji, na prośbę Gości spotkali się Oni ze studentami English Division odbywającymi zajęcia w Klinice Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego przy ul Banacha.
        Kończąc, chciałabym podziękować prorektorowi, prof. A. Góreckiemu za umożliwienie mi zorganizowania spotkania w sali konferencyjnej Kliniki Ortopedycznej przy ul. Lindleya oraz podziękować za udział w spotkaniu i dyskusji prorektorowi d/s Nauki i Współpracy z Zagranicą, prof. A. Członkowskiemu, dziekanowi I  WL prof. W. Glińskiemu, prof. W. Szelenbergerowi, prof. L. Pączkowi, dr hab. A. Friedmanowi, dr hab. W. Koszewskiemu, dr hab. E. Widy-Tyszkiewicz, dr K. Słomce, dr M. Kowalskiemu i mgr D. Kozień, która protokołowała przebieg spotkania.

Powrót do spisu treści

---

Kurs pt. EMERGENCY MEDECINE with a Workshop of Clinical & Radiological Anatomy

Prof. dr hab. Anna Barańczyk-Kuźma - Prodziekan II WL d/s English Division

        Z przyjemnością stwierdzam, że nie tylko liczba, ale i aktywność studentów English Division w naszej Uczelni stale rośnie. Wybrany w ubiegłym roku samorząd, English Division Student Government (EDSG), ma swoich reprezentantów w Radzie Wydziału, w Parlamencie Studentów naszej Akademii Medycznej (UPSAM), a także w European Medical Student Association (EMSA) i Association of Medical Education in Europe (AMEE). Wydaje również własne, comiesięczne News Letter, gdzie poruszane są zagadnienia interesujące studentów English Division. Ostatnio zorganizował kurs dla studentów pt. Emergency Medicine.
        Kurs ten odbył się w dniach 7-9 maja br. w gmachu Anatomicum. Wzięło w nim udział 25 studentów z różnych lat, a wykłady/zajęcia prowadzili zaproszeni przez studentów nauczyciele akademiccy z różnych klinik oraz Zakładu Anatomii Prawidłowej. Kurs składał się z trzech części; w piątek (od 1600 do 2030) Emergencies in Paediatrics, w sobotę (od 9.00 do 19.30) Emergencies in Internal Medicine and Surgery, a w niedzielę (od 9.00 do 17.00) Clinical and Radiological Anatomy. Zakończył się uroczystym wręczeniem każdemu wykładowcy i uczestnikowi dyplomu, w czym na zaproszenie studentów miałam przyjemność uczestniczyć.
        Chciałabym jeszcze raz serdecznie podziękować Kolegom, którzy poświęcili swój wolny czas studentom, wygłosili wykłady oraz przygotowali ich konspekty  wydrukowane w Streszczeniach, a także wyrazić uznanie dla Samorządu studentów English Division za aktywność.
        Wykładowcami Kursu byli: dr B. Kucińska, dr W. Ozimek. dr P. Grzesiowski, dr K. Filipiak, dr P. Jędrusik, dr hab. W. Koszewski, dr M. Trzaskowski, dr W. Ostowski, dr I. Sergiej, dr A. Czubalski, dr J. Gielecki i kolega M. Loukas, przewodniczący samorządu ED.

Powrót do spisu treści

---

Prof. dr hab. Krzysztof Czubalski (1934-1999)

        Krzysztof Leon Czubalski urodził się 11 kwietnia 1934 roku w rodzinie o długoletnich tradycjach lekarskich.
        W 1950 roku Stefan Czubalski wraz z żoną i dziećmi, nie mogąc pogodzić się ze stalinowską rzeczywistością lat powojennych, podejmuje próbę nielegalnej emigracji do Szwecji. Niestety „zaufany" współpracownik, wspaniałomyślnie organizujący „przerzut", za cenę biżuterii i pamiątek rodzinnych okazuje się jednocześnie tajnym agentem Urzędu Bezpieczeństwa. A cała akcja jest jeszcze jedną farsą dyktatury stalinowskiej: Na przebranych w drelichy robotników portowych, zdarzających do „statku ku wolności", uciekinierów czekają agenci gdańskiej bezpieki.
Za swoją próbę nielegalnego wyjazdu cała rodzina zostaje aresztowana. Szesnastoletni wówczas Krzysztof przebywa w więzieniu po zarzutem nielegalnej próby wyjazdu do imperialistycznej Szwecji. Jednak dzięki licznym przyjaciołom zarzut zostaje zmieniony „włóczęgostwo", a ze względu na młody wiek Krzysztof, zwolniony jest po półtorarocznym pobycie w gdańskim więzieniu. Rodzice i siostra pozostają jednak w areszcie do 1953 roku. Następnie przez wiele lat, okresowo cała rodzina nachodzona jest przez milicję sprawdzającą czy niedoszli emigranci „nie włóczą się".
        Szkołę średnią ukończył w stolicy w 1953 roku i następnie wychowany w tradycjach lekarskich przystąpił do egzaminu na studia na Wydziale lekarskich Warszawskiej Akademii Medycznej. Po zdanym egzaminie, jako przyszły student krótko cieszył się z przyjęcia na wymarzony kierunek studiów. Ze względu na „reakcyjną" przeszłość oceny egzaminu zostały zmienione i jako niedoszły student z trudem uniknął skierowania do pracy w kopalni na rzecz Ludowej Socjalistycznej Ojczyzny. Nie zrażony szykanami ówczesnej władzy Krzysztof Czubalski podjął pracę jako laborant medyczny w Instytucie Gruźlicy, a następnie w szpitalu przy ulicy Barskiej. Kolejnym krokiem było rozpoczęcie studiów Weterynarii na których ukończył pierwszy rok.
        Zmiany polityczne i nadchodząca „odwilż" w 1955 roku umożliwiła przeniesienie na wydział Lekarski Warszawskiej Akademii Medycznej. Dyplom lekarza uzyskał 7 stycznia 1963 roku.
Już w czasie studiów interesował się, wpływem „ducha" na dolegliwości cielesne. W związku z zainteresowaniami, bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął specjalizację w kierunku psychiatrii pod kierunkiem doc. B. Ałapina na oddziale psychiatrycznym Szpitala Wolskiego w Warszawie. Specjalizację pierwszego stopnia uzyskał w 1967 roku. Następnie w latach 1965-1969 pracował w Sanatorium dla Nerwowo i Psychicznie Chorych mieszczącym się w Warszawie przy ulicy Dolnej. W okresie tym otrzymywał jednocześnie stypendium doktoranckie Polskiej Akademii Nauk.
        Prowadząc badania naukowe przez cały okres swojej działalności Krzysztof Czubalski dążył do rozpropagowania medycyny psychosomatycznej. Pierwszym krokiem w tym kierunku była rozprawa doktorancka, obroniona przed Radą Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Łodzi w roku 1968. Przedmiotem rozprawy była „Rola czynników psychogennych w pokrzywce przewlekłej oraz próba zastosowania psychoterapii i psychofarmakoterapii w tej chorobie". Praca naukowa nie przesłoniła potrzeby niesienia pomocy potrzebującym, dlatego też obok pracy poznawczej Krzysztof Czubalski pozostał przede wszystkim lekarzem-praktykiem. W 1970 roku uzyskał drugi stopień specjalizacji w zakresie psychiatrii. Uzyskanie samodzielności zawodowej zaowocowało już w następnym roku, stworzeniem i zorganizowaniem unikalnej w skali kraju Poradni Psychosomatycznej na terenie Centralnego Szpitala Klinicznego Akademii Medycznej w Warszawie. Jej stworzenie mimo wielu przeciwności poprzedzone było utworzeniem na terenie Płońska poradnictwa psychiatrycznego funkcjonującego do dnia dzisiejszego.
        Obie inicjatywy stanowiły „milowy krok" w rozwoju polskiej psychosomatyki, której Krzysztof Czubalski poświęcił resztę kariery zawodowej.
        Obok pracy naukowej i klinicznej, drugą pasją młodego psychiatry była działalność dydaktyczna. Rozpoczął ją bezpośrednio po otrzymaniu dyplomu lekarza. Początkowo były to prowadzone w latach 1964-1966 wykłady z psychopatologii dla pielęgniarek. W późniejszym okresie, już jako adiunkt zakładu Psychologii Klinicznej Warszawskiej Akademii Medycznej, prowadził obok nauczania studentów wydziału lekarskiego, kursy doszkalające z zakresu psychopatologii dla ordynatorów oddziałów  i kierowników przychodni. Głównym calem jaki stawiał sobie jako nauczyciel było ukazanie pacjenta jako całego człowieka, a nie tylko jednostkę chorobową czy też kolejny przypadek. w 1973 roku będąc członkiem komisji powołanej z ramienia Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej opracowywał program nauczania psychologii lekarskiej dla studentów polskich akademii medycznych. w późniejszym okresie współuczestniczył w opracowywaniu i modyfikacji programu nauczania psychologii medycznej i medycyny psychosomatycznej na wydziałach lekarskich Akademii Medycznej w Warszawie. Znalazło to swój wyraz w wydanych skryptach dla studentów. Będąc przede wszystkim lekarzem, nauczycielem i badaczem, nie szczędził swojej pomocy, jako konsultant psychiatra, a także biegły sądowy.
        Uczestniczył w kilkudziesięciu konferencjach i sympozjach krajowych i zagranicznych. W wielu przypadkach był ich współorganizatorem.
        Krzysztof Czubalski swoją działalność naukową i dydaktyczną związał z Akademią Medyczną w Warszawie. Od 1969 roku pracował w Zakładzie Psychologii Klinicznej, przechodząc wszystkie „szczeble" rozwoju kariery zawodowej, począwszy od stanowiska asystenta, adiunkta i docenta. W 1993 roku powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego został Kierownikiem Zakładu . funkcją tą pełnił do końca.
        Poświęcając się pracy zawodowej nie zapominał o rodzinie, będąc troskliwym mężem i wyrozumiałym ojcem. Czas wolny starał się spędzać w gronie rodziny. Będąc zapalonym działkowiczem, wiele czasu spędzał na łonie natury. Poza tym lubił piesze wędrówki. Zimą 1999 roku jadąc na zasłużony odpoczynek, mając wiele planów związanych z przyszłością nie przypuszczał, że widok ośnieżonych Tatr będzie ostatnim jaki przyjdzie mu oglądać. Nagła i niespodziewana śmierć, przekreśliła wszystkie plany.
        Zmarł w Zębie pod Zakopanym 25 lutego 1999 roku, pozostawiając w dorobku 83 publikacje naukowe w piśmiennictwie polskim i zagranicznym, Ponadto ogłosił 18 prac popularyzujących wiedzę medyczną. Poza tym był autorem lub współautorem wielu rozdziałów w podręcznikach i skryptach. W 1982 roku Rada Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Łodzi nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych za rozprawę pod tytułem "Sytuacje trudne oraz wywołane przez nie zaburzenia emocjonalne i reakcje psychopatologiczne w patogenezie niektórych chorób alergicznych." Będąc uznanym specjalistą w zakresie psychosomatyki wielokrotnie recenzował rozprawy doktorskie, a w 1986 roku uczestniczył w pracy komisji do spraw psychiatrii i psychologii lekarskiej Rady Naukowej PZWL. Za wkład i osiągnięcia w pracy naukowo-dydaktycznej ośmiokrotnie otrzymał nagrodę rektorską

Andrzej Czubalski
(na podstawie autożyciorysu prof. dr hab. med. Krzysztofam Czubalskiego)

Powrót do spisu treści

---

W dniu 3 maja 1999 roku w wieku 91 lat zmarł Prof.dr hab. STANISŁAW BINIECKI Emerytowany profesor zwyczajny, wieloletni kierownik Katedry i Zakładu Technologii Chemicznej Środków Leczniczych. Były dziekan Wydziału Farmacji Akademii Medycznej w Warszawie. Zasłużony nauczyciel akademicki, wychowawca  wielu pokoleń młodzieży studenckiej oraz młodej kadry naukowej. Wybitny specjalista w dziedzinie technologii chemicznej środków leczniczych.

---

W dniu 9 maja 1999 roku w wieku 43 lat zmarł Dr n. med. STANISŁAW OTTO Adiunkt w III Klinice Chirurgii II Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie, wieloletni nauczyciel akademicki, zasłużony w wychowaniu i szkoleniu młodej kadry lekarskiej i naukowej.

• Powrót do spisu treści numeru 5/99
• Powrót do strony głównej "Z Życia Akademii Medycznej w Warszawie"
• Powrót do stron Biblioteki Głównej AM

---